اناشید قادری

روز میلاد پیامبر ﷺ روز بزرگی است، اما روز بعثت ایشان بزرگتر است، چرا که بعثت آغاز نزول کلام الله بود و شرف و منزلت پیامبر ﷺ به پیامبری ایشان است. اما ایشان برای روز بعثتشان جشن نگرفتند، بنابراین من باب اولی امت ایشان نیز روز تولدشان را جشن نمی‌گیرند. پیامبر ﷺ حتی روز بعثت خودشان را برای ما بیان نکرده‌اند زیرا هیچ عمل خاصی به آن تعلق نمی‌گیرد. صحابه نمی‌دانستند که پیامبر ﷺ روز دوشنبه به دنیا آمده است مگر از خود ایشان، و ایشان بهتر از هر کس دیگر روز تولد خود را می‌دانستند، اما با این وجود تعیین نکردند که در کدام دوشنبه به دنیا آمده‌اند، و صحابه هم از ایشان نپرسیدند، زیرا دین ما دینِ عمل است نه دین سالگردها و مناسبت‌ها. عمر بن الخطاب رضی الله عنه تاریخ را از هجرت پیامبر ﷺ آغاز کرد نه تولد ایشان، برعکسِ اهل کتاب [که تولد عیسی مسیح را آغاز تاریخ خود قرار دادند] زیرا ما امت عمل هستیم نه امت مناسبت و سالگرد. نه پیامبران و نه اصحاب آنان برای تولد هیچ پیامبری جشن نگرفته‌اند و هیچ مسلمانی در سه قرن نخست برای تولد پیامبرمان ﷺ جشنی برگزار نکرده است، زیرا محبتِ پیامبر ﷺ در پیروی از سنت ایشان است. شیخ عبدالعزیز طریفی

امام شافعی رحمه الله میفرماید: خداوند بعضی از ما را برای یکدیگر همانند رحمت میفرستد پس گوشه های زندگیت را خوب نگاه کن آدمهایی که رحمت زندگیت هستند را نشانه کن آنها لیاقت این را دارند که هر روز بیشتر دوستشان داشت و هرگز فراموش نکن کسی را که... روزی به تاریکی های درونت روشنی بخشیده ویا تو را خندانده تا رخت غم را از چهره ات بزداید حتی اگر روزها و فاصله ها بینتان جدایی انداخته باشد یادت باشد که قلبها برای همیشه نشانه ای فراموش نشدنی از دست هایی دارند که در پرتگاه سقوط به سویشان دراز شده است و چه زیباست که تو هم گاهی از این دستها باشی برای نجات قلبی

زمانی که با موبایل خود تنها می‌شوی سکوت اعضای بدنت، تو را فریب ندهد چرا که روزی خواهد آمد که آنها به سخن می‌آیند. {الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ} ترجمه: «امروز بر دهان های‌شان مُهرِ (سکوت) می‌زنیم و درباره ی اعمالی که انجام می‌دادند، دستانشان با ما سخن می‌گوید و پاهای‌شان گواهی می‌دهد» [یس: ۶۵].

رضایت الهی هدفی‌ست که نباید رها شود و رضایت مردم هدفی دست نیافتنی‌ست پس آنچه را که نباید رها کرد به دست بیاور و آنچه که دست نیافتنی‌ست را رها کن. (شيخ محمد صالح منجد)

قرآن بهار مومن است همانگونه که باران بهار زمین است و اگر قرآن در تو تاثیری نگذاشت، بدان که روح از قلبت جدا شده است. شيخ محمد صالح منجد

امام ذهبی رحمه الله گفته است: هنگامی که فتنه‌ها پدیدار می‌شوند، باید به سنت تمسک جویی، سکوت پیشه کنی، در پرداختن به آنچه که به تو مربوط نمی‌شود اصرار نورزی و چون مسئله‌ای برایت پیش می‌آید، آن را ارجاع دهی به الله تعالی و رسولش و بگویی الله اعلم. (السیر- ۲۰/۱۴۱)

شیخ عبدالعزیز طریفی: انسان مخلص باید بداند که راه سختی پیش روی اوست و امکان دارد در این راه کشته شود. پیامبر ﷺ به عمار فرمودند: «گروهی سرکش تو را خواهند کشت.» و  پس از ۳۰ سال کشته شد. شناخت پایان کار سختی‌های راه را آسان می‌کند.

(غزه ) همه ما مورد سوال قرار خواهیم گرفت 💔 https://t.me/AnashidQadre

تلاوت زیبای قرآن کریم با صدای شهید اسماعیل هنیه/ آیه شریفه شهادت در نماز https://t.me/AnashidQadre

قضیه کربلاء تکرار شد خیانت که به حسین رضي الله عنه کرده بودند امروز همان خیانت را تکرار کردند. تاریخ فرزندان بن سبا یهودی با غدر آمیخته است. الله شهادت اش را بپذیرد و از گناه اش درگذرد. یهود و نصارا و روافض دوست مومنان نمیشوند.

مصایب_امت مِنَ المُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا صدق دعوتنا في استشهاد قادتنا آری شهادت تحفه‌ی الهی است که شامل بندگان صادق است، شیخ اسماعیل هنیه تقبله الله اولین رهبر حماس نیست که به شهادت می‌رسد و بلکه ده‌ها تن از رهبران برجسته و مؤسسین نهضت حماس به شهادت رسیده و مجاهدین حماس هم به جهاد خود ادامه می‌دهند، شیخ احمد یاسین، عبدالعزیز رنتیسی، يحيى عياش، صلاح شحادة، محمود أبو هنود، محيي الدين الشريف، عادل عوض الله، أحمد الجعبري، صالح العاروري و... تقبلهم الله در این راه مبارک شهید شدند. منطقه‌ای که روافض بر آن حاکم باشند هرگز مکان امنی برای اهل‌سنت نبوده و نخواهد بود، روافض خنجر مسموم یهود و صلیب در پیکر زخمی امت اسلام هستند. 💔شهادت این شخصیت بزرگ مصیبتی برای امت اسلامی است. وإنا لله وإنا إليه راجعون وإنه لجهاد، نصر أو استشهاد اللهم عليك باليهود ومن والاهم.. خذهم اللهم أخذ عزيزٍ مقتدر.. اللهم عليك بالمنافقين..

خواست كشور هاى غربى و اروپايى از مسلمانان جهان . ۱ -یک امت مریض می خواهند ؛ تادواء خود را بفروشند . ۲ - یک امت فقیر می خواهند ؛ تا غذاء خود را بفروشند . ۳ -یک امت جنگجو می خواهند ؛ تاسلاح خود را بفروشند . ۴ -یک امت منقسم می خواهند ؛ تابقاء خود را تضمین کند . ۵ -یک امت بی سواد می خواهند تا تکنولوژی خود را بفروشند . ۶ - و از همه بدتر حاکمان مزدور می خواهند تا وجدان ، شرف ، عزت و وقار خود را به غرب و اروپا بفروشند .

امام شهید حسن البنا رحمه الله ویژگی‌های شخصیتی مرد میدان دعوت و اندیشه و عقیده را این گونه بر شمرده است: - سرباز عمل‌گرا است، نه فیلسوف مجادله‌گر. - گردانی است در میدان مبازره، نه کتابی در کتاب‌خانه. - مبارزی است در میدان نبرد، نه بحث‌ کننده‌ای سر سفره. - روح پویا و جوشان است، نه عقل سفسطه‌ باف‌. - مثل روبا مکار و فریبنده نیست و همانند مار به هر سوراخی وارد نمی‌شود. - مثل طاووس تکبر نمی‌ورزد، و همانند حشره‌ی آفتاب‌پرست به هر رنگی در نمی‌آید. - مثل بوزینه به سرگرمی و بازی مشغول نگردیده و مثل بازاریان حیله‌گر داد و ستد نمی ‌کند. - همانند هنر پیشه‌ها، اشیای ناچیز را بزرگ‌نمایی نکرده و مثل شعبده‌بازان، مردم را نمی‌فریبد. - و بلکه مثل شیر حمله‌ور شده و مثل آب، نرم بوده و همانند شمشیر برنده است و مثل ستارگان بالانشین می‌باشد. در دنیا زندگی می‌کند و دنیا بر او مسلط نیست. - از دنیا می‌خورد و دنیا او را نمی‌خورد. - می‌میرد و اما عزت و شرف خود را پایمال نمی‌کند. امام شهید حسن البنا رحمه الله گفتار خویش را این گونه به پایان می‌برد و می‌گوید: و این گونه او سرباز اندیشه و عقیده می‌باشد، نه سرباز منفعت و بهره‌جویی. و درین صورت است که برادر مسلمان معنای این شعار دایمی را درک می‌کند: "الله غايتنا والله أكبر ولله الحمد"

از نعمان بن بشیر رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ، كَمَثَلِ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى»: «مؤمنان در دوستی، مهربانی و همکاری با يکديگر، مانند پيکری هستند که اگر يک عضو آن به درد آيد، ساير اعضا با بی خوابی (بی قراری) و تب با آن هم نوا می شوند». [صحیح است] [متفق علیه]         شرح حدیث مثال مومنان در مهربانی و ارتباط و همکاری با هم، مانند نسبت بدن به همه ی اعضای آن می باشد که چون عضوی از آن به درد آید، سایر اعضا با درد و رنج آن همنوا می شوند و در پیامدهای آن مانند بی خوابی و تب شریک می گردند.