MM

من هنوزم مثل بچه‌ها رو قولِ آدما حساب میکنم. یعنی این شکلی‌ام که اگه فلانی قول داد پس قبوله دیگه،حتما بهش عمل میکنه.

تایپ من در واقع یه شخص با یه قیافه نیست. یه وایبه، یه کانسپته، یه ایده‌ست

‏من شيفته ى احترامم؛ حتی وسط بحث حتی تو سخت‌ترين لحظه‌ها... حتی تو بدترين دعواها...

بی توجهی رو من جواب نمیده، یهو باعث میشه فراموش کنم کلا کی بودی.

حتی وقتی بچه بودم،ماهیام به خاطر این که گشنه موندن نه، به خاطر این که خیلی بهشون غذا میدادم میمردن

موقعی که در مورد یچیزی نظر میخام هیچکس نیست ممنون🙍🏻‍♀

به شدت دلم دور دور شبانه همراه با موزیک میخاد.

‏یکی از اشتباهاتم تو زندگی این بود که فکر می‌کردم اطرافیانم همون عشقی که من به اونا دارم نسبت به من دارن.

‏جدی یه چیزی که دلمو همیشه میشکنه، ارتباطیه که من توش خود واقعیم بودم و اون آدما رو قلبا دوست داشتم ولی اونا باهام بدجنس و فیک بودن. قشنگ wasted feelings.

اونایی که امشب بهم پیام دادن و حالمو پرسیدن واقعا یجای ویژه توی قلبم دارن🤍

از الان برای کنکور بخونم جمع میشه؟

‏این مرداد چرا تموم نمیشه؟ از زمان صفویه تو مردادیم.

‏اشتباه آدما رو ببخشيد، از تقصير دوستاتون بگذريد، بدون كينه به همشون لبخند بزنيد و براى هميشه باهاشون قطع ارتباط كنيد.

کسی که خودش بدرخشه ، از درخشش بقیه حرصش نمیگیره

‏اتفاقا ‏با من رسمی باشید، ‏محترمانه صحبت کنید، در چارچوب باشید، ‏با من تعارف کنید؛ ‏رعایت فاصله و احترام، خوشحالم می‌کنه.

‏من خیلی از ویژگی های مثبتم رو مدیون این حال و حوصله نداشتن همیشگی‌ ام، زیاد حرف نمیزنم، سرم تو زندگی مردم نیست، پشت سر کسی حرف نمیزنم، دروغ نمیگم، با کسی بحث نمیکنم، همه و همه فقط بخاطر اینکه نه حالش رو دارم، نه حوصلش رو.