VOICE

می‌خواستم آخرین پست درباره انفعال و نوعِ پست گذاشتن‌مان باشه. اما زیاد اذیتتون کردم در این زمینه. پس بیخیالش شدم‌. تا الان هرچی گفتم، اکثراً مشاهده شخصی و یافته شخصی بوده و همیشه قابل تعمیم به همه نبوده. پس از یه جایی به بعد باید خودتون دست به اکتشاف بزنید و لذتش رو تجربه کنید. چون گفته‌های من اگر ایجاد بینش کنه، تا حدودی مفیده اما اگر انتقال اطلاعات باشه، میتونه مضر باشه. به قول کریشنا مورتی در کتاب رهایی از دانستگی، اگر حرف‌های دیگران را الگو قرار دهید، فرقی با ایجاد ایدئولوژی و یا مذهب نداره‌ و اسیر خواهید شد؛ بهترین کار رهایی از هر اتوریته است- حرف‌هاش شبیه به مکتب اگزیستانسیالیسم است. ( بخش هایی از کتاب رهایی از دانستگی: لینک۱ لینک۲ ) ---------------------------------------------

تصمیم گرفتم برای مدت طولانی ساکت باشم و این پست رو گذاشتم که اگر خواستم چیزیو پست کنم، این رو ببینم و این کار رو نکنم.

رشد روانی در هرکس متفاوته! در بعضی افراد عمیقه، و در بعضی افراد طول میکشه که به عمق برسند. گاهی چند سال طول میکشه که تغییراتت رو حس کنی و گاهی به خاطر داشتنِ یک بینش و بالاخص بحران وجودیِ اگزیستانسیالیسم-لینک- در عرض مدتِ کوتاه‌تری تغییرات بسیاری خواهی داشت. آن بینش چه چیزهایی می‌تواند باشد؟ می‌تواند شوق یادگیری باشد(مطالعه کتابها و تعامل با افراد کتابخوان)، می‌تواند شوق تغییر باشد، می‌تواند زیر سوال بردنِ مسائل باشد؛ بقیه‌اش را خودتان بگویید.

اگر نمی‌توانید برای مدتِ طولانی بدون پروفایل باشید، پس یک مشکلی هست.

گروهی دارید که اعضاش بحث کنند؟ ما رو هم دعوت کنید بی‌زحمت

نئو: چرا چشام می‌سوزه؟ مورفیس: چون تا حالا ازشون استفاده نکرده بودی. فیلم ماتریکس ۱

برای بیانِ غم و ناراحتی‌ات به طور غیر مستقیم، به این فکر می‌کنی و تصمیم می‌گیری که حضورت را غایب کنی.

به نظر شما چگونه می‌توانیم تکیه‌گاهی برای خود بسازیم؟

این کانال و ادمینش برای همین اینجان

حدودِ ۲ ماه طول کشید که بتونم این جمله رو مستقیم به خودم بگم: "تو عاشق نبودی" اوایل از گفتنش فرار می‌کردم و استدلال جور می‌کردم که این جمله رو نفی کنم. اما به مرور تونستم از سدی که ناخودآگاهم ساخته بود، عبور کنم. -------------------------------------------- https://t.me/myGushes/134 https://t.me/myGushes/135

دلایلِ این متنِ کوتاه، بیشتر شخصیه. قسمتی که میتونم به صورت عمومی بیانش کنم اینه که: رابطه‌ای که براساس مالکیت باشه، از معنای عشق به دور است. مالکیت، باعث محدودیت میشه، باعث حرص و آزمندی میشه. -------------------------------------------- پیشنهاد کتاب: -شخصیت عصبی زمانه ما؛ کارن هورنای -هنر عشق ورزیدن؛ اریک فروم

از زمانی که دانستم چه چیزی عشق نیست، به عشق‌ورزی‌های قبلی‌ام خندیدم.

.‌

.

کوتاه و خلاصه

خودشناسی یعنی چی؟ و باعث چی می‌شه؟

-آیا برای ایجادِ حسِ خوب برای ادامه‌ی مسیرِ اهدافم است؟

من فکر می‌کنم، شما هم فکر کنید.