𝗢𝗙𝗙

اونجا که شیرازی میگه: آن صبر که در حوصله ی غیر نگنجد در ماست که خارج بُوَد از طاقتِ ایوب

ببخشید ولی من یه نخ جدید می‌خوام برای وصل شدن به زندگی؛ نخ قبلی به مو رسید و پاره شد.

غیر اجتماعی نیستم. شما میخواید کسشر بگید، من حوصلشو ندارم.

اونی که دوست داره ناراحتت میکنه، ولی نمیذاره ناراحت بمونی.

بعدا؟ بعدا دیگه حسی نمیمونه.

‏آدم‌ها عوض می‌شن، بپذیرید و عبور کنید. چون زندگی همینه.

آدم ذره ذره به ارتباط نگرفتن با آدما عادت می‌کنه.

‏دلم میخواد یبارم برای من بشه ببینم چه حسی داره.

‏بعضیا رفتارشون باعث میشه دیگه هیچوقت مثل قبل دوسشون نداشته باشیم.

خودتان را در قلب هیچ آدمی نچپانید؛ جا نمی‌شوید، مچاله می‌شوید فقط.

‏گل خریدن، گل هدیه دادن، گل گرفتن، گل فرستادن، هیچ‌وقت تکراری نمیشه.

کاش آدما انقدر بد نبودن، یه سریاشون رو جدی جدی دوست داشتم بی شوخی.

متاسفانه من آدم باکلاسی نیستم هم زود seen میکنم هم میشینم is typing و نگا میکنم.

💚

آدما جدیدا انقد زود ناامیدت میکنن اصلا فرصت نمیکنی به دوستات معرفیشون کنی.

‏این پروسه از چشم افتادن هم واقعا ترسناکه، با یه رفتار یا یه حرف یهو کل بت‌هایی که ازش ساختی میشکنه و همه‌چیز تموم میشه.

‏کاش هیچکس درباره‌ی هیچ ‌چیزی صحبت نکنه کلا.