شعر.

مروح کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را گلستان ساز زندان را، برین ارواح زندانی...

جانم گرفت و گفت چطور است حالتان؟ شکر خدا به لطف توام روبراه‌تر ..

شک ندارم یارِ من سر رشته‌ی موسیقی است، بس که با احوال من ساز مخالف می‌زند..

بیاین دورهم شعر بخونیم. https://t.me/+9RlFzF6pNt1kMWQ8

انگار با تمام جهان وصل می‌شوم، در لحظه‌ای که می‌کشمت تنگ در بغل...

با دل گفتم: «چرا نگیری کمِ عشق؟» گفتا: «نه به اختیار باشد غمِ عشق» گفتم: «نرسی به وصل!» گفتا: «شاید! آواره چو من، بسی است در عالمِ عشق!»

رفته است و مهرش از دلم نمی‌رود، ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟!

برایت چای دم کردم ، درون قوری احساس ؛ ولی با طعنه خندیدی و گفتی چای ؟ ممنونم .

می‌شود پیشانی‌ات بوسید و از لب ها گذشت؟ مومن از قم بگذرد تا جمکران هم می‌رود!

اگر از دیده‌ی کوته نظران افتادیم نیست‌ غم، صحبتِ صاحب نظری ما را بس. - قدسی مشهدی

به علتِ زیباییِ زیاد این چنل ها تلگرام منقرض شد 🙂‍↕️ꨄ︎ . . کـلـیـک کـنـیـد ☕️ ؛ -*+ [ گروهِ حمایتی ]

قلمم خون به جگر شد تا تو بیای باهاش از فاجعه رفتنِ من شعر بنویس

دل گفت:" وصالَ‌ش ب دعا باز توان یافت " عمری‌ست ک عمرم همه در کارِ دعا رفت :)

کاش می‌تونستم بودنتونو کپی کنم تو وقتایی که نیستین ‌و عمیقاً به حضورتون احتیاج دارم .

آسمان را دوست داشت، من عاشقِ آبی شدم عاشقِ مهتاب بود، چون "ماه" مهتابی شدم -