آبـی‌وُخاکِـستری

" باران بهاری بوی امید می‌دهد. مانند بارندگی فصول دیگر، تلفات غیر قابل برگشت در آن وجود ندارد. من نمی‌خواهم باران بهاری را از کنار پنجره، غوطه‌ور در فضای آسایش‌خانه تماشا کنم. من می‌خواهم زیر آن زندگی کنم؛ عشق و امید را باری دیگر تجربه کنم. قطره‌ها را بشمار، شمارشان را از دست بده، با زبانت آنها را بگیر، طعم طراوت زمان جدید را به یادآور. باران بهاری مانند یک کوکتل نعناع با تکه‌های یخ است. یک کوکتل از بهار، بسیار یادآور تابستان ..."