آنه؛

از اینجا که هستم تا آنجا که هستی؛ دلتنگتم.

او رفتُ مرا میانِ گردابِ غم رها کرد.

در زندگی انسان چیزی جز غم جریان ندارد .

من فقط نیاز دارم یکی حواسش به حرفایی که نمیزنم باشه.

به چه تشبیه کنم این همه غم را ؟

فقط میدانی عادت کرده ای ، به عمرت به روزگارت به لحظه هایت ..

نمیدونم بار چندمه که میفهمم اولویت هیچکس نیستم حتی اونایی که واسه خوشحال کردن و تنها نبودنشون خودمو پاره کردم.

او مرا نخواست ، فقط با قلب من کمی معاشرت کرد.

تا قبل از اینکه بری فکر میکردم تاریکی یه کلمه است . ولی هرشب که بهت فکر میکنم مغزم به جاهای سیاهی میره یهو میبینم افتادم توی گودالِ سیاهی که هی خاطراتِ تو دارن منو با خودشون میبَرن .. شاید بگی این که خوبه ، ولی نه این عذاب آور ترین اتفاقِ خوبِ که به سراغم میاد .

تنها راه یاد گرفتن ، زندگی کردن است.

-کتابخانه نیمه شب🌌

نمیدونم این حجم از حوصله نداشتن چطوری اومد نشست تو من