Faded Tune

I wish I were a tree. Big, green, and alive. In the mornings I would watch the sunrise and in the evenings I would watch the sunset. Children would swing on my branches and the sound of their laughter would make me happy. I would leave many memories on my hard trunk and I would stand. Beautiful, green, tall, and strong! The storm would not break me. The wind would not shake me. I would not be afraid of the dark and people would shelter me because I was strong, and I did not need shelter. I wish I were a tree, green. Big, and alive.

درخت ها بهم امید میدن.

فوروراد کنید کانال‌های بامزه و خوشگل پیدا کنم، و از پست‌های قشنگ‌ترین‌ کانال‌ها براتون اینجا بذارم.🧃

اینم از اخری

Femme Maison - 1946-1947 در اواخر دهۀ ۱۹۴۰ یکی از مهم‌ترین مجموعه‌کارهای لوئیز بورژواست؛ نسخه‌هایی از آن به‌صورت نقاشی، چاپ و بعدها حتی به‌عنوان مجسمه بازتولید شد.«Femme Maison» در فرانسه هم‌زمان دو معنی قابل خواندن دارد: «زن‌ـ‌خانه» (woman-house) و کنایه‌ای به «زنِ خانه» (housewife). این بازی زبانی همان پرسشی را که تصویر می‌پرسد تقویت می‌کند: آیا زن در این کار صاحبِ هویتِ مستقلی‌ست یا هویت او با نقشِ خانگی و معماریِ خانه یکی شده؟ خودِ بورژوا دربارهٔ این تصاویر گفته است که او (زنِ تصویر) نمی‌داند که نیمی برهنه است و نمی‌داند که می‌کوشد پنهان شود؛ یعنی دقیقاً همان موقع که می‌خواهد پنهان بماند، خود را نشان می‌دهد. جمله‌ای که به همزمانیِ آشکارشدن و پنهان‌سازی، خجالت، و خودنابودگری اشاره می‌کند. این نقاشی به‌سرعت به نمادی بدل شد که نشان می‌داد چگونه هویتِ زنان توسط نقش‌های اجتماعی منزوی و «خانگی» شکل می‌گیرد و چگونه زن ممکن است در عینِ نیاز به محافظت، احساس زندانی‌شدن کند. این معنا بعدها در موج‌های فمینیستی دهۀ ۶۰ و ۷۰ مورد بازخوانی قرار گرفت.

لطفاً فقط اگه از روزمره‌تون تو کانالتون عکس می‌ذارید، این پیام رو فروارد کنید تا منم عکس موردعلاقه‌م از کانالتون رو فروارد کنم اینجا ببینیم. (تا هرجا که بتونم فرواد می‌کنم ولی محدودیت داره‌)

I needed you to come and take my hand and lift me up at the moment I was standing on the platform of death, hanging myself down and only my hand was left on the platform. I endured for a long time and I was sure that you would come! I did not ask for help from anyone else because I was sure that you would come and save me. I believed. You came but you did not take my hand and just left me; at the moment I was standing between death and life, you left me. You always said that you belonged to me! You always said that you loved me. Do you leave those you love alone in the midst of destruction?

این پیامو فور کنین براساس وایبتون یه شعر و موزیک بهتون هدیه بدم.✨

@stchwe تو چمدون مشکیت دوربین‌ یادت نرفته، و همین‌طور لباس‌های زرشکی و طوسی و سبز. با جوراب‌های شیشه‌ای و کفش‌های مری‌جین. یه عالمه شکلات برداشتی و تمام راه از خوشحالی برای این سفر طولانی‌ت تو دفترهای مختلفت می‌نویسی.

این پیام رو فوروارد کنید تا بگم اگر یه چمدون برای یه سفر کوتاه بودید وسایل داخل اون چمدون چی بود.

این لطفاً.