Sealed

از ۲۰۲۵ به‌عنوان یکی از نازترین سال‌های عمرم می‌خوام که منو بابت این پست ببخشه.

امشب از اون شباست که کامل واسه خودمه. روتین پوست، روتین کار، برنامه‌ریزی. سکوت. دارم می‌بلعمش.

مهربونی من نامحدود، اما انرژی عاطفی‌ام برای مراقبت از عزیزانم منحصر و محدوده و that’s why I don’t extend myself beyond my close ones (anymore).

اگه از دور خودمو کنار خونواده و دوستام می‌دیدم با خودم می‌گفتم این دختره خوشبخت واسه یه ثانیه‌شه.

کاش آخرین روز زندگی‌م یه روز تو پاییز باشه.

Still.

کامو میگه مسئله اینه چه کسی دیگری را پاک خواهد کرد.

درباره‌ی خورشید و تابستون و گرما و این مسائل اصلاً روادار و روشنفکر و پذیرای عقاید احدی نیستم. درم پشت سرت ببند.

ای‌کاش از همین پنجره‌‌ی اتاقم جونم رو کادوپیچ پاییز کنم و دیگه هیچوقت رنگ خورشید و تابستونو نبینم.

حاضرم لحظه‌لحظه‌ی عمرم هوا همینی باشه که امروز هست.

گیتار الکتریک لطف بزرگ موسیقی به صداهای توی سر منه.

به نظرم آدما نمی‌فهمن چقدر دوستشون داریم. ما هم شاید.

یکم دیگه می‌گذشت خودشم می‌خوردم.

از ۲۰۲۵ به عنوان یکی از پی‌پی‌ترین سال‌های عمرم ممنونم که به‌زودی گورشو گم می‌کنه.

عجایب دانشگاه.

I’m not ناجی کسی anymore.

روزایی که sparkleام شارژه توی ارتباط‌گرفتن با رندم‌ترین آدمای مترو بی‌نظیرم.