سرگشتۀ محض"

- با همه‌چیز درآمیز و با هیچ چیز، آمیخته مشو؛ در انزوا پاک ماندن ، نه سخت است و نه باارزش! .

آنکه من بود، تنها فکرش ؛   نه از او یادی ماند ، نه یکی براو گریست ؛ تو ز من داشته باش این سخن ،به یادگار "جاودانه زیست آخر  آن من، که ز من جُست و فرآ من نگریست . .

محمود تارا

بله میشه .

-خیره گشتم ، خیرگی‌هم ، خیره گشت .

میلیارد ها سال گذشته است.. اما ستارگان و کهکشان ها، 'مرگشان را با نوری به ما رساندند؛ نوری که حاوی پیامی خآص بود.. "فریادِنبودن . فریادی که پس از سالهای بسیار به ما رسید، و ما چقدر از تماشایش حیرت کردیم و لذت بردیم . . کسی چه می‌داند، شاید میلیارد ها سال بعد، نورِ انفجار و فریادِ نبودن ما هم به کسانی دیگر برسد! (این عبارات مقداری تراوشات ذهنی در باره این واقعه بود که شاید با علم همخوانی نداشته باشد، اما مگر چقدرر میتوان به علم بشر اعتماد داشت؟ آن هم علمی که میلیاردها سال 'عقب تر از واقعیت است..؛) @sargashteham

سخت است، آزاد کردن نادان‌هایی که زنجیرهای خود را می‌پرستند !

مغزم، مغزم درد می‌کند از حرف زدن؛ چقدر حرف زده‌ام، چقدر در ذهنم حرف زده‌ام . .

محمود دولت آبادی

نه 'حرفِ‌عقل بزن با کسی، نه 'لافِ‌جنون ؛ که هرکجا خبری هست ، ادعایی نیست

قُتِلَ الحسین،  عطشانا قُتِلَ الحسین، مَحزوناً مَکروبا قُتِلَ الحسین، شَعِثاً مُغَبَّرا

روضه ؟ فَوُقِفَ العبّاس متحیّرا . .

می‌رسید از دور بر اهلِ حرم؛ جملۀ «سقّا بمان» آب‌ها . .

کسی که شوخی نمیکنه، هنوز نفهمیده خبری نیست : )

رنج ، به محض اینکه درسشو بده از بین میره.

تو پناهگاه من هستی؛ زمانی که راه‌ها با همه‌ی وسعتشان درمانده‌ام کنند، و زمین با همه‌ی پهناوری‌اش بر من تنگ گردد ...

سفرِ بینهایت ، که مبدأ آن توهستی و مقصد آن، او؛ و تو هزاران‌سال اگر به او نرسی، به "اطمینان و آرامش و التیام، نخواهی‌رسید . . . _کهکشان نیستی

دارد زمانِ آمدنت دیر می‌شود...

•زبانِ آدمی قاصر است؛ وز آن روست، که چَشمانش به سخن می‌آیند . .

_ تبدیل شدن به بهترین نسخه‌ی خودت، باخداحافظی های زیادی همراهه !