محمدعلی حسینیان

🔴 هرچه اختیارمندتر زندگی کنیم، انتخاب‌های بیشتری خواهیم داشت. وقتی زندگی را سراسر جبری ببینیم، به همان اندازه امکان انتخاب را از خودمان می‌گیریم. جامعهٔ ما چند سده جبر را تجربه کرده و امروز تشنهٔ اختیار است. باید به سمت اختیار برویم؛ اما یک خطر را هم فراموش نکنیم: ⚠️ اختیار نباید ما را مغرور کند. این تصور که «من مختارم، پس من مدار این جهانم» همان جایی‌ست که باید ایستاد و مراقب خود بود. ✨ مختار باش؛ اما مغرور به اختیارت نشو. 🎥 سخنرانی « متافیزیک » محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

🍂 چهارم شهریور؛ سالروز درگذشت مهدی اخوان ثالث به یاد آن پیرِ خراسانیِ باغِ بی‌برگی؛ شاعری که مهرش از جانم نمی‌رود. اخوان چه سترگ می‌گوید: «شعر، محصول بی‌تابیِ شاعر در پرتوِ شعورِ نبوت است.» شاعر بی‌تاب است، اما پیام‌رسانی‌اش را فراموش نمی‌کند؛ حتی در تلخ‌ترین شعرش، نمی‌گذارد ناامیدیِ مطلق بر جان مخاطب حاکم شود. چرا؟ چون شاعر متعهد است؛ به گذشته، به امروز و به آینده. محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

🔴 هرچه اختیارمندتر زندگی کنیم، انتخاب‌های بیشتری خواهیم داشت. وقتی زندگی را سراسر جبری ببینیم، به همان اندازه امکان انتخاب را از خودمان می‌گیریم. جامعهٔ ما چند سده جبر را تجربه کرده و امروز تشنهٔ اختیار است. باید به سمت اختیار برویم؛ اما یک خطر را هم فراموش نکنیم: ⚠️ اختیار نباید ما را مغرور کند. این تصور که «من مختارم، پس من مدار این جهانم» همان جایی‌ست که باید ایستاد و مراقب خود بود. ✨ مختار باش؛ اما مغرور به اختیارت نشو. 🎥 سخنرانی « متافیزیک » محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

اگر یک پرسش متافیزیکی تو را در زندگی بی‌تکلیف کرد، به یک « دستگاه فکری » پناه ببر : از افلاطون تا سهروردی، از ارسطو تا صدرا؛ از دکارت و کانت تا اسپینوزا، هگل و نیچه… با آن دستگاه فکری به پرسشت پاسخ بده، مسئله‌ات را حل کن و تصمیم بگیر. اما یک‌جا متوقف نمان. - چرا؟ چون احتیاجات تو تغییر می‌کند؛ چون شرایط تو تغییر می‌کند؛ و مهم‌تر از همه، خودِ تو نیز تغییر می‌کنی. محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

اگر یک پرسش متافیزیکی تو را در زندگی بی‌تکلیف کرد، به یک « دستگاه فکری » پناه ببر : از افلاطون تا سهروردی، از ارسطو تا صدرا؛ از دکارت و کانت تا اسپینوزا، هگل و نیچه… با آن دستگاه فکری به پرسشت پاسخ بده، مسئله‌ات را حل کن و تصمیم بگیر. اما یک‌جا متوقف نمان. - چرا؟ چون احتیاجات تو تغییر می‌کند؛ چون شرایط تو تغییر می‌کند؛ و مهم‌تر از همه، خودِ تو نیز تغییر می‌کنی. محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

«ضرورت» را با «منفعت شخصی» اشتباه نگیریم. این‌که بپرسم «چه چیزی حال مرا خوب می‌کند؟» هنوز مبنای کافی برای یک تصمیم انسانی نیست. ممکن است تصمیمی به نفع من و نزدیکانم باشد، اما دیگری یا حتی جامعه را متضرر کند. اینجاست که نگرش فلسفی و امر اخلاقی اهمیت پیدا می‌کند. فلسفه را در سه ساحت ببینید: متافیزیک، فیزیک و اخلاق. حتی مادی‌ترین مکاتب فلسفی نیز نمی‌توانند از اخلاق عبور کنند؛ وگرنه تصمیم ما چیزی بیش از عمل بر اساس نظام بقا نخواهد بود. محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

🌏 متافیزیک برای « زندگی » است در هر موقعیت، از خودت بپرس: الزام و ضرورتی که اکنون درک می‌کنم چیست؟ برای پاسخ به آن چه تصمیمی باید بگیرم و مهم‌تر از آن، بر اساس چه نگرشی؟ 🧠 « فلسفه » آن‌جا به کار زندگی می‌آید که برای تشخیص، انتخاب و تصمیم، یک « مبنای فکری » به ما بدهد. 🎥 سخنرانی « متافیزیک » محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

🧠 فلسفه برای زندگی است، نه زندگی برای فلسفه ما چاره‌ای نداریم جز اینکه بر اساس یک فلسفه زندگی کنیم؛ فلسفه‌ای که کمک کند بهتر فکر کنیم و بهتر عمل کنیم. اما خطا از جایی آغاز می‌شود که تصور کنیم یک مکتب فلسفی می‌تواند پاسخ تمام عمر ما باشد. زندگی سیال است؛ نیازها، تجربه‌ها و حتی خودِ ما تغییر می‌کنیم. به تعبیر ملاصدرا، ما حتی در جوهر نیز در حرکتیم. پس شاید یکی از اصول مهم زیستن، نو‌به‌نوگری باشد؛ فلسفه‌ای که برای «منِ بیست سال پیش» راهگشا بود، الزاماً فلسفه‌ی مناسب «منِ امروز» نیست. فلسفه باید با شدنِ انسان، دوباره اندیشیده شود. 🎥 سخنرانی « متافیزیک » محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

🔴 متافیزیک، امکان خلاقیت است پرسش‌های متافیزیکی الزاماً جواب نهایی ندارند؛ اما ذهن را از چارچوب‌های تثبیت‌شده بیرون می‌آورند. جهان‌های موازی، زندگی‌های نزیسته، امکان‌های دیگرِ بودن، زمان و واقعیت، ذهن را وادار می‌کنند از محدوده‌های مادی و عادت‌های فکری خود عبور کند. 💡 اگر در پی ذهن مرتفع و اندیشه بالنده هستیم، متافیزیک یکی از راه‌های جدی پرورش خلاقیت است. 🔴 روایت تو از مرگ و زمان، زندگی تو را تغییر می‌دهد اگر مرگ را پایان و نابودی بدانم، یک‌گونه زندگی می‌کنم؛ اگر آن را رهایی و آغاز زندگی دیگری بدانم، مواجهه‌ام با همان پدیده تغییر خواهد کرد. درباره زمان نیز همین است. ⏳ آیا منِ بیست سال پیش واقعاً همان منِ امروز است؟ اگر با عقل امروز به بیست سال پیش برگردم و آن انتخاب‌ها را تکرار نکنم، چرا باید تمام عمر، انسان امروز را به‌خاطر تصمیم‌های انسانی که دیگر نیست، محاکمه کنم؟ 🔴 متافیزیک، تواضع در برابر فهم خودمان است وقتی بدانم نمی‌توانم مطمئن باشم هرچه می‌بینم، تمام حقیقت است، دیگر به‌سادگی یقه دیگری را نمی‌گیرم که: «تو غلط می‌بینی؛ باید جهان را همان‌گونه ببینی که من می‌بینم.» بخش بزرگی از نزاع‌های ما از جایی آغاز می‌شود که فهم خود را عین حقیقت می‌گیریم. 🔴 جبر و اختیار نیز همیشه یک پاسخ ندارند روزی ممکن است به جبر احتیاج داشته باشیم و روزگاری به اختیار. جامعه‌ای که تاریخی از جبر را پشت سر گذاشته، ممکن است امروز تشنه اختیار باشد؛ پس باید به سمت اختیار حرکت کند. ⚠️ اما حتی آنجا نیز باید مراقب باشیم: مختار باشیم، اما گمان نکنیم مدار این جهانیم. 🔴 تواضع در دانایی؛ شورمندی در عمل دانایی واقعی باید در درون من تواضع ایجاد کند؛ چون می‌دانم که نمی‌دانم. اما وقتی پای زندگی و عمل می‌رسد، نمی‌توانم تا ابد در تردید بمانم. برای حرکت، جامعه و انسان به دستگاه فکری، انتخاب و شورمندی نیاز دارند. باید بتوانم چارچوبی انتخاب کنم، بر اساس آن درست و غلط و ارزش و ضد ارزش را بفهمم و حرکت کنم؛ در عین آگاهی به اینکه آن چارچوب نیز ساخته یک ذهن انسانی و محدود است. 💎✨ جانِ کلام : من چاره‌ای ندارم جز اینکه با یک دستگاه فکری زندگی کنم؛ دستگاهی که برای ضرورت امروز من پاسخ داشته باشد، بر اخلاق استوار باشد و امکان تصمیم و حرکت ایجاد کند. اما همان‌قدر که داشتن دستگاه فکری ضروری است، گرفتارشدن در آن خطرناک است. من تغییر می‌کنم؛ تجربه‌ام تغییر می‌کند؛ ضرورت زندگی‌ام تغییر می‌کند. 💡 پس با فلسفه‌ای که امروز جواب می‌دهد، مسئله‌ات را حل کن و جلو برو؛ اما متوقف نشو ! شاید دو سال دیگر، تو دیگر این «تو» نباشی و به دستگاه فکری دیگری نیاز داشته باشی. 🔗 دریافت فایل صوتی این سخنرانی 🎧 محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

✍🏻 جانِ کلام سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان با موضوع: «متافیزیک» 🔴 متافیزیک؛ پرسش از ماوراء نیست، پرسش از «وجود» است متافیزیک را به‌غلط با ماوراءالطبیعه، پیشگویی، علوم غریبه و امور اعجاب‌برانگیز یکی گرفته‌ایم. مسئله متافیزیک بنیادی‌تر است: چرا اساساً چیزی به نام «وجود»، وجود دارد؟ • زمان چیست؟ • مرگ چیست؟ • جبر و اختیار چه معنایی دارند؟ • چه چیزی حقیقتاً هست و چه چیزی نیست؟ و من از کجا می‌دانم آنچه درک می‌کنم، همان واقعیت است؟ 🔴 از افلاطون تا مسئله محدودیت ادراک افلاطون در نظریه مُثُل و تمثیل غار، ما را با یک مسئله بنیادین مواجه می‌کند: شاید آنچه از جهان می‌بینیم، تمام حقیقت نباشد. زندانی غار اگر ناگهان با جهان بیرون مواجه شود، حتی توان دیدنش را ندارد. 🪜 معرفت، نردبانی است که ظرفیت مواجهه ما با جهان را افزایش می‌دهد. اما مسئله دشوارتر این است: اگر کسی حقیقتی را هم درک کند، آیا دیگری اساساً می‌تواند آن حقیقت را همان‌گونه که او دریافته، بفهمد؟ 🔴 وجود، زمان، مرگ، جبر و اختیار؛ پرسش‌هایی که زندگی را می‌سازند این پرسش‌ها بازی‌های انتزاعی فلسفی نیستند. ❓ اگر جهان جبری باشد، اراده من چه معنایی دارد؟ ❓ اگر آینده از پیش موجود باشد، اختیار چه می‌شود؟ ❓ اگر مرگ پایان مطلق من باشد، چرا بیاموزم، بسازم و برای آینده‌ای بهتر تلاش کنم؟ نوع پاسخی که به این پرسش‌ها می‌دهم، نوع انسانی را که می‌شوم و شیوه‌ای را که زندگی می‌کنم، تغییر می‌دهد. 🔴 آیا فقط صفات من تغییر می‌کنند یا خودِ «من» نیز تغییر می‌کند؟ یکی از مسائل مهم متافیزیک، نسبت ماهیت و وجود و مسئله تغییر است. آیا فقط عوارض و صفات من تغییر می‌کنند، یا آن‌گونه که در حرکت جوهری مطرح می‌شود، خودِ من نیز در جوهر و ذات، دائماً در حال شدنم؟ اگر بپذیرم که خود من نیز سیال و در حال تغییرم، دیگر نمی‌توانم انتظار داشته باشم دستگاه فکری بیست سال پیشم، الزاماً پاسخ‌گوی انسان امروز من باشد. 🔴 چه چیزی هست؟ من چگونه می‌فهمم که هست؟ در مواجهه با جهان دست‌کم چهار پرسش داریم: 1️⃣ چه چیزی هست و چه چیزی نیست؟ 2️⃣ من چگونه درک می‌کنم که چیزی هست؟ 3️⃣ آنچه درک می‌کنم، چگونه در من پدیدار می‌شود؟ 4️⃣ من با چه زبان، نام و روایتی آن را برای خود صورت‌بندی می‌کنم؟ حتی وقتی می‌گویم «زمان»، «مرگ»، «قرمز»، «خوب» یا «بد»، باید بپرسم چه اندازه از آنچه می‌فهمم متعلق به خود جهان است و چه اندازه محصول طریق ادراک و روایت من. 🔴 انسان نمی‌فهمد؛ اما چاره‌ای جز تصمیم ندارد ما هنوز درباره همان پرسش‌هایی حرف می‌زنیم که انسان دو یا سه هزار سال پیش با آنها مواجه بود: مرگ، زندگی، زمان، جبر، اختیار و وجود. تفاوت مهم انسان امروز شاید این باشد که با عظمت و لایتناهی‌بودن جهان، عریان‌تر مواجه شده و همین، او را مضطرب‌تر کرده است. 🧠 من سازوکار این جهان را به تمامی نمی‌فهمم؛ اما زندگی منتظر فهم کامل من نمی‌ماند. پس ناچارم تصمیم بگیرم. 🔴 چاره‌ای جز داشتن یک دستگاه فکری نداریم برای درست فکرکردن و عمل‌کردن، به یک فلسفه و دستگاه فکری نیاز دارم؛ دستگاهی که بتواند به ضرورت اکنون من پاسخ دهد و در موقعیت بلاتکلیفی، امکان تصمیم ایجاد کند. از افلاطون و ارسطو تا سهروردی و صدرا؛ از دکارت و کانت تا اسپینوزا و ویتگنشتاین، می‌توانم برای مسئله‌ای که اکنون دارم، سراغ دستگاهی بروم که برای من رهیافت ایجاد می‌کند. ⚠️ اما هیچ فلسفه‌ای قرار نیست پاسخ تمام مسائل من، در تمام عمر من باشد. 🔴 فلسفه را با منفعت شخصی اشتباه نگیریم وقتی می‌گویم دستگاه فکری باید «کارآمد» باشد، مقصودم این نیست که هرچه حال مرا بهتر کرد یا منفعت بیشتری برای من ساخت، درست است. اگر تصمیم من کسب‌وکارم را نجات دهد اما جامعه را نابود کند، این دیگر دستگاه فکری انسانی نیست؛ نظام بقاست. ⚖️ فلسفه بدون امر اخلاق، آن چیزی نیست که بتواند جهان انسانی را بسازد. 🔴 منابع بزرگ، برای ما «رهیافت» می‌سازند در لحظه تردید، یک مکتب فلسفی، یک متن دینی، قرآن، حافظ، سعدی یا شاهنامه می‌تواند جمله‌ای پیش روی من بگذارد که برای وضعیت اکنونم الهام‌بخش باشد و امکان ادامه‌دادن و تصمیم‌گرفتن را ایجاد کند. 📚 قرار نیست این منابع همیشه پاسخ نهایی جهان را به من بدهند؛ گاهی کافی است در نافهمی من، راهی برای حرکت باز کنند. 🔴 ابر انسان به دنبال تسکین نیست؛ به تصمیم اعتقاد دارد اگر جهان را نمی‌فهمم، قرار نیست برای آرام‌کردن خودم پاسخ‌های قطعی بسازم. جهان می‌تواند خلاف خواست من عمل کند. زیستن می‌تواند با رنج همراه باشد و من حتی از سازوکار علی و معلولی جهان نیز اطمینان مطلق ندارم. پس مسئله من «مسکن» نیست. 🔥 مسئله، تصمیم‌گرفتن در دل همین نافهمی است؛ تصمیمی که شاید بتواند از رنج دیگری و دیگران کمی بکاهد. ادامه : 👇🏻

📸 گزارش تصویری از سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان در اندیشگاه اَبَرانسان با موضوع « متافیزیک » 📆  ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ 📍تهران ، بوستان بهشت مادران @sokhanvaran_official @Dr_MohammadAli_Hoseinian

سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان در اندیشگاه اَبَرانسان 📌 موضوع : متافیزیک 🗓 شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ⏰ ساعت ۱۸:۱۵ الی ۱۹:۳۰ 📍محل برگزاری : تهران ، بزرگراه حقانی، ورودی درب حقانی، نبش خیابان کاویانی غربی ، ورودی سمت راست، جنب مسجد حضرت خدیجه ، بوستان بهشت مادران ، سالن VIP جلسات 🗺 لوکیشن در مسیریاب نشان: https://nshn.ir/rbvoRZexuoGr 🟢 🏷 هزینه حضور در سخنرانی ۸۰ هزار تومان ✅ شرکت عموم علاقمندان در این مراسم بلامانع می‌باشد 📩 برای ثبت نام جهت شرکت در سخنرانی به ID ذیل در تلگرام پیام دهید : 🆔 @Mrsjahanbakhshsokhanvaran 📱09109056042 محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

⚠️ یادآوری فردا شنبه ۳۱ مرداد در سخنرانی اندیشگاه اَبَرانسان با موضوع « متافیزیک » میزبان شما عزیزان خواهیم بود 🌱

🧠 خیلی وقت‌ها مسئله‌ی ما بی‌ارادگی نیست؛ بلکه « تعارضِ اراده‌ها » ست. یک اراده می‌گوید استراحت کن، یک اراده می‌گوید برو ورزش کن. یکی حالِ الان را می‌خواهد، دیگری نتیجه‌ای را که بعداً قرار است به آن برسی. ⚡️ مسئله از جایی شروع می‌شود که موقع انجام کار، دوباره تصمیم می‌گیری: انجام بدهم یا ندهم؟ اینجا یک اصل مهم در لوگوپاتی داریم: 🔹 اراده نباید دائماً در گروِ تصمیم باشد. برای همین است که برنامه‌ریزی، یکی از مهم‌ترین هنرهای ما برای تقویت اراده است؛ چون قرار نیست هر بار که زمانِ عمل می‌رسد، دوباره تصمیم بگیریم. 🎥 سخنرانی «اراده» محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

⚡️ وقتی مجبور باشی، انجامش می‌دهی. بخش بزرگی از آنچه «نمی‌توانم» می‌نامیم، شاید واقعاً ناتوانی نباشد؛ چون انسان وقتی چاره‌ای جز ادامه‌دادن ندارد، تازه می‌فهمد تا کجا می‌تواند ادامه دهد. 🎬 حتی در تاریک‌ترین تجربه‌های انسانی، چیزی ما را به ادامه‌دادن وامی‌دارد: « اراده‌ی معطوف به بقا » و شاید نتیجه، ساده اما سنگین باشد: 🌱 وقتی به زندگی «آری» گفته‌ای، باید مقتضیات این آری را هم بپذیری. 🎥 سخنرانی «اراده» محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان در اندیشگاه اَبَرانسان 📌 موضوع : متافیزیک 🗓 شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ⏰ ساعت ۱۸:۱۵ الی ۱۹:۳۰ 📍محل برگزاری : تهران ، بزرگراه حقانی، ورودی درب حقانی، نبش خیابان کاویانی غربی ، ورودی سمت راست، جنب مسجد حضرت خدیجه ، بوستان بهشت مادران ، سالن VIP جلسات 🗺 لوکیشن در مسیریاب نشان: https://nshn.ir/rbvoRZexuoGr 🟢 🏷 هزینه حضور در سخنرانی ۸۰ هزار تومان ✅ شرکت عموم علاقمندان در این مراسم بلامانع می‌باشد 📩 برای ثبت نام جهت شرکت در سخنرانی به ID ذیل در تلگرام پیام دهید : 🆔 @Mrsjahanbakhshsokhanvaran 📱09109056042 محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

✍🏻 جانِ کلام سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان با موضوع : «اراده» 🔹 زندگی نزیسته همیشه زیباتر است ذهن از مسیرهایی که نرفته، بهشتی خیالی می‌سازد؛ چون آن مسیرها هرگز با اصطکاک واقعیت مواجه نشده‌اند. مسئله، شناخت و توسعه‌ی ظرفیت‌های همین زندگی‌ای است که زیسته‌ایم. 🔹 اراده از انتخاب آغاز می‌شود صرفِ میل، اراده‌ی انسانی نیست. اراده آنجاست که تشخیص می‌دهم، تحلیل می‌کنم، انتخاب می‌کنم و سپس می‌خواهم. پس اراده با عقل، اختیار و انتخاب پیوند دارد. 🔹 می‌دانی چه می‌خواهی؛ اما چرا می‌خواهی؟ به تعبیر اسپینوزا، ما غالباً می‌دانیم چه می‌خواهیم، اما لزوماً نمی‌دانیم چرا. چه‌بسا خواسته‌ای که آن را «خواست خود» می‌دانیم، ساخته‌ی رسانه، جامعه و جهان پیرامون باشد. 🔹 اراده را با «پشتکار» بفهم خواستن آغاز کار است. اراده یعنی در طلب چیزی، رفت‌وآمد کردن، ممارست کردن و ادامه دادن تا آن امر محقق شود. 🔹 مسئله همیشه بی‌ارادگی نیست؛ تعارض اراده‌هاست من هم استراحت می‌خواهم و هم ورزش؛ هم پاداش اکنون را و هم منفعت آینده را. پیش از آنکه بگویم «بی‌اراده‌ام»، باید بفهمم کدام اراده در من مقابل کدام اراده ایستاده است. 🔹 هر بار دوباره تصمیم نگیر اگر تصمیم گرفته‌ام و برنامه ساخته‌ام، هنگام عمل نباید دوباره از خودم بپرسم «حوصله دارم؟». انجام دادنِ آنچه باید انجام شود، لزوماً محتاج «حوصله داشتن» نیست. 🔹 دشمنان اراده را بشناس کمال‌گرایی، تعدد خواسته‌ها، تعویق، ترس و تردید، اراده را فرسوده می‌کنند. اگر نمی‌توانی دو ساعت کاری را انجام بدهی، سه دقیقه انجامش بده؛ اما واقعاً انجامش بده. 🔹 جسم، قبل از عقل من معلم جسم نیستم؛ معلم روانم، فکرم و عقلم. اما با تمام وجود می‌گویم: جسم اولویت اول ماست؛ قبل از عقل. گاهی آنچه «بی‌ارادگی» می‌نامیم، نتیجه‌ی خستگی و فرسودگی جسم است. 🔹 تمنّا، هنوز تصمیم نیست شمس می‌گوید: ✨ «تمنای هر چیزی در کسی، مژگانی حق است به تحقق آن.» اما حق داشتنِ چیزی، الزاماً به معنای داشتنِ استحقاق آن در همین لحظه نیست. 🔹 تصمیم یعنی ظرفیت‌سازی این قلب بحث من است: «تصمیم یعنی ایجاد ظرفیت برای به وجود آوردن آن چیز.» ممکن است حق داشتن کارخانه را داشته باشم، اما هنوز ظرفیت اداره‌اش را نساخته باشم. پس باید استحقاق آن حق را با توسعه‌ی ظرفیت خود ایجاد کنم. 🔹 ظرفیت را با عمل همراه کن می‌خواهم سخنران شوم؟ باید خودم را در معرض جهان سخن قرار دهم؛ ببینم، بخوانم، بیاموزم و تمرین کنم. ظرفیت در خیال ساخته نمی‌شود؛ ظرفیت‌سازی باید هم‌زمان با عمل باشد. 🔹 اراده‌ی واقعی، عادت جدید است اگر یک رفتار به عادت تبدیل نشود، نمی‌توانم تا ابد آن را با زور ادامه دهم. مقصد اراده، جنگ دائمی با خود نیست؛ جایی است که رفتار تازه، بخشی طبیعی از زندگی من می‌شود. 🔹 درک، لذت می‌سازد؛ لذت، عادت هرچه چیزی را بیشتر درک کنم، امکان لذت بردن از آن بیشتر می‌شود؛ و لذت، استمرار را ممکن می‌کند: درک ← لذت ← استمرار ← عادت 🔹 من به نسخه‌ی پلاس اعتقاد دارم من اساساً به تغییر اعتقادی ندارم؛ به نسخه‌ی پلاس هر کسی اعتقاد دارم. هرچه هستی، هستی؛ ظرفیت‌هایت را بشناس، توسعه‌شان بده و نسخه‌ی بهتر و به‌روزتری از خودت ارائه کن. 💎 ✨ کلام آخر : « اراده » را فعلاً کنار بگذار. ببین چه می‌خواهی، چرا می‌خواهی و برای آنچه می‌خواهی چه ظرفیتی ساخته‌ای. تصمیم بگیر؛ یعنی ظرفیت بساز. هم‌زمان عمل کن، هرچند کوچک؛ و ادامه بده تا عمل به عادت تبدیل شود. 🥇مسئله، قوی‌تر کردن اراده برای جنگیدن با خود نیست؛ مسئله، ساختنِ ظرفیتِ تحققِ آن چیزی است که می‌خواهی. 🔗 دریافت فایل صوتی این سخنرانی 🎧 محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀

✍🏻 جانِ کلام سخنرانی دکتر محمدعلی حسینیان با موضوع : «اراده» 🔹 زندگی نزیسته همیشه زیباتر است ذهن از مسیرهایی که نرفته، بهشتی خیالی می‌سازد؛ چون آن مسیرها هرگز با اصطکاک واقعیت مواجه نشده‌اند. مسئله، شناخت و توسعه‌ی ظرفیت‌های همین زندگی‌ای است که زیسته‌ایم. 🔹 اراده از انتخاب آغاز می‌شود صرفِ میل، اراده‌ی انسانی نیست. اراده آنجاست که تشخیص می‌دهم، تحلیل می‌کنم، انتخاب می‌کنم و سپس می‌خواهم. پس اراده با عقل، اختیار و انتخاب پیوند دارد. 🔹 می‌دانی چه می‌خواهی؛ اما چرا می‌خواهی؟ به تعبیر اسپینوزا، ما غالباً می‌دانیم چه می‌خواهیم، اما لزوماً نمی‌دانیم چرا. چه‌بسا خواسته‌ای که آن را «خواست خود» می‌دانیم، ساخته‌ی رسانه، جامعه و جهان پیرامون باشد. 🔹 اراده را با «پشتکار» بفهم خواستن آغاز کار است. اراده یعنی در طلب چیزی، رفت‌وآمد کردن، ممارست کردن و ادامه دادن تا آن امر محقق شود. 🔹 مسئله همیشه بی‌ارادگی نیست؛ تعارض اراده‌هاست من هم استراحت می‌خواهم و هم ورزش؛ هم پاداش اکنون را و هم منفعت آینده را. پیش از آنکه بگویم «بی‌اراده‌ام»، باید بفهمم کدام اراده در من مقابل کدام اراده ایستاده است. 🔹 هر بار دوباره تصمیم نگیر اگر تصمیم گرفته‌ام و برنامه ساخته‌ام، هنگام عمل نباید دوباره از خودم بپرسم «حوصله دارم؟». انجام دادنِ آنچه باید انجام شود، لزوماً محتاج «حوصله داشتن» نیست. 🔹 دشمنان اراده را بشناس کمال‌گرایی، تعدد خواسته‌ها، تعویق، ترس و تردید، اراده را فرسوده می‌کنند. اگر نمی‌توانی دو ساعت کاری را انجام بدهی، سه دقیقه انجامش بده؛ اما واقعاً انجامش بده. 🔹 جسم، قبل از عقل من معلم جسم نیستم؛ معلم روانم، فکرم و عقلم. اما با تمام وجود می‌گویم: جسم اولویت اول ماست؛ قبل از عقل. گاهی آنچه «بی‌ارادگی» می‌نامیم، نتیجه‌ی خستگی و فرسودگی جسم است. 🔹 تمنّا، هنوز تصمیم نیست شمس می‌گوید: ✨ «تمنای هر چیزی در کسی، مژگانی حق است به تحقق آن.» اما حق داشتنِ چیزی، الزاماً به معنای داشتنِ استحقاق آن در همین لحظه نیست. 🔹 تصمیم یعنی ظرفیت‌سازی این قلب بحث من است: «تصمیم یعنی ایجاد ظرفیت برای به وجود آوردن آن چیز.» ممکن است حق داشتن کارخانه را داشته باشم، اما هنوز ظرفیت اداره‌اش را نساخته باشم. پس باید استحقاق آن حق را با توسعه‌ی ظرفیت خود ایجاد کنم. 🔹 ظرفیت را با عمل همراه کن می‌خواهم سخنران شوم؟ باید خودم را در معرض جهان سخن قرار دهم؛ ببینم، بخوانم، بیاموزم و تمرین کنم. ظرفیت در خیال ساخته نمی‌شود؛ ظرفیت‌سازی باید هم‌زمان با عمل باشد. 🔹 اراده‌ی واقعی، عادت جدید است اگر یک رفتار به عادت تبدیل نشود، نمی‌توانم تا ابد آن را با زور ادامه دهم. مقصد اراده، جنگ دائمی با خود نیست؛ جایی است که رفتار تازه، بخشی طبیعی از زندگی من می‌شود. 🔹 درک، لذت می‌سازد؛ لذت، عادت هرچه چیزی را بیشتر درک کنم، امکان لذت بردن از آن بیشتر می‌شود؛ و لذت، استمرار را ممکن می‌کند: درک ← لذت ← استمرار ← عادت 🔹 من به نسخه‌ی پلاس اعتقاد دارم من اساساً به تغییر اعتقادی ندارم؛ به نسخه‌ی پلاس هر کسی اعتقاد دارم. هرچه هستی، هستی؛ ظرفیت‌هایت را بشناس، توسعه‌شان بده و نسخه‌ی بهتر و به‌روزتری از خودت ارائه کن. 💎 ✨ کلام آخر : « اراده » را فعلاً کنار بگذار. ببین چه می‌خواهی، چرا می‌خواهی و برای آنچه می‌خواهی چه ظرفیتی ساخته‌ای. تصمیم بگیر؛ یعنی ظرفیت بساز. هم‌زمان عمل کن، هرچند کوچک؛ و ادامه بده تا عمل به عادت تبدیل شود. 🥇مسئله، قوی‌تر کردن اراده برای جنگیدن با خود نیست؛ مسئله، ساختنِ ظرفیتِ تحققِ آن چیزی است که می‌خواهی. 🔗 دریافت فایل صوتی این سخنرانی 🎧 محمدعلی حسینیان | لوگوپاتیست 🌀