ریسمــان‌

به نظرم دانشگاهِ دنیا هم دروس پیش‌نیاز دارد و پیش‌نیاز درک ولایت الهی، درک ولایت والدین است. تمرین تعبد و ستایش و شکرگزاری هستی، در محبت و احترام به والدین است. علی‌رغم تمام کاستی‌ها، آن‌ها ما را بر دوش خود سوار کرده تا افق دیدمان گسترده شود و به همین خاطر گاهی دچار تکبر نسبت به ایشان می‌شویم. اگر در مقابل هستی‌ای که به ما داده‌اند شکرگزار باشیم و مهر بورزیم، خواهیم توانست زیبایی‌ها و فرصت‌هایی که خداوند در تاریک‌ترین لحظات زندگی برایمان قرار داده را نیز ببینیم. به جای خودمان در آینده‌ای که از دیدنشان محروم خواهیم بود و به خاطر آنان‌که به چنین محرومیتی آزموده می‌شوند، عشق بورزیم تا از پرتو این عشق، دل‌ها گرم و روشن شود.❦ @rismanash

بابا برایم خدای روی زمین بود. از کودکی، تأیید و لبخندش پناه من بود؛ چه وقتی مشق‌هایم را می‌دید، چه زمانی که در پارک با خیال آسوده بازی می‌کردم، چون می‌دانستم نگاهش از دور مراقب من است. حتی در انتخاب‌های مهم زندگی، مثل ادامه‌ی تحصیل، شوق او برایم انگیزه می‌شد. وقتی بیماری‌اش آغاز شد، سعی کردم دختر قوی‌اش بمانم و بعد از رفتنش هم برای خانواده تسلی باشم. اما در خلوت خودم، تهی و بی‌پناه شدم؛ انگار خدایی که می‌پنداشتم تا مرگ همراهم است، پیش‌تر رفته بود. اگر خدایی که بابا برایم به‌جا گذاشته بود را نداشتم، امکان نداشت انسان باقی بمانم؛ نمی‌توانستم هنوز برای خودم و دیگران ـ هرچند کوچک و اندک ـ اندیشه یا عملی از مهر و امید بخواهم. به تدریج یادم می‌آمد که چطور بابا به پشتوانه‌‌ی خدا از دشواری‌ها و ابتلاها گذشته بود و قدِ انسانیتش خمیده نشده بود. دستم را به سوی «او» دراز کردم و مهر پدری را در دلم قرار داد که شفیق برای همه‌ی والدین و فرزندان است و انگیزه‌ای دوباره برای قوی ماندن به من بخشید.

نسبت ما با غیبت امام زمان (عج)، مانند کودکی است که دست در دست پدر داشته و اکنون خود را گم‌شده می‌بیند؛ در حالی‌که پدر گم نشده، این کودک است که سرگردان است.

#کهکشان_نیستی

در خرابات مغان نور خدا می­‌بینم این عجب بین که چه نوری ز کجا می­‌بینم

#حافظ @rismanash

صادق‌ترین و پایدارترین خبر جهان، کلام خداست. ما در عالمِ تدریج و ابتلا هستیم تا بیشترین فرصت‌ها را برای انتخاب داشته باشیم. اما به عالمی هم سفر خواهیم کرد که بگوییم: «آنچه گذشت به اندازه‌ی «روزی یا بخشی از روزی» بود» (مؤمنون-۱۱۳). ✨

و يهود گفتند: «دست خدا بسته است.» دسته‌اى خودشان بسته باد. و به [سزاى ] آنچه گفتند، از رحمت خدا دور شوند. بلكه هر دو دست او گشاده است، هر گونه بخواهد مى‌بخشد. و قطعاً آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو فرود آمده، بر طغيان و كفر بسيارى از ايشان خواهد افزود، و تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنديم. هر بار كه آتشى براى پيكار برافروختند، خدا آن را خاموش ساخت. و در زمين براى فساد مى‌كوشند. و خدا مفسدان را دوست نمى‌دارد.

مائده-۶۴ @rismanash

فراغ خاطر ندهد دست که خاطر، خاطر اوست به هر چه و هر سو نگرم نقش و نگار اوست ✨

به زودى نشانه‌هاى خود را در افق‌ها[ى گوناگون‌] و در دل‌هايشان بديشان خواهيم نمود، تا برايشان روشن گردد كه او خود حق است...

فصلت-۵۳ @rismansh

برای من پیوندی الهی و ازلی-ابدی‌ست. در من هنوز تو زنده‌ هستی و جریان داری همانگونه که من در هستیِ تو جریان دارم. پس تسلیت‌ام به بازماندگان همیشه اینگونه است: «شاد باشد به شادی شما» و مسیر شادی را در ریسمان بافته شده از کلام نور می‌یابم.

آیا دستان خدا نبود که پیش از تولدمان روح‌های ما را به هم نزدیک کرد و ما را برای تمامی روزها و شب‌ها زندانی یکدیگر ساخت؟ زندگی آدمی در زهدان آغاز نمی‌شود و در گور هم پایان نمی‌یابد...

#جبران_خلیل_جبران ‏امام صادق علیه السلام‏:

خواندن قرآن از روی آن، عذاب را از پدر و مادر سبک کند اگر چه آن دو کافر باشند.

الکافی، ج ۲، ص: ۶۱۳ @rismanash

⏳زمان دارد ذبح می‌شود چه آگاه باشیم چه نه. برای حفظ پاکی جسم‌مان، قواعدی در ذبح رعایت می‌شود و برای پاکی روح‌، مذبوح را رو به قبله قرار می‌دهیم تا گواهی دهیم حیات و مرگ ما در دست اللّٰه و برای او و به سمت اوست. ذکر «بسم الله الرحمن الرحیم» را بر زبان جاری می‌کنیم برای آن‌که عمل و نیّت‌مان متوجه الله-جمیع صفات الهی- و در سیطره‌ی رحمانیت عام و خاص الهی باشد. هر لحظه، زمان دارد ذبح می‌شود. زمان سرشار از غذای جسم و روح است که اثرش بر هستی‌مان باقی‌ست. زمان را نیز باید ذبح حلال کرد؛ پاک و طیّب.

_غذای روح، آیا می تواند به غذای جسم تبدیل شود؟ _غذای حلال، از هر نوع به هر نوع قابل تبدیل است.

#نادرابراهیمی #مردی_در_تبعید_ابدی ✨

(ای پیامبر!) از تو می‌پرسند: چه چیزها برای آنان حلال شده است؟ بگو: تمام پاكیزه‌ها برای شما حلال گشته است...

مائده-۴ @rismanash

مثل حراست از دانه‌های انار در روز جمعه که مادربزرگ گفته بود: «هر که هیچ دانه‌‌اش به زمین نمانَد، بهشتی می‌شود»، در تک‌تک ثانیه‌ها حریصم که هیچ لحظه‌ای بی‌یادت نگذرد تا لایق بهشتِ حضورت شوم.

چون بر سر کوی یار خسبیم بالین و لحاف ما ثریاست

#مولانا @rismanash

پیش از آغاز جلسه‌ی شرح مثنوی مولانا، شاهنامه‌خوانی داشتند؛ اما من چندان گوش نمی‌دادم. آنچه بود، افسانه‌ای برای تشجیع ایرانیان و تقویت میهن‌دوستی، و گذشته‌ای دور به‌نظر می‌رسید. در مقابل، معارف مثنوی برایم تازگی داشت. با این‌حال، در کتاب #حاج_آخوند با نگاهی دیگر به شاهنامه آشنا شدم: پهلوانی بی‌منیّت که هرچه دارد از خدا می‌داند؛ معنای هر خان، خواب غفلت رستم در خان نخست و بیداری او در خان‌های بعدی؛ انتخاب میان جان پسری که فرمانده لشکر دشمن است و با قدرت دشمن می‌خواهد به اهدافش برسد، یا حفظ وطن خویش، اتحاد عقل و عشق در داستان زال و رودابه... این نگاه عرفانی به شاهنامه برایم بسیار جالب توجه بود. زنده نگه‌داشتن زبان فارسی، یعنی زنده‌ ماندن هویت یک ملت و توانایی درک شناختی و حب وطن. این یکی دیگر از جذابیت‌های بی‌مانند شاهنامه است. اما درست همین ارزش‌ها، همواره نشانه‌ی حمله و تخریب قرار گرفته‌اند. کاش به‌جای آنکه تنها بر آرایه‌های ادبی، ترتیب خان‌ها و معنی لغات تکیه کنم، بیشتر بر ارزش‌های نهفته در «هفت‌خان رستم» تأکید می‌کردم. اگر شاگردانم با آن بازیچه‌ی مجازی و توهین‌هایش به شاهنامه خندیده باشند، چه؟ لینک فیلم کامل

چهل عدد کمال است؛ اما این عالم، عالم تدریج و انتظار است... چند چله‌ی دیگر، به اشک، غبارِ جان بشوییم تا جان‌سپرده‌ی حکمِ کلمه‌ی الهی شویم و در پی یار و صاحب الزمانمان پا در سیر عشق بگذاریم؟ ✨

و ما بر آن هستيم كه بر مستضعفان روى زمين نعمت دهيم و آنان را پيشوايان سازيم و وارثان گردانيم.

قصص-۵

ای آفتابی آمده بر مفلسان ساقی شده

#مولانا @rismanash

تو با خدایِ خود انداز کار و دلْ‌خوشْ‌دار که رحم اگر نکند مُدَّعی‌، خدا بکُند ز بختِ خفته ملولم، بُوَد که بیداری به وقتِ فاتحهٔ صبح، یک دعا بکُند؟ #حافظ @tofanasim

به کنایه گفتند: «شما مذهبی‌ها همیشه غمگین‌اید.» پاسخ دادم: مؤمن در شادی اولیای خدا جشن‌ها دارد، و اندوه عزاداری نیز غم نیست؛ یادآوری پیمان با حق است. با این حال، می‌دانم تا مؤمن حقیقی فاصله دارم، چراکه شادی معنوی در رفتارم چندان نمایان نیست و اغلب لذت را در محرک‌های بیرونی جست‌وجو می‌کنم. #برتراند_راسل در «تسخیر خوشبختی» می‌گوید لذت‌های بیرونی—حتی ورزش یا تحسین دیگران—زودگذر و اعتیادآورند و سرانجام به ملال می‌انجامند. شادی پایدار تنها درون ماست، از منبع لایزال. این شادی همان «میِ ناب معرفت الهی» است که جان را سیراب می‌کند؛ هر شادیِ دیگر افیونی بیش نیست:

باده غمگینان خورند و ما ز می خوش‌دل‌تریم رو به محبوسان غم ده ساقیا افیون خوی

#مولانا #خیام نیز چنین شادی‌ای را می‌جوید؛ جان لبریز از میِ ناب:

من بی می ناب زیستن نتوانم بی باده کشید بار تن نتوانم من بنده آن دمم که ساقی گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم

@rismanash

اگر بگویند: «تو وسیله هستی» ناراحت می‌شوم؟ بخشی از من ناراحت خواهد شد، چون همیشه به دنبال آن بوده‌ام که مالک وسایل باشم، نه آنکه خودم وسیله‌ی دیگری باشم. اما رسم دنیا همین است؛ من هم وسیله خواهم بود. اما وسیله برای رسیدن به کدام مقصود؟ به چه وسایلی متوسل خواهم شد و در راه کدام طلب؟ می‌ترسم اشتباهی باشم و ویرانه‌ای به جای بگذارم. 🌱

خورشید را حاجِب تویی، اومید را واجِب تویی مطلب تویی طالب تویی، هم مُنتها هم مُبتدا در سینه‌ها برخاسته، اندیشه را آراسته هَم خویش حاجَت خواسته، هَم خویشتن کَرده رَوا اِی روح‌بخشِ بی‌بَدَل، وِی لَذّتِ علم و عمل باقی بهانه‌ست و دَغَل، کاین علّت آمد وان دَوا

#مولانا ✨

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید! و وسیله‌ای برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!

مائده-۳۵ اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیاىَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ @rismanash

تصوّر می‌کنم نامرئی شده‌ام؛ کسی مرا نمی‌بیند. دیگر خبری از تشویق و تنبیه نیست، نه لقبی و نه عنوانی، نه محبتی و نه نفرتی. آزادی مطلق دارم که آن‌گونه که می‌خواهم باشم. حال، کدام کارها را بدون چشمداشت انجام می‌دهم؟ کدام را بی‌هیچ ترس از قضاوت؟ این «خودِ نامرئی» همان «خودِ واقعی» من است. نامرئی شدن خیلی دور از واقعیت نیست. آنچنان که #محمود_درویش نیز می‌گوید: فراموش می‌شوی، گویی که هرگز نبوده‌ای! مانند مرگ یک پرنده... و در کلامِ به حق #امام_علی (ع):

این دنیا کسانی را رها کرد که بیشتر از شما عاشقش بودند.

[خطبه‌ی ۳۲] شاید این اندیشه، ریا و تظاهر را از ما بزداید؛ و آن میل به برتری‌جویی در نگاه دیگران ـ همان انگیزه‌ای که زندگی را بر ما تنگ و تاریک می‌کند ـ خاموش سازد؛ انگیزه‌ای که عبادت سالیان شیطان را تباه کرد.

یارب از ابرِ هدایت برسان بارانی پیشتر زانکه چو گردی زمیان برخیزم

از پای تا سرت همه نور خدا شود در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی وجه خدا اگر شودت منظر نظر زین پس شکی نماند که صاحب‌نظر شوی

#حافظ ✨

ما این دار (بهشت ابدی) آخرت را برای آنان که در زمین اراده برتری‌جویی و فساد و سرکشی ندارند مخصوص می‌گردانیم و حسن عاقبت خاص پرهیزکاران است.

قصص-۸۳ @rismanash

ساغر از دست تو گر نوشم، بَرَم راهی به دوست‏ بی‌نصیب آن کس که او را، رَه بر این پیمانه نیست‏

#امام_خمینی

@rismanash

زندگی دیگران مجله‌ی خانواده یا صفحه‌ی حوادث نیست که انتظار داشته باشیم از جزئیات آن باخبر شویم و به خودمان اجازه دهیم در موردش کنجکاوی یا گمانه‌زنی کنیم و موضوع گفت‌وگوی‌مان با هر کسی قرار دهیم. اگر فکر می‌کنیم آن‌قدر زندگی بی‌عیب و برقرار داریم که نیازی به توجه و پیگیری ندارد و حالا وقت اضافه برای پرداختن به زندگی دیگران است، خیالی باطل کرده‌ایم. و اگر برای استراحت و فراغت، سرمان را با مشکلات دیگران گرم می‌کنیم، سرانجام خواهیم دید که زباله‌های زندگی خودمان روی هم انباشته می‌شود و آلودگی‌اش نه‌تنها ما بلکه دیگران را نیز می‌آزارد. در این صورت، سرگرمی‌ای موقت و زیان‌بار برگزیده‌ایم. اگر اجازه می‌یابیم و در جریان بخشی از زندگی دیگران قرار می‌گیریم، باید حرمت نگه داریم تا حرمت ما نیز محفوظ بماند. و اگر برایمان قابل درک نیست، بهتر است سر به زیر اندازیم تا دچار تکبر، قساوت و وسوسه‌ی سخن‌پراکنیِ ناآگاهانه نشویم. ✨

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از بسيارى از گمان‌ها بپرهيزيد كه پاره‌اى از گمان‌ها گناه است، و جاسوسى مكنيد، و بعضى از شما غيبت بعضى نكند؛ آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده‌اش را بخورد؟ از آن كراهت داريد. [پس‌] از خدا بترسيد، كه خدا توبه‌پذير مهربان است.

حجرات-۱۲ @rismanash