اصالت ؛

در توهم سفر به گذشته گفت : بگو از خونه بگو از گل پونه بگو از شب شب‌زده ها که نمی‌مونه بگو ...

با نوای بغضی فروخورده ، در هجوم تاریکی، گفت : چشم من بیا منو یاری بکن گونه هام خشکیده شد کاری بکن غیر گریه مگه کاری میشه کرد کاری از ما نمیاد زاری بکن

با یک روح زخمی و در هیاهوی بی رحمانه ادم ها , گفت : شما که حرمت عشقو شکستین کمر به کشتن عاطفه بستین شما که روی دل قیمت گذاشتین که حرمت عشق رو نگه نداشتین

با فریادی از دل عاشقش گفت : منو نسپار به فصل رفته عشق نذار کم شم من از آینده تو به من فرصت بده گم شم دوباره توی آغوش بخشاینده تو ...

با گریزی بی‌بازگشت گفت: در گریز ناگزیرم گریه شد معنای لبخند ما گذشتیم و شکستیم پشت سر پل های پیوند ...