اصالت ؛

با فریادی دردناک ، گفت : حالا تو دست بی صدا دشنه ما شعرو غزل قصه مرگ عاطفه خوابای خوب ٬ بغل بغل ...

از عشق‌‌و دلتنگی ، گفت : تو دونسته بودی چه خوش باورم من شکفتی‌و گفتی از عشق پر پرم من ...

قمیشی با فریادی آرام از دل خسته ، گفت : من آخرین رهگذرم تو این خیابون بلند دیر اومدم که زود برم دل به صدای من نبند ...

روایتی از جستجو در خیابان های خالی : بارونو دوست دارم هنوز چون تورو یادم میاره حس میکنم پیش منی وقتی که بارون میباره

با زخمی با شکوه ، گفت : اینومیگن جنگ بدون اعلان جنگی که هیچ قائدع ایی نداره اینو میگن جدال نابرابر جدالی که فایده ای نداره ...

با صدایی نجیب ، گفت : قلب تو قلب پرنده پوستت اما پوست شیر زندون تنو رها کن ای پرنده ، پر بگیر ... 

با صدایی از دیار غم گفت : من از هرآن چه بد به من شده یادی ندارم ولی به یادمه تمام خوبی های دنیا بیا که بی تو من نشانی از شادی ندارم ...

در جستجوی یار خویش ، گفت : سفر کردم که یابم بلکه یارم را نجستم یار و گم کردم دیارم را از آن روزی که من بار سفر بستم به هرجایی که رفتم در به در هستم ...

معروف ترین و شاید بهترین اهنگ فرامرز اصلانی : اگه ی روزی نوم تو تو گوش من صدا کنه دوباره باز غمت بیاد که منو مبتلا کنه ...