سمفونى زندگان | ابراهيم دهقان

شاید این یادداشت، واپسین سطرها در «سمفونی زندگان» باشد، اما اهمیتِ لحظه، تذکر را ضروری می‌سازد. پیام اصلی این ویدیو بیش از آنکه متوجه توده‌ها باشد، خطاب به خواص است؛ آنان که در منظومه فکری اهل‌بیت علیهم‌السلام همواره وظایفی فراتر از عوام داشته‌اند. راه عوام روشن است: استمرار در مقاومت، بدون پیچیدگی‌های تحلیلی. اما خواص، اگر در نوزدهم بهمن سال گذشته، هشدار صریح رهبری درباره بی‌اعتباری و بی‌شرفی مذاکره با آمریکا را فهم و تبعیت می‌کردند، شاید امروز شاهد تسریع در فروپاشی رژیم صهیونیستی و زوال تدریجی نفوذ آمریکا در منطقه بودیم. و بویژه خطاب به آن دسته از خواص که در این مدت، بدنه اجتماعی خود را متقاعد کردند که «فعلاً» نباید بر مسئله مبارزه با اسرائیل و مقاومت تأکید کرد، و «مصلحت» را در شُل‌کردن گفتمان جهاد و ایستادگی دیدند: این انتخاب، نه‌تنها مغایر با منطق تاریخی مقاومت است، بلکه تعویق یک تقدیر تاریخی است که امت ما برای آن خون داده است. این متن، یک نطق احساسی نیست؛ بلکه تذکری است به آنان که مسئولیت تاریخی خود را یا فراموش کرده‌اند، یا به مسامحه سپرده‌اند. #قطعاپرده‌ها‌کنار‌می‌رود @EbrahimDehghan_ir

نه اینطور نیست! من هیچ وقت مقاومت، زکاوت و شرافت رو به باند وفاق ربط ندادم!

هر چقدر بگم حالم ازت به هم میخوره کم گفتم. همه چیز ربط میدی به وفاق

تخریب جبلی و تیمش رو در راستای حذف جریان اصیل انقلابی تحلیل کنید؛ هر چند جبلی و تیمش ضعف های قابل توجهی دارند اما فتح صدا و سیما برای باند وفاق پیروزی بزرگیه! دارودسته وفاق رو همه می‌شناسیم! #شیعه‌سنی‌بهانه‌ست @EbrahimDehghan_ir

واقعیت میدانیِ سوریه، آن‌گونه که در سطوح عملیاتی و تحرکات جاری مشاهده می‌شود، در کنار روایت‌سازی‌ های رسانه‌ای‌ که از طریق شبکه‌های اجتماعی این کشور شکل گرفته، مؤید فرآیندی است که بیش از آنکه بازسازی وحدت ملی باشد، نشانه‌هایی از اشغال تدریجی از سوی رژیم صهیونیستی و روندی خزنده از تجزیه را در خود دارد. با این حال، بخشی از تحلیل‌گران داخلی، بی‌توجه به این تحولات ملموس و با اتکای صرف به مفروضات نظری، از استقرار ساختاری جدید در سوریه سخن می‌گویند که در آن، حکومتی اسلام‌گرا با مشارکت طیف‌های متنوع سوری به‌وجود خواهد آمد؛ تحلیلی که فاصله‌اش با واقعیت نه‌تنها در سطح اطلاعات، بلکه در بنیان ادراکی آن نیز محسوس است. حتی اگر چنین دولتی، به‌صورت فرمالیته و صرفاً بر روی کاغذ، همین امروز نیز اعلام موجودیت کند، این امر نه‌تنها در تضاد با روند اشغال تدریجی و تجزیه خزنده سوریه نخواهد بود، بلکه چه‌بسا در سازوکار پنهان این روند، کارکردی مشروعیت‌بخش نیز ایفا کند. پی‌نوشت: دولت اسرائیل در طی هفته اخیر بارها و به‌صراحت اعلام کرده که اجازه تشکیل هیچ دولت اسلام‌گرایی در سوریه را نخواهد داد؛ با این حال، بخشی از افکار عمومی در شبکه‌های اجتماعی، همچنان با نگاهی کودکانه و ساده‌باورانه، امیدوارند که شخصیتی چون جولانی مانع از دخالت اسرائیل شود! تصویری مضحک و تراژیک از ذهنیت عمومی‌ای که جولانی را چونان نیرویی بازدارنده در برابر یک پروژه بین‌المللی اشغال‌گرانه می‌پندارد. #آنچه‌هست‌یا‌آنچه‌باید @EbrahimDehghan_ir

ما هیچ تضمینی نداریم که بگه شفاعت امام صادق علیه‌السلام، قراره به ما هم برسه. هیییییچ. لحظه‌های آخر، وقتی دیگه رمقی براش نمونده بود، همه رو دور خودش جمع کرد. با اون صدای نیم‌جونش گفت: شفاعت ما، سهم اونیه که نماز رو جدی بگیره... نه اون که ساده و سرسری ازش گذشته... #سلام‌و‌درود‌خداوند‌بر‌روح‌شریف‌و‌مطهرش @EbrahimDehghan_ir

پاره‌پوره کردن ارتش قدرتمندِ اسرائیل :) #جرررررررررر @EbrahimDehghan_ir

قبلاً بعضی از مسیحی‌های لبنانی مدام به شیعه‌ها گیر می‌دادن که چرا از یه ولی فقیه ایرانی تبعیت می‌کنین. اما حالا خودشون تو شبکه‌های اجتماعی واسه پاپِ واتیکان دارن خودشونو جر می‌دن! حالا کنایه‌هایی که شیعه‌ها بهشون می‌زنن، هم می‌سوزونه، هم یه جورایی درس داره براشون. #زمین‌گرده @EbrahimDehghan_ir

این دنیا با همه‌ی زیبایی‌ها و خوشی‌هاش، با همه‌ی فرصت‌ها و سکوی پرش‌هاش، یه ته‌مزه‌ی تلخ داره که هیچ‌وقت نمی‌ره؛ تلخ و تلخ و تلخ، فقط برای این‌که یادمون نره اینجا مسافریم. همین. #خیلی‌زود‌یادمون‌میره @EbrahimDehghan_ir

می‌خوای بگم فردوسی هم بیاد براتون تمبک بزنه؟! #ترکیب‌صنعتی‌و‌سنتی

يعنی میشه سال آینده کنار دروازه قرآن به جای پرچم جمهوری اسلامی پرچم شیرخورشید باشه و سعدی برامون غزل بخونه؟

امروز، شیراز غرق بهارنارنج است؛ انگار هر کوچه، هر دیوار، شعر تازه‌ای‌ست از سعدی. سعدیه لبریز از حضور اوست، حافظ از آن‌سوی باد، غزلی آهسته می‌خواند، و دروازه قرآن، قامتِ دعا گرفته برای شهری که با عطر و شعر زنده است. #شیراز @EbrahimDehghan_ir

کاش تهش بدونیم تیم مذاکره کننده چه داد و چه گرفت! وگرنه آخر همه مذاکرات سالار عقیلی پلی میشه! #وطنم @EbrahimDehghan_ir

هدف متن زیر چیه؟ «از سال ۹۷ که مذاكره  با ترامپ حرام بود تا روزی که حلال شد فقط ۷ سال گذشت   تا نرخ‌  دلار  ۱۳ برابر   گوشت_قرمز  ۲۰ برابر و سکه ۴۰ برابر شود نمی‌دانیم چرا حرام بود و نمی‌دانیم چطور حلال شد اما می‌دانیم بهایش را مردم با عمر و زندگی  و امیدهای برباد رفته پرداخت کردند.» هدف یه دستکاری کوچیک تو ذهنته تا همه چیز به مذاکرات گره بخوره و رسانه های حامی دولت چه رسمی چه غیر رسمی چه زرد چه دریده چه اپوزیسیون های فیک همه و همه دارند همین کارو می کنند! جلوی دوربین خبری نیست! همه خبرا پشت دوربینه! #حرام‌زادگی‌رسانه‌ای @EbrahimDehghan_ir

يا عمر! داداشی‌مون!

+آقا، مذاکرات کی تموم میشه؟ ـ شاید هفته بعد. +خب این‌جوری که نمی‌صرفه! دلارو از ۱۰۵ کشیدیم تا ۸۳، اگه پایین‌تر نره، ضایع می‌شیم.از اون‌ور، سودمونم داره میاد پایین. تا هفته بعد چیکار کنیم رئیس؟ -سرعت ریزشو کُند کن :) #تمبان‌دلار @EbrahimDehghan_ir

ملاک و معیاری به نام «مقاومت»، چه در قرآن، چه در کلام معصومین، و چه در تجربه تاریخی، آن‌چنان روشن، استوار و خدشه‌ناپذیر است که اگر حتی فقیهی با عنوان آیت‌الله‌العظمی، با سابقه‌ای پُر از جبهه، انقلاب، عرفان، و کرامات، در برابر آن ایستاد، باید بی‌تردید با قاطعیت در برابرش ایستاد. #ذره‌ای‌شک‌نکنید @EbrahimDehghan_ir

نفاق در نظم جدید اگر قرار باشد مفهومی چون «انقلابی» شرافتی برای خود قائل باشد، این شرافت تنها در التزام به اصول و معیارهای بنیادین آن انقلاب معنا می‌یابد؛ نه در سکوتِ مصلحت‌جویانه‌ای که منتظر تغییر شرایط بماند تا از زبان رهبر، موضعی جدید استخراج کرده و آنگاه آن را چونان برگ برنده‌ای در اطاعت‌پیشگی به نمایش گذارد. پرسش اساسی این است: اگر به راستی باور داری که رهبری نسبت به تحولات، درکی ژرف‌تر از تو دارد، چرا در زمانی که صریحاً مذاکره را امری بی‌شرافت خواند، تمام ظرفیت رسانه‌ای و اجتماعی‌ات را برای تحقق این موضع بسیج نکردی؟ واقعیت آن است که در بزنگاه‌ها، امکانات و ظرفیت‌هایی که باید در خدمت گفتمان انقلاب باشند، به سوی «وفاق» میل کردند؛ وفاقی که بیش از آنکه به امتداد راه امام بیندیشد، دغدغه‌اش تطبیق با مختصات جهانی نظم نولیبرال بود. اکنون نیز، با آنکه رهبری به صراحت نسبت به روند مذاکرات ابراز بدبینی شدید کرده، باز همان سکوتِ محافظه‌کارانه در چهره‌ها و شبکه‌ها مشهود است؛ سکوتی که گویی مترصد فرصتی‌ست تا بازی جدیدی در صحنه قدرت آغاز گردد؛ بازی‌ای با مهره‌هایی چون ترامپ و پزشکیان، و بر سر میز قمار مسائلی چون مقاومت، منطقه، و آینده ملت. و مگر نه اینکه پزشکیان پیش‌تر در صحن سازمان ملل، به صراحت خواهان بر زمین نهادن سلاح‌ها شده بود؟ چگونه ممکن است کسی با چنین سابقه‌ای، امروز زبانِ مقاومت شود؟ و تو، که ادعای پیروی از رهبری داری، چه پاسخی برای این تناقض داری؟ نه، تو انقلابی نیستی؛ و بهتر است به‌جای پنهان شدن در پس شعار «هرچه رهبری بگوید»، شرافت داشته باشی و صادقانه اعلام کنی که از اردوگاه وفاقیونی؛ آلت برّان اصلاحات؛ همان‌ها که اکنون با ولع نظاره‌گرند تا شاید روزی برسد که ایران از «مشکل» به «راه‌حل» تبدیل شود و رسمیت اسرائیل را به رسم دنیای نوین بپذیرد و برای همیشه با «فلسطین» خداحافظی کنند. و این امکانات رسانه‌ای، این بدنه اجتماعی، و این بودجه‌هایی که از بیت‌المال ارتزاق می‌کند، اگر در مسیر صیانت از خطوط اصیل انقلاب قرار نگیرد، بی‌تعارف باید گفت: از خون سگ نیز نجس‌تر است. #منافقان‌پشمالو #منافقان‌چارقدی #منافقان‌جبهه‌رفته @EbrahimDehghan_ir

چوب دوسر طلا حال و روز اصلاح‌طلبان در این روزها چندان پنهان نیست؛ گمان برده‌اند که با واداشتن رهبری به پذیرش مذاکره، پیروزی سترگی رقم زده‌اند؛ گویی لذت روانی حاصل از این تصور، مرهمی باشد بر زخم‌های دیرپای مازوخیسم سیاسی‌شان. در اردوگاه نیروهای موسوم به انقلابی نیز وضع روشن است؛ با همه تقلاها و هیاهوها، نتوانستند بر دستگاه نفوذ و سازوکارهای رسانه‌ای آن غلبه یابند. همانانی که حتی از زبان مداح و روحانی محل، و چه بسا دختر همسایه، توصیه می‌شنیدند که از رهبری جلو نیفتید. اما آنچه در میان این دو قطب، مبهم و مه‌آلود باقی مانده، حال و هوای وفاق‌گرایان است؛ نه جایگاه‌شان معلوم است، نه نقش‌شان، نه خروجی جلسات به‌اصطلاح فرهنگی‌شان. به نظر می‌رسد در بهترین تفسیر ممکن، کارکردشان چیزی جز ابزار بودن در دست اصلاح‌طلبان نبوده است. #النفاق @EbrahimDehghan_ir