حوری.

بخدا قلمم برگرده از خوشحالی خودمو از تختم پرت میکنم پایین🙏🏻🙏🏻

اینو دوست دارم🫶🏻

احوالات روز اتفاق هایی که افتاده اما متن نیست از نظرم.

اینو چرتو پرت

مثلا اینو نوشتن درست میبینم

دخترکم دوستی جزء لاینفک زندگیِ ما آدمهایی ست که همیشه توی توهم تنهایی دست و پا میزنیم و دوست واجب ترین نیاز زندگیمان، ادم بی دوست بیچاره ترین موجود رویِ این کره خاکی است از نگاهِ من. مادرت می گوید یکی از این خوبها برایِ خودت پیدا کن ولی یادت باشد،بهانهِ نفس های مادر، که دوستت را همه زندگی ات نکنی، از او بت نسازی برای روزهایِ سخت که یک جمله تمام تصورت را از دوستی به گند نکشد، که یک ان احساس نکنی دوست بودن و دوست ماندن به تو نمی آید. پناهِ خستگی هایِ مادر یادم بیانداز که یادت دهم همیشه جایی برایِ تنهای ات بگذاری...

حقیقتا مشکل اینجاست، میدونم چی میخوام بنویسم اما نمیتونم بنویسم

اما نوشتن اصول میخواد، کلمات درست میخواد چیدن درست کلمات جمله بندیه درست و...

روزمره گفتن سر احوالات هم همه بلدن

نوشتن کار ساده ای نیست، چرتو پرتو همه بلدن بنویسن

میگن، میشه بیشتر بنویسی؟ من: زمان می‌خوام. نمیتونم ذهنم شلوغه.

برمی‌گردی، اما من اون لحظه اصلا تورو نمیشناسم.

برمی‌گردی، ولی وقتی چیزی برای نجات دادن باقی نمونده.

ولی من هیچوقت نتونستم حس کنم یکی واقعا دوستم داره.

پوسید اینجا خاک داره میخوره

چکنم خب🫶🏻

همش توی پرایوتمم

میخوام چیزی بنویسم اما نمیتونم