Trapi$t
Open in Telegram
289
Subscribers
-624 hours
-157 days
-4030 days
Posts Archive
289
Lyrics:
میشستیم تو پیادرو ولیعصر آدمارو نگاه میکردیم
از فقیر و پولدار از بچه کار تا بیقلب ترین
اونی که خوبی میکرد یابدی بی هر دلیل
همه از یه خاک بودن نه وطن، تن
با هر سلیقه و زبون و رنگ بدن
زمین گرده و هر روز نوبت ادماییه که پرت بشن از شأن
تو این پرتگاه کسایی بردن که رها کردن نه که سختی کشیدن
اونا که از دره پرتیو دیدن
کسایی که شیش تیغ کردن و میخندیدن به ریشِ هم
شیش تیغه قرض و بدهی تا اشک و جلو زنوبچه سرِ به زیر تا گرونیو فتحِ سکته جیغ
بزن از دردات
فریاد بزن تا شاید بشنونن اع حرفات
زیر ۷ آسمون فرشتهی اسما
تا خواست آدما پرت شن اع لب پرتگاه
واسه یه سریا دره پر اع تیغ اع میخ از جواب هر بدی
واسه یه سریا پر از سَرو که به تیغای ریز نکنن گیر
واسه یه سریا که میخورن بیخ نیل
چون تو زندگی نخوردن حق کِسی
به غم یه کسره بدین
ببین زخم میکنه سر رفع هر بدهی
آی کلمات جلو قلم برده بشین
تا کاغد برداره ورق از پردهی دین
اونا که خراب کردن وِجههی دردو با شکنجه
باید قطع شه دستی که تو راه آزادی بلرزه
حتی اگه برسه بت معنوی و مادی نفع بت
باید خون ریخت تو شرفت اگه نشونه بگیری رو یه بچه
روح بِدم تو بدن بی جون
خون بدم تا پوستت سفیدت بشه نیلگون
وقتی امروز میشه آینده دیروز
