𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

از اونجایی که امتحانام نزدیکن تصمیم گرفتم یه ربات تلگرامی درست کنم ولی نتونستم و دست از پا درازتر برگشتم سر جزوه.تلاش بعدیم شب اولین امتحانم خواهد بود.

من حدیث رو با کلاس زبان شناختم و باید بگم انقدرررر آگاهی زیادی از مطالب روانشناسی دارن که توی یه گفتگوی ساده باهاشون هم مشخصه.اگه حس می‌کنین دوست دارین بیشتر در مورد خودتون و رابطه اطلاعات داشته باشین خیلی زیاااد پیشنهاد می‌شه.💕

شاید ترامپ تصمیم گرفته به کسایی که حرفای آدمارو جدی می‌گیرن یه درس بزرگ بده.

اگه فردا بی نت شروع شد، همون ادم قبلی بمون. سرتو به دیوار نکوب. گوشیتو نشکون. وحشی نشو، رام بمون.

آره. اتفاقا تا وقتی نیوفتادن ترسناکن. تو در نهایت هرچی بشه یه کاریش می‌کنی.

طبق تجربه فاجعه تا وقتی ترسناکه که اتفاق نیفتاده باشه.به محض اتفاق افتادن ترسناک بودنش می‌ره یه گوشه و تبدیل می‌شه به "خب از الان به بعد چیکار میشه کرد؟" حتی تبدیل به اینم نشه اینشکلیه که خب دیگه شد از چی بترسم.

خورشید خانوم چخبرته اخه آرومتر.دوماه دیگه ام داری.

اینجوری که یکی یکی دارن استان‌ها رو از پایین می‌زنن احتمالا یکی دو ساعت دیگه نوبت اینجاییه که من هستم.

بدون اینکه صدایی بیاد از خواب بلند شدم و اخبارو خوندم.به این می‌گن یه جنگ‌زده ی حرفه ای.

جدی دارم از دنیا میپرسم که چته؟ما هیچی چرا با خودت داری این‌کارارو می‌کنی.

دنیا چشه؟

آگاهانه یکسری افسردگی‌ها رو عقب می‌ندازم.مثلا الان می‌دونم بعد تموم شدن دانشگاه قراره چه حجم غمی رو تحمل کنم اما می‌گم صبر کن واسه وقتی که تموم شد.خدا به دادم برسه وقتی که تموم شد.

رشد آدما هم جالبه.وقتی مسیری که اومدن رو نگاه می‌کنی و تغییراتش رو می‌بینی. آرامشی که به چهره‌شون اضافه شده کاملا مشخصه‌ و آرامش‌و توی لحن حرف زدنشون هم می‌شه دید.

حالت بقای من از فعال شدن خسته شده.

یه لحظه‌هایی مچ خودم‌و در حین فکر به دغدغه‌های اروپایی می‌گیرم بعدش به خودم میگم پارو بزن آشغال اینجا ایرانه.

این یکی ام زنده بیرون بیایم بعدش فقط عمر نوح.

باباااااا بزارین یه جنگ‌و هم با نت بین الملل امتحان کنیم تنوع شه.اه.