آلبومِ خاطِرِه

به عزت چون نبخشیدی به ذلت می‌ ستانندت. چرا عاقل نیندیشد هم از آغاز پایان را ؟

شهریار

امروز 29 August،روز جهانیِ آدمای حسوده.

‏یه قسمتی از قلب من، همیشه منتظر برگشتن تو میمونه.

از همه فرداها بدم میاد، تو هیچ فردایی هیچ چیز خوبی منتظرم نبوده.

حیف اون جیشایی که نگه داشتم تا بیشتر با تو چت کنم

«چطور از کسی که به بدترین شکل رنجش داده‌ای انتظار داری با یک «ببخشید» ساده تو را ببخشد؟»

او رفیق واقعی من است؛ نخستین کسی که اندوه مرا باور کرد و مرا بابت ادامه‌دار شدنش سرزنش نکرد.

برای من هم سخت بود که تنهایی از پس همه‌چیز بربیایم، اما با این حال همه‌چیز را خودم جلو بردم.

اگرچه جان ماست هنوز، اما نشستن با غریبه‌ها را به ما ترجیح داد.

آن‌قدر از دیگران رنجیده‌ای و شکسته‌ای، که حالا دلت می‌خواهد از همه‌ی آدم‌ها دوری کنی.

آدم می‌تواند هم‌زمان که برای زندگی‌اش تلاش می‌کند، دلش بخواهد همه‌چیز برای همیشه تمام بشود و زندگی به نقطه‌ی آخرش برسد.