Perfect

بخدا دستم اتفاقی خورد فالو کردم هاها ولی خب پست های این پیج رو میبینم هه هه

                    ✨ 𝗏𝗂𝖻𝖾 𝗈𝖿 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗅𝖺𝗇𝗀𝗎𝖺𝗀𝖾

"اصل مساله این است که هیچ اجباری هم در کار نیست و مساله چادر هم نیست وقتی در اصل دین اجبار نیست، نمی‌توان در فرع اجبار کرد. وقتی برای زنان مسلمان در حجاب اجباری نیست، چه رسد به اقلیت‌های مذهبی.(خمینی گفته بود مهم نیست مسلمان هستید یا نه،ایرانی هستید یا خارجی، به هر حال قانون حجاب برای همه صدق می‌کنه) در واقع خمینی گفته بود "بهتر است به احترام زنان مسلمان حجاب را رعایت کنند" و طالقانی راجع به این جمله این رو گفت خلاصه،بعد از این سخنرانی مردم شروع کردن به حمایت و تشویق حرف های طالقانی و با خمینی راجع به مجازات بی حجابی مخالفت کردن و اینکه نخست وزیر دولت موقت (بازرگان) هم مثل طالقانی، مخالف اجبار بود و گفته بود که : "حجاب اگر تحمیل شود، پیش خدا ارزشی ندارد. چادر و روسری که با تحمیل بر سر زنان برود، از صد تا بی‌حجابی هم بدتر است" و خمینی هم که دید اوضاع به قولی خیته،عقب کشید و برای جلب نظر و احترام دوباره مردم گفت که "نظر آقای طالقانی نظر من است" البته که poo یام یام کرده بود و بعد از این که سر و صدا ها خوابید خیلی آروم قانون مجازات اسلامی رو تصویب کرد و زنان بی حجاب در ازای رعایت نکردن حجاب اسلامی 74 ضربه شلاق میخورن،این قانون کم کم تغییر پیدا کرد و مجازات های دیگه هم بهش اضافه شد از شلاق به حبس از 10 روز تا 2 ماه و حتی به جریمه نقدی سنگین رسید و بله،رسیدیم به وضعی که الان داریم

Aphrodite (spoiled princess): اسفند سال 1357 تنها چند ماه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی،یه روزنامه منتشر شد که تیترش خیلی جنجالی بود! زن ها باید با حجاب به محل کار بزن خمینی و این تازه شروع قضیه بود.چیزی که ما زنان هنوز درگیرشیم اسفند سال 57، خمینی تو مصاحبه ای شروع کرد به سرزنش کردن ادارات بخاطر اینکه زنان بی حجاب فعالیت داشتند اونجا و گیری بهشون داده نمیشد،با فراگیر شدن زمزمه های حجاب زن های زیادی مخالفت خودشون رو ابراز کردن،حتی خیلی از زنان انقلابی بی حجاب شروع کردن به گفتن اینکه "ما فکر می‌کردیم خمینی قراره آزادی رو برامون به ارمغان بیاره اما الان داره آزمون میگیرتش" و خب دلیلش هم این بود که تو دوره پهلوی (راجع بهش تحقیق نکردم ممکنه کاملا درست نباشه حرفام) حجاب به زنان اجبار نمیشد و اصلا کسی فکر نمی‌کرد تو کشوری که دوره "کشف حجاب اجباری" رو پشت سر گذاشته یه روز حجاب اجبار بشه خمینی : زنان می‌توانند سر کار بروند، اما باید حتماً در محیط کار حجاب اسلامی داشته باشند خلاصه،جون کندن های زنان به جایی نمی‌رسه و خمینی با گفتن این جمله که لازم نیست با چادر برن سر کار و پوششون فقط در حد شأن اسلامی باشه کافیه + گفتن" اگه نمیخوان درست لباس بپوشن خب میتونن نیان سر کار🤷🏼‍♀" قضیه رو جمع کرد و تو فروردین سال 58 بخشنامه هایی برای الزام حجاب تو ادارات و مراکز دولتی صادر شد و قانون حجاب برای اداره ها اجباری شد،میدونید جالب چیه؟ اینکه تو همون سال انقلاب خیلی از ادارات هنوز از نشان( یادم نیست دقیقا چی بود) مخصوصی استفاده میکردن که مربوط به دولت قبلی یعنی پهلوی بود و این توهین مشخص به دولت جمهوری اسلامی بود اما مثل اینکه اونقدر که حجاب زنان براشون مهم بوده به اون نپرداختند That's just men being scared of women who glow without their permission 🤭✨💞💅🏻 ،این رو هم بگم که خیلی از زن ها به خاطر این قانون از کار اخراج شدند یا حتی خودشون کنار کشیدن در حدی که سهم زنان از نیروی کار بخش عمومی از 11.1 درصد در سال به حدود 6.8 درصد کاهش پیدا کرد حالا جالب اینجاست چه خمینی قبل از انقلاب تو مصاحبه با یه خبرنگار در جواب به سوالی که راجع به پوشش زنان بعد از انقلاب تو ایران ازش پرسیده بودن جواب داده بود که هرکس عقیده خودش رو داره و ما اجبار نمیکنیم💞 تظاهرات بزرگی تو سال 57 انجام میشه و شعارش آزادی انتخاب در پوشش بوده =)))) دورشون بگردم بیچاره ها خیلی تلاش کردن اما متاسفانه زورشون به مرد های انقلابی و باغیرت نرسید بریم سراغ مرحله بعدی،در تیر 1359 اینجا حجاب دیگه از حالتی که اجبارش فقط برای ادارات بود خارج شد و به صورت تدریجی داشت برای بقیه زنان جامعه هم اجباری میشد،علاوه بر اون بازرس های زیادی با چادر سیاه تو مکان های نام برده شد تو متون بالا حضور پیدا می‌کردن تا مطمئن بشن که قانون حجاب رعایت میشه و تصویر زن کم کم داشت تو جامعه با حجاب جا می افتاد،خمینی تو مصاحبه گفت "همه وزارتخانه‌ها باید اطمینان حاصل کنند که زنان به‌صورت اسلامی لباس می‌پوشند" تو این مرحله حجاب دیگه به صورت یه توصیه فرهنگی و دینی تبدیل می‌شد به اجبار قانونی بیاید باهم به نظرات افراد بالا مرتبه و مهم سیاسی راجع به این قضیه که حجاب کم کم داشت اجباری میشد بپردازیم،اول از همه باید بگم مخالفت های زیادی صورت گرفت،فردای همون روزی که این اعلامیه چاپ شد،زن های مختلف از کوچیک تا بزرگ،محجبه و بی حجاب ریختن تو خیابون های تهران،حدود 15 تا 20 هزار زن علیه حرفی که رهبرشون زده بود شعار میدادن و نارضایتی خودشون رو اعلام میکردن،این قضیه در حدی بزرگ شده بود که مهدی بازرگان،نخست وزیر اون موقع برگشت گفت که اجباری وجود نداره و حرفای خمینی اشتباه برداشت شده (🙎🏼‍♀) و البته که ماهم دیدیم چقدر حرفش صحت داشته آب قند ها رو آماده کنید که می‌خوایم بریم سراغ فاجعه اصلی یعنی فروردین سال 1362، اینجا دیگه انگار تیر خلاص به تلاش های چند ساله برای قانون حجاب بود،اینجا ما با طالقانی یکم کار داریم پس یه معرفی کوچیک راجع بهش انجام میدم، طالقانی یکی از برجسته ترین چهره های انقلاب بود در حدی که میگن بعد از خمینی مردم طالقانی رو قبول داشتن و علاوه بر این یکی از مخالف های سرسخت قانون حجاب اجباری بود ( البته فکر کنم اوایل قضیه حجاب برگشته بود گفته بود که روسری سر کنن که به کسی بر نمیخوره) ،توی این تایم کم کم مجلس داشت آماده میشد که برای حجاب یه کار محکم تر بکنه و اگه تو اون دوره بودید کم کم تو خیابون و پارک و کافه تابلو هایی رو می‌دیدید که روشون نوشته بود از خدمت رسانی به بی حجاب معذوریم،انیوی داشتم میگفتم، تو همین دوره طالقانی میاد یه سخنرانی جنجالی انجام میده که هنوز که هنوزه وقتی بحث حجاب اجباری میشه مردم بهش اشاره میکنن، بخش های مهمش رو باهاتون به اشتراک میزارم،