[میانِ سکوت]

تولدت مبارک پسر ایران.

«درود به مردم شریف ایران»، «به نام خدا من ژینا امینی هستم»، «بچه‌ها نخندینا»، «بارون اومد و یادم داد، تو زورت بیشتره»، «ندا نترس، ندا بمون»، «یه دل می‌گه برم برم برم»، «سلام، من مهرشاد هستم»، «من هم فرزند کسی هستم»، «توی همین موازات بودیم، دست‌مون تو دست هم بود، یهو دیدم افتاد»، «بچه‌های منو کشتن، گفتن خطای انسانی بوده»، «دارن این همه آدم رو می‌کشن که بگن یک نفرو نکشتن؟»، «سلام، به چنل یوتیوب سارینا خوش اومدید»، «حیدر حیدر کنان به بچه‌ی من شلیک کردن»، «دوست دارم الان که دارم می‌رم تظاهرات، چندوقت دیگه یه اتفاقی بیوفته»، «سپهر من کجایی بابا؟»، «خامنه‌ای الان حکومت کن»، «مانی بابا تو برو من می‌آم»، «این جنایت جمهوری اسلامیه»، «توی برگه نوشتن متهم اظهار پشیمونی نکرد»، «دادا برای چی نرم؟»، «بعدا اینو استوری می‌کنید می‌گید برای رفتنت زود بود»، «خب یه ۲۰۷ مشکی»، «اونا برای تمرین داخل کلاس بود حاج‌آقا»، «دارم می‌سوزم بابا»، «سوره‌ی آل عمران، خدا ستمگران را دوست ندارد»، «بابا حکم من اعدامه، به مامان چیزی نگو»، «حاج‌آقا اینا برای ورزش هستن»، «جون منو ازم گرفتن خانم، جون من توی اون هواپیما سوخت»، «بچه‌ی من چه گناهی کرده بود که زنده زنده توی هواپیما سوخت؟ چرا هیچکس جواب منو نمی‌ده؟»، «خامنه‌ای رفیق منو کشت»، «دیگه نمی‌ترسیم، می‌جنگیم»، «بچه‌ها، کمک»، «بچه‌ی من حتی نمی‌تونست تا سر کوچه تنها بره»، «به‌نام خداوند رنگین کمان»، «من خوبم بابا خوبم، چشمام فقط می‌سوزه، زنده می‌مونم قول می‌دم»، «بلند شو مادر، بلند شو، ببین مادرت داره می‌رقصه، بلند شو»، «بابا بسه، بسه بابا بسه بسه»، «کف خیابانم، نه ترسی دارم، نه نگرانی، حقم را می‌خواهم»، «پاشو برات نون خامه‌ای گرفتم مامان، پاشو هرچندتا دوست داری بخور»، «من این حور و پری رو ۲۳ سال خودم پروردم، تو قبر نگاش کنم؟»، «این رضای پرپر شده‌ی من تقدیم به میهن»، «بابا، خیالت راحت، دوستت دارم»، «کاش انقدر با غیرت تربیتش نمی‌کردم که این‌طوری بشه»، «آرام بخواب دلدار من، ای صهبای زیبای من»، «چه بارون بیاد چه برف بیاد چه بوران، مانی صفرپور به آرزوهاش می‌رسه»، «یک لحظه وصل شدم و می‌خوام بنویسم زن زندگی آزادی، برای همیشه»، «پدر من ورزشکار بود، هر روز وزنه می‌زد، اگر اینا نمی‌کشتنش، ۱۲۰ سال دیگه زنده می‌موند»، «آقا این خطو می‌شناسی؟ تیر خورده نفس نمی‌کشه»، «ما رفتیم جلوی عراق از ناموس شما دفاع کردیم که شما بچه‌های ما رو بکشید؟»، «توی فاتحه‌ی من قرآن نذارن، مردم برقصن»، «اندازه‌ی دنیا برنامه داشتی مامانی»، «آرزو می‌کنم سال دیگه این موقع، هیچ‌کدوممون اینجوری نباشیم»، «اگه منافق زده چرا بچه‌ی من قطعه‌ی شهدا نیست؟»، «بچه‌ها سرپرست‌شون رو توی اتفاقات اخیر از دست دادن، کسی هست نگه‌شون داره؟»، «خونی که شما از ما ریختید، با چشمه‌‌های بهشت هم شسته نمی‌شه»، «مبین من روت پتو می‌کشیدم، نمی‌ذاشتم این‌طوری یخ بزنی»، «اگر آزاد شد، خوشحالی کن به‌جای من، جای ما رو خالی کنید، من خیلی منتظر این روز موندم»، «بچه‌ها تیر خوردم، نمیرم فقط»، «خدا، مست، داره تماشا می‌کنه هیبت پدر منو که داره می‌ره پیشش»، «اگه دیگه آنلاین نشدم، منو فراموش نکنید، بدونید من مفت نمردم، تو جشن آزادی اسم منو بیارید»، «توروخدا نذارید بمیرم هفته‌ی دیگه عروسیمه»، «نترسید نترسید، ما همه با هم هستیم»، «عه باباییه، باباییه»، «پاشو مادر آهنگ موردعلاقه‌تو گذاشتن»، «بهنام! بهنام!»، «به مادرم بگویید، دیگر پسر ندارد»، «سهمِ بچه‌ی من، توی مملکت من، توی وطن من، پنج تا گلوله بود»، «من یه رضا از دست دادم ولی هزارتا پسر گیرم اومد»، «اگه دستگیر شدم و یا دیگه نبودم، بدونید من همیشه در کنار مردم ایستادم»، «خب می‌شه بگید محاربه چیه لطفا؟ من نمی‌دونم قربان»، «شنیده بودم سر بی‌گناه تا پای دار می‌ره ولی بالای دار نمی‌ره، ولی دروغه»، «سکوت شما یعنی حمایت از ظلم و ظالم».

حقیقت این است که ما «درد» را حس میکنیم.زندگی میتواند «دردآور» باشد اما رنج نتیجهٔ فرار ما از حس کردن درد است. درد دقیقا آن چیزی است که مخالف میل ما باشد. میل به داشتن چیزی که نمیتوانیم داشته باشم. در واقع چیزی که میل ما نباشد درد است،چیزی که اکنون میخواهیم ولی دنیا آنطور که ما دوست داریم پاسخ نمیدهد «دردناک» است و اسم این مواجهه با واقعیت و تعارضش با میل ما «درد» نام دارد. و ما همیشه در معرض این درد هستیم. اما روشی که ما به درد پاسخ میدهیم همیشه درست نیست.ما گاهی درد را به رنجی عمیق و طولانی تبدیل میکنیم و از حس کردن دوباره زندگی فاصله میگیریم و فکر میکنیم زندگی چیزی جز رنج کشیدن نیست. رنج ها در واقع روش هایی شخصی هستند که بتوانیم برای خودمان وقت بخریم که از واقعیتی دردناک دور باشیم.پس رنج چیزی جز فرار ما از رویارویی با دردی که به آن مبتلا هستیم نیست. تمام شدن ها دردناک هستند و دیدن حقیقت ها در خودمان هم دردناک است.مثلا اندوهگین شدن در مقابل هر نوع از دست دادنی «درد» است.اندوه را حس کردن دردناک است اما اندوه را زندانی کردن ‌و حس کردنش را به تعویق انداختن «رنج» است و این به تعویق انداختن برای هر فرد و روشی شخصی و متفاوت دارد. تنها یک راه ما را در زندگی به جلو می‌برد: پذیرش درد و رد شدن از آن. در واقع پس از فهم احساس هایمان است که التیام از درون شروع میشود و صبح روز بعد ما دلایل دیگری پیدا خواهیم کرد که به زندگی بار دیگر اطمینان کنیم و وارد جریان آن شویم. 📚 #تکه_هایی_از_یک_کل_منسجم 📌پونه مقیمی

فراگمان دوم قسمت پنجم سریال خلیفه ❤️‍🔥

فراگمان اول قسمت پنجم سریال خلیفه ❤️‍🔥

•سریال "خلیفه (جانشین)"🏜🤴🏻⛵️ •قسمت 03🔖 •کیفیت 720p📥 •زیرنویس_چسبیده_فارسی مووی باز 🇮🇷 𖣫𝐉𝗼𝗶𝗻'𝐈𝗻↷ᥫ᭡ Ｃ᭄@HALEF_Now

•سریال "خلیفه (جانشین)"🏜🤴🏻⛵️ •قسمت 03🔖 •کیفیت 540p📥 •زیرنویس_چسبیده_فارسی مووی باز 🇮🇷 𖣫𝐉𝗼𝗶𝗻'𝐈𝗻↷ᥫ᭡ Ｃ᭄@HALEF_Now

•سریال "خلیفه (جانشین)"🏜🤴🏻⛵️ •قسمت 03🔖 •کیفیت 480p📥 •زیرنویس_چسبیده_فارسی مووی باز 🇮🇷 𖣫𝐉𝗼𝗶𝗻'𝐈𝗻↷ᥫ᭡ Ｃ᭄@HALEF_Now

🪸فراگمان دوم قسمت 3 سریال « خلیفه » 🏜❤️‍🔥 𖣫𝐉𝗼𝗶𝗻'𝐈𝗻↷ᥫ᭡ Ｃ᭄@HALEF_Now