.pastel dream.

همین که آب و هوای همه جا تو این گرما بهتره جز کاشان یک دلیل بزرگی واسه برنگشتن.

وقتی با آدم هایی که تصویرسازی یا دیجیتال آرت کار میکنن کامنت رد و بدل میکنیم یه حس خوب جالبی دارم( البته یه عده خوش برخورد).

چون نور خوشگلی افتاده بود، بعد هی تو ذهنم اون تیکه از آهنگ کیان پورتراب پلی میشه که میگه: مثل هر اولین نور صبح*

چندتا از اسکچ های کاراکترهای دفتری ام* .

چندتا از اسکچ های دفتری* .

به نظرم لذت کارهای یهویی مثل سوپرایز و کادو(حتی کادوهای کوچیک) یا گل دادن به همون یهویی بودنشِ، وگرنه ازت بپرسن یا بگن منم میخواستم ها این کار رو انجام بدم! دیگه لذتی براش نیست.

دینگ دینگ: بیا از غم استفاده کنیم و باهاش هنر خلق کنیم، دقیقاً همون‌طور که اون از روح ما تغذیه می‌کنه.

این هفته از اون شلوغ پلوغ ها بود.

نمیدونم مشکلات برنامه های ادوبی رو دیگه کجای دلم بزارم.

قدیمیِ قدیمی*