.pastel dream.

اینجا یه خروس بی محل داریم که انگار بهش گفتن امروز همون شنبه ای که دست دست میکردی منتظرش بودی چون از صبح بی وقفه داره میخونه.

همین که آب و هوای همه جا تو این گرما بهتره جز کاشان یک دلیل بزرگی واسه برنگشتن.

وقتی با آدم هایی که تصویرسازی یا دیجیتال آرت کار میکنن کامنت رد و بدل میکنیم یه حس خوب جالبی دارم( البته یه عده خوش برخورد).

چون نور خوشگلی افتاده بود، بعد هی تو ذهنم اون تیکه از آهنگ کیان پورتراب پلی میشه که میگه: مثل هر اولین نور صبح*

چندتا از اسکچ های کاراکترهای دفتری ام* .

چندتا از اسکچ های دفتری* .

به نظرم لذت کارهای یهویی مثل سوپرایز و کادو(حتی کادوهای کوچیک) یا گل دادن به همون یهویی بودنشِ، وگرنه ازت بپرسن یا بگن منم میخواستم ها این کار رو انجام بدم! دیگه لذتی براش نیست.