|Nursing_Cases 🩺🩸💊

✅سخن شخصیت های مشهور در مورد بیمارستان؛ قسمت نهم

#fun منبع: younes

@Nursing_cases

ادامه... 🍷 غذاهای پرخطر از نظر تیرامین

نمونه‌های مهم عبارت‌اند از: • برخی پنیرهای کهنه • گوشت‌ها و ماهی‌های تخمیرشده یا فرآوری‌شده خاص • برخی غذاهای تخمیرشده • برخی فرآورده‌های پروتئینی کهنه • بعضی نوشیدنی‌های الکلی مانند برخی انواع شراب نکته مهم این است که میزان تیرامین در مواد غذایی به روش تولید، تخمیر، نگهداری و میزان کهنگی آنها بستگی دارد. بنابراین آموزش بیمار باید بر اساس فهرست غذایی معتبر و به‌روز انجام شود و بیمار نباید صرفاً به چند مثال محدود اکتفا کند.

🚨 تداخل بسیار مهم: MAOI و داروهای سروتونرژیک

یکی از خطرناک‌ترین تداخلات MAOIها، مصرف همزمان آنها با داروهای افزایش‌دهنده سروتونین است. مهم‌ترین نمونه: MAOI + SSRI این ترکیب می‌تواند باعث افزایش شدید سروتونین و ایجاد Serotonin Syndrome شود. ترکیب MAOI با بسیاری از SNRIها، برخی TCAها و تعدادی از داروهای دیگر نیز می‌تواند خطرناک باشد.

⏳ اهمیت دوره Washout

یکی از مهم‌ترین نکات بالینی MAOIها، رعایت فاصله مناسب بین قطع یک داروی ضدافسردگی و شروع داروی دیگر است. به‌طور کلی، هنگام تغییر از MAOI به بسیاری از داروهای ضدافسردگی دیگر، معمولاً حداقل ۱۴ روز فاصله بدون مصرف دارو لازم است. این مسئله اهمیت زیادی دارد، زیرا بسیاری از MAOIها به صورت برگشت‌ناپذیر آنزیم MAO را مهار می‌کنند و اثر آنها می‌تواند حتی پس از قطع دارو نیز مدتی باقی بماند. نکته بسیار مهم درباره Fluoxetine فلوکستین نیمه‌عمر طولانی و متابولیت فعال طولانی‌اثر دارد. به همین دلیل هنگام تبدیل فلوکستین به MAOI باید فاصله طولانی‌تری رعایت شود؛ در منابع دارویی معمولاً ۵ هفته فاصله پس از قطع فلوکستین قبل از شروع MAOI توصیه می‌شود.

💊 سایر تداخلات مهم

این داروها فقط با داروهای ضدافسردگی تداخل ندارند. مصرف همزمان آنها با برخی داروهای زیر نیز می‌تواند خطرناک باشد: • آمفتامین‌ها • متیل‌فنیدات • داروهای سمپاتومیمتیک • سودوافدرین • فنیل‌افرین • برخی داروهای ضدسرفه حاوی دکسترومتورفان • برخی تریپتان‌ها • ترامادول • مپریدین • برخی داروهای ضدافسردگی دیگر • برخی مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی مانند St. John's Wort به همین دلیل بیمار باید قبل از مصرف هر داروی جدید، حتی داروهای بدون نسخه و مکمل‌ها، پزشک یا داروساز را از مصرف MAOI مطلع کند.

❤️ افت فشار خون وضعیتی

این داروها می‌توانند باعث Orthostatic Hypotension (هیپوتانسیون ارتوستاتیک) شوند. بنابراین ممکن است بیمار پس از بلند شدن ناگهانی دچار: • سرگیجه • ضعف • تاری دید • عدم تعادل • سنکوپ شود. 👩‍⚕️ اقدام پرستاری فشار خون بیمار در وضعیت‌های مناسب بررسی شود، به‌خصوص در شروع درمان یا هنگام افزایش دوز. به بیمار آموزش داده شود که از تغییر وضعیت ناگهانی خودداری کند و هنگام بلند شدن از تخت ابتدا بنشیند و سپس به‌آرامی بایستد. ⚠️ افزایش خطر خودکشی و MAOI مانند سایر داروهای ضدافسردگی، در کودکان، نوجوانان و جوانان باید در شروع درمان و هنگام تغییر دوز از نظر تشدید افکار یا رفتار خودکشی و تغییرات غیرمعمول رفتاری تحت نظر باشند. همچنین در بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی باید احتمال فعال شدن علائم مانیا در نظر گرفته شود.

👩‍⚕️ نکات مهم پرستاری در مصرف MAOIها

پرستار باید قبل و حین درمان موارد زیر را بررسی و آموزش دهد: ۱. بررسی فشار خون به‌خصوص توجه به افت فشار خون وضعیتی و افزایش شدید فشار خون. ۲. آموزش رژیم غذایی بیمار باید درباره غذاهای پرخطر از نظر تیرامین آموزش ببیند. ۳. بررسی تمام داروهای مصرفی حتی داروهای بدون نسخه، داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدسرفه و مکمل‌های گیاهی باید بررسی شوند. ۴. آموزش درباره علائم بحران فشار خون سردرد شدید، تپش قلب، درد قفسه سینه و افزایش شدید فشار خون باید جدی گرفته شوند. ۵. آموزش درباره سندرم سروتونین بی‌قراری شدید، تب، تعریق، لرزش، کلونوس، افزایش رفلکس‌ها و تغییرات فشار خون از علائم هشدار هستند. ۶. قطع ناگهانی دارو ممنوع قطع یا تغییر MAOI باید تحت نظر پزشک انجام شود. ۷. رعایت فاصله دارویی هنگام تغییر از یک داروی ضدافسردگی به MAOI یا برعکس، باید دوره مناسب Washout رعایت شود. ۸. پیشگیری از سقوط به علت احتمال سرگیجه و افت فشار خون وضعیتی، به‌خصوص در شروع درمان، خطر سقوط باید مورد توجه قرار گیرد.

@Nursing_cases

#روانپزشکی 💊 داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAOIs) داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز یا Monoamine Oxidase Inhibitors که به اختصار MAOIs نامیده می‌شوند، یکی از قدیمی‌ترین گروه‌های داروهای ضدافسردگی هستند. این داروها با مهار آنزیم Monoamine Oxidase یا MAO باعث کاهش تجزیه برخی انتقال‌دهنده‌های عصبی مهم در سیستم عصبی مرکزی می‌شوند و در نتیجه مقدار و فعالیت سروتونین، نوراپی‌نفرین و دوپامین افزایش پیدا می‌کند. امروزه MAOIها معمولاً خط اول درمان افسردگی نیستند و بیشتر در شرایطی مورد استفاده قرار می‌گیرند که بیمار به سایر داروهای ضدافسردگی پاسخ مناسبی نداده باشد یا شرایط خاصی داشته باشد. دلیل اصلی محدودیت مصرف آنها، تداخلات متعدد دارویی و غذایی و خطر عوارض شدید است. 🧠 توضیح راجع به آنزیم مونوآمین اکسیداز

مونوآمین اکسیداز یک آنزیم مهم است که در سلول‌های مختلف بدن، به‌ویژه در سیستم عصبی، وجود دارد و در تجزیه انتقال‌دهنده‌های عصبی مونوآمین نقش دارد. دو نوع اصلی این آنزیم عبارت‌اند از: MAO-A این نوع بیشتر در متابولیسم: • سروتونین • نوراپی‌نفرین • دوپامین نقش دارد. MAO-B این نوع نقش مهم‌تری در متابولیسم دوپامین دارد. بنابراین وقتی MAO مهار شود، تجزیه این انتقال‌دهنده‌ها کاهش پیدا می‌کند و سطح آنها افزایش می‌یابد.

 🔬 مکانیسم اثر MAOIها

بسیاری از MAOIهای مورد استفاده برای درمان افسردگی، به‌خصوص فنلزین، ترانیل‌سیپرومین و ایزوکربوکسازید، به صورت غیرانتخابی و برگشت‌ناپذیر آنزیم‌های MAO را مهار می‌کنند. در نتیجه، تجزیه سروتونین، نوراپی‌نفرین و دوپامین کاهش پیدا می‌کند و فعالیت سیستم‌های مونوآمینرژیک افزایش می‌یابد. نکته مهم این است که اثر ضدافسردگی MAOIها فقط به افزایش ساده غلظت این انتقال‌دهنده‌ها محدود نمی‌شود و مکانیسم دقیق اثر ضدافسردگی آنها کاملاً مشخص نیست.

💊 مهم‌ترین داروهای MAOI

چهار MAOI مهم که برای درمان افسردگی در ایالات متحده تأیید شده‌اند عبارت‌اند از: 1. Phenelzine نام تجاری: Nardil یک MAOI غیرانتخابی است و MAO-A و MAO-B را مهار می‌کند. 2. Tranylcypromine نام تجاری: Parnate یک MAOI غیرانتخابی و برگشت‌ناپذیر است. این دارو می‌تواند نسبت به برخی MAOIها اثر تحریک‌کننده بیشتری داشته باشد و بی‌خوابی و بی‌قراری ایجاد کند. 3. Isocarboxazid نام تجاری: Marplan یک MAOI غیرانتخابی است که برای درمان افسردگی استفاده می‌شود. 4. Selegiline نام تجاری: Emsam به صورت پچ پوستی نیز وجود دارد. سلژیلین در دوزهای پایین‌تر تمایل بیشتری به مهار MAO-B دارد، اما در دوز درمانی مشخصی می‌تواند MAO-A را نیز به میزان قابل‌توجهی مهار کند.

🩺 موارد مصرف

مهم‌ترین کاربرد MAOIها درمان: • اختلال افسردگی اساسی • برخی موارد افسردگی مقاوم به درمان • بعضی اختلالات اضطرابی در شرایط خاص • برخی اختلالات پانیک و اضطرابی است. با این حال، به علت تداخلات متعدد، معمولاً ابتدا از داروهایی مانند SSRIها، SNRIها، بوپروپیون یا سایر داروهای ضدافسردگی استفاده می‌شود و MAOIها بیشتر در شرایط انتخاب‌شده مورد توجه قرار می‌گیرند.

 ⚠️ عوارض شایع MAOIها

افزایش فعالیت انتقال‌دهنده‌های عصبی و اثر MAO در قسمت‌های مختلف بدن می‌تواند باعث بروز عوارض مختلف شود. مهم‌ترین عوارض عبارت‌اند از: • خشکی دهان • تهوع و ناراحتی گوارشی • یبوست یا اسهال • سردرد • سرگیجه • خواب‌آلودگی • بی‌خوابی • خستگی و ضعف • لرزش • افزایش وزن • اختلالات جنسی • افت فشار خون وضعیتی • احتباس ادرار یا دشواری در شروع ادرار افت فشار خون وضعیتی اهمیت زیادی دارد و ممکن است هنگام بلند شدن بیمار از حالت خوابیده یا نشسته باعث سرگیجه یا حتی سنکوپ شود. 🚨 مهم‌ترین خطر MAOIها: بحران فشار خون یکی از مهم‌ترین نکات مربوط به MAOIها، خطر Hypertensive Crisis یا بحران فشار خون است. علت مهم این مشکل، مصرف بیش از حد مواد غذایی حاوی Tyramine یا مصرف همزمان برخی داروهای سمپاتومیمتیک است. 🧀 ارتباط MAOI با تیرامین تیرامین یک ماده طبیعی است که در برخی مواد غذایی، به‌خصوص غذاهای کهنه، تخمیرشده یا فرآوری‌شده وجود دارد. در حالت طبیعی، MAO به تجزیه تیرامین کمک می‌کند. وقتی بیمار MAOI مصرف می‌کند، تجزیه تیرامین کاهش پیدا می‌کند. تیرامین می‌تواند باعث آزاد شدن مقدار زیادی نوراپی‌نفرین از پایانه‌های عصبی سمپاتیک شود. افزایش شدید نوراپی‌نفرین می‌تواند باعث: • افزایش شدید فشار خون • سردرد شدید • تپش قلب • تعریق • درد قفسه سینه • تهوع و استفراغ • اختلالات بینایی • و در موارد شدید سکته مغزی یا سایر عوارض قلبی عروقی شود. به همین دلیل بیمار مصرف‌کننده MAOI باید درباره محدودیت غذایی و علائم هشدار آموزش کافی دریافت کند.

@Nursing_cases

پس توضیحات؟!

یکی از تظاهرات بسیار پیشرفته سرطان پستان، ایجاد یک توده بزرگ و زخمی است که از سطح پوست بیرون می‌زند. به این حالت Fungating Breast Tumor گفته می‌شود. یکی از شایع‌ترین سرطان‌های پستان، Invasive Ductal Carcinoma یا کارسینوم مهاجم مجاری پستان است. این سرطان از سلول‌های مجاری شیری منشأ می‌گیرد و زمانی که سلول‌های سرطانی از دیواره مجرا عبور کرده و وارد بافت اطراف پستان شوند، به آن نوع «مهاجم» گفته می‌شود. اگر این تومور برای مدت طولانی رشد کند، ممکن است به پوست پستان برسد و آن را تخریب کند. در نتیجه یک زخم بزرگ و برجسته ایجاد می‌شود که ظاهری شبیه قارچ یا گل‌کلم دارد. این ضایعه ممکن است به‌راحتی خونریزی کند، ترشح داشته باشد، دردناک باشد و بوی نامطبوع ایجاد کند. همچنین به دلیل آسیب به سد پوستی، احتمال عفونت ثانویه افزایش پیدا می‌کند. در تومورهای بسیار بزرگ، رشد سلول‌های سرطانی ممکن است سریع‌تر از ایجاد عروق خونی جدید باشد. در نتیجه قسمت‌هایی از تومور خون و اکسیژن کافی دریافت نمی‌کنند و دچار نکروز یا مرگ بافتی می‌شوند. بافت نکروزه معمولاً ظاهری تیره، زرد یا سیاه دارد و می‌تواند همراه با ترشح و بوی بد باشد. درمان چنین مواردی به مرحله بیماری و شرایط بیمار بستگی دارد و ممکن است شامل جراحی، شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، درمان هورمونی یا درمان‌های هدفمند باشد. در برخی بیماران، ماستکتومی برای برداشتن بافت پستان انجام می‌شود. در مواردی که جراحی با هدف درمان قطعی امکان‌پذیر نباشد، درمان‌های موضعی و سیستمیک می‌توانند با هدف کنترل بیماری، کاهش اندازه تومور، کنترل خونریزی، ترشح و درد و بهبود کیفیت زندگی انجام شوند.

@Nursing_cases

⭕️ماستکتومی(برداشتن پستان) به علت کارسینوم مهاجم مجاری پستان با تومور قارچی‌شکل و نکروزه

ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم 🌹

@Nursing_cases

درود دوستانم💐 شبتون بخیر💫

@Nursing_cases

پس توضیحات؟! رو میتونید در اینجا بخونید...

@Nursing_cases

⭕️زخم بستر شدید (Bedsore)

ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم 🌹

@Nursing_cases

پس توضیحات؟! سندروم اولمستد (Olmsted syndrome) یک بیماری پوستی ژنتیکی بسیار نادر است که در گروه ژنودرماتوزها قرار می‌گیرد. مشخصه اصلی آن، ضخیم‌شدن شدید و پیشرونده پوست کف دست و پا و ایجاد پلاک‌های ضخیم و کراتوتیک در اطراف دهان و سایر منافذ بدن است. شدت بیماری می‌تواند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد. علت ایجاد بیماری

مهم‌ترین علت شناخته‌شده، جهش در ژن TRPV3 است. این ژن پروتئینی را می‌سازد که یک کانال یونی کلسیمی در سلول‌های پوست، به‌خصوص کراتینوسیت‌ها، است. در بسیاری از بیماران، جهش TRPV3 از نوع gain-of-function است؛ یعنی کانال بیش از حد فعال می‌شود. در نتیجه ورود کلسیم به سلول‌های پوستی افزایش پیدا می‌کند و مسیرهای پیام‌رسانی داخل سلول، از جمله مسیر EGFR/PI3K/AKT/mTOR، بیش‌فعال می‌شوند. این اختلال باعث التهاب، آسیب و مرگ کراتینوسیت‌ها و در نهایت ضخیم‌شدن و غیرطبیعی‌شدن پوست می‌شود. البته TRPV3 تنها ژن مرتبط نیست. مواردی از بیماری با جهش در MBTPS2 و PERP نیز گزارش شده‌اند و الگوی وراثت بسته به جهش می‌تواند متفاوت باشد.

علائم بالینی

مهم‌ترین علامت، کراتودرمی کف دست و پا (Palmoplantar keratoderma) است؛ یعنی پوست کف دست‌ها و کف پاها به‌شدت ضخیم، خشک و کراتینه می‌شود. این ضایعات معمولاً: دوطرفه و نسبتاً متقارن هستند. می‌توانند از کف دست و پا به قسمت‌های اطراف گسترش پیدا کنند. ممکن است بسیار دردناک باشند. با خارش شدید همراه شوند. مستعد ترک‌خوردگی، زخم و عفونت باشند. در موارد شدید، عملکرد دست و راه‌رفتن را مختل کنند. یکی از یافته‌های بسیار مهم، پلاک‌های کراتوتیک اطراف منافذ بدن (periorificial keratotic plaques) است؛ به‌خصوص اطراف دهان و بینی. این ترکیب، یعنی کراتودرمی شدید کف دست و پا + ضایعات کراتوتیک اطراف منافذ، سرنخ مهمی برای تشخیص سندروم اولمستد است. علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشند: درد و سوزش شدید خارش ریزش مو یا کاهش مو ضخیم‌شدن یا تغییر شکل ناخن‌ها سفیدشدن مخاط دهان یا leukokeratosis مشکلات قرنیه عفونت‌های مکرر پوستی تعریق غیرطبیعی ضایعات شبیه حلقه‌های تنگ‌کننده اطراف انگشتان، یعنی pseudoainhum در موارد بسیار شدید، پیشرفت ضایعات تنگ‌کننده انگشتان می‌تواند باعث اختلال خون‌رسانی و حتی از بین رفتن خودبه‌خودی یا auto-amputation انگشت شود. بنابراین بیماری صرفاً یک مشکل ظاهری پوست نیست و می‌تواند ناتوان‌کننده باشد.

زمان شروع بیماری

معمولاً از بدو تولد یا دوران کودکی شروع می‌شود، اگرچه شدت و زمان بروز در افراد مختلف متفاوت است. موارد خانوادگی و همچنین مواردی که بدون سابقه خانوادگی قبلی ایجاد شده‌اند، گزارش شده‌اند.

چگونگی تشخیص

تشخیص ابتدا بر اساس ظاهر و الگوی ضایعات پوستی مطرح می‌شود. اما چون بیماری‌های دیگری نیز می‌توانند کراتودرمی شدید ایجاد کنند، تشخیص قطعی ممکن است نیاز به آزمایش ژنتیک داشته باشد. در بررسی ژنتیکی، بسته به شرایط بیمار، ژن‌هایی مانند TRPV3، MBTPS2 و PERP بررسی می‌شوند.

درمان

نکته مهم این است که در حال حاضر یک درمان قطعی و استاندارد که بیماری را ریشه‌کن کند وجود ندارد و درمان بیشتر بر کنترل علائم و کاهش ضخامت پوست، درد و خارش متمرکز است. درمان‌های موضعی شامل مرطوب‌کننده‌ها و مواد کراتولیتیک مانند: اوره سالیسیلیک اسید رتینوئیدهای موضعی کورتیکواستروئیدها در برخی شرایط پانسمان مرطوب اثربخشی این روش‌ها معمولاً محدود و موقتی است. در موارد شدیدتر ممکن است از رتینوئیدهای سیستمیک مانند acitretin یا isotretinoin و در برخی بیماران داروهای ضدالتهابی یا سرکوب‌کننده سیستم ایمنی استفاده شود؛ ولی پاسخ بیماران متفاوت است. برای درد و خارش شدید نیز ممکن است بسته به علت و شدت علائم از مسکن‌ها، لیدوکائین موضعی و داروهای مؤثر بر درد نوروپاتیک مانند گاباپنتین یا پرگابالین استفاده شود. درمان‌های جدیدتر از آنجا که در بسیاری از بیماران مشکل اصلی، فعال‌شدن بیش از حد TRPV3 است، محققان به دنبال داروهایی هستند که این مسیر را مهار کنند. یکی از جالب‌ترین درمان‌های گزارش‌شده، erlotinib است؛ دارویی که مهارکننده گیرنده EGFR است. در برخی بیماران مبتلا به Olmsted syndrome ناشی از جهش TRPV3، استفاده از erlotinib باعث کاهش قابل توجه ضخامت پوست، درد و خارش شده است. حتی در یک گزارش منتشرشده در سال ۲۰۲۵، اضافه‌کردن erlotinib به درمان یک کودک مبتلا به بیماری مرتبط با TRPV3، بهبود قابل توجهی ایجاد کرد. البته این درمان هنوز به معنای وجود یک درمان قطعی و عمومی برای همه بیماران نیست و باید تحت نظر متخصص و بر اساس جهش و شرایط بیمار انجام شود. داروهایی مانند sirolimus و همچنین مهارکننده‌های اختصاصی‌تر TRPV3 نیز به‌عنوان گزینه‌های بالقوه در حال بررسی هستند، اما شواهد آنها هنوز محدود است.

⭕️سندرم اولمستد

ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم🌹

@Nursing_cases

درود دوستان عزیز💚 شبتون بخیر🌙

@Nursing_cases

این تصویر نمونه‌ای از یک زخم شدید پای دیابتی است که در آن احتمال درگیری بافت‌های عمقی، نکروز و عفونت شدید مطرح است. در بیماران مبتلا به دیابت، نوروپاتی می‌تواند باعث کاهش حس درد شود؛ بنابراین بیمار ممکن است یک زخم، تاول یا آسیب کوچک را متوجه نشود. از طرف دیگر، بیماری عروق محیطی می‌تواند خون‌رسانی اندام را کاهش دهد و در نتیجه ترمیم زخم را دشوارتر کند. ترکیب کاهش حس، خون‌رسانی ضعیف و اختلال عملکرد سیستم ایمنی، زمینه را برای عفونت و پیشرفت زخم فراهم می‌کند. در تصویر، قسمت‌هایی از بافت زخم‌دار و تیره‌رنگ دیده می‌شود که می‌تواند با نکروز یا گانگرن مطابقت داشته باشد. همچنین عمق قابل‌توجه زخم مطرح‌کننده درگیری بافت‌های عمقی‌تر است. اگر استخوان در کف زخم واقعاً نمایان یا درگیر باشد، باید استئومیلیت (عفونت استخوان) نیز مورد بررسی قرار گیرد. در چنین شرایطی، ارزیابی وضعیت عروقی اهمیت زیادی دارد و ممکن است بررسی‌هایی مانند Arterial Duplex برای ارزیابی جریان خون شریانی انجام شود. زیرا در یک پای دیابتی، فقط کنترل عفونت کافی نیست؛ اگر خون‌رسانی مناسب نباشد، حتی یک زخم که به‌خوبی دبریدمان و پانسمان شده است نیز ممکن است به‌درستی ترمیم نشود. اگر بافتی دچار نکروز، گانگرن یا عفونت شدید و غیرقابل‌کنترل شده باشد و امکان حفظ آن وجود نداشته باشد، ممکن است دبریدمان وسیع یا آمپوتاسیون ضروری شود. پس از دبریدمان یا آمپوتاسیون، در برخی زخم‌های پیچیده از Wound VAC یا Negative Pressure Wound Therapy (NPWT) استفاده می‌شود. در این روش با ایجاد فشار منفی کنترل‌شده، ترشحات اضافی از زخم خارج می‌شود، ادم کاهش پیدا می‌کند و شرایط برای تشکیل بافت گرانولاسیون و ترمیم زخم فراهم می‌شود. درمان چنین پای دیابتی معمولاً یک درمان چندجانبه است و می‌تواند شامل کنترل دقیق قند خون، دبریدمان بافت‌های نکروزه، درمان عفونت، ارزیابی و در صورت نیاز بهبود خون‌رسانی، کاهش فشار روی پا (Off-loading)، مراقبت تخصصی از زخم و در موارد شدید آمپوتاسیون باشد. پای دیابتی فقط یک زخم پوستی نیست. یک آسیب کوچک می‌تواند در حضور نوروپاتی، اختلال خون‌رسانی و عفونت به زخم عمیق، نکروز، گانگرن و حتی از دست رفتن انگشتان یا بخشی از اندام منجر شود. به همین دلیل، معاینه منظم پا، بررسی روزانه پوست و بین انگشتان، استفاده از کفش مناسب و مراجعه سریع هنگام مشاهده هرگونه زخم، تغییر رنگ، تورم، ترشح یا علائم عفونت اهمیت بسیار زیادی دارد.

@Nursing_cases

⭕️زخم در پای بیمار مبتلا به دیابت

توضیحات در ادامه... ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم🌹

@Nursing_cases

⭕️خارج کردن جسم خارجی(خیار)

ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم🌹

@Nursing_cases

درود دوستانم💐 وقتتون بخیر🍃

@Nursing_cases

تو مطب دکتر، یه پیرزن و پیرمرد نشسته بودن منشی به پیرمرده گفت: مریض اومد بیرون، شما برید تو. پیرمرده گفت: چشم. بعد رو کرد به زنش گفت: به شما هم چشم. بعد خودش گفت: نریم خونه بگی چرا به این دختره گفتم چشم! برای همین به تو هم گفتم. یعنی این داستان تاریخ پایان ندارد...

#خاطره

@Nursing_cases

سدیم بیکربنات با افزایش غلظت سدیم و ایجاد قلیایی شدن سرم، اثر مهار کانال سدیمی TCA بر قلب را کاهش می‌دهد.

@Nursing_cases

#روانپزشکی 💊 داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCA) داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای یا Tricyclic Antidepressants که به اختصار TCA نامیده می‌شوند، از داروهای قدیمی‌تر ضدافسردگی هستند که با وجود اثربخشی مناسب، امروزه در بسیاری از موارد به دلیل عوارض جانبی و خطر بالاتر مسمومیت نسبت به SSRIها، معمولاً انتخاب اول درمان نیستند. نام «سه‌حلقه‌ای» به ساختار شیمیایی این داروها اشاره دارد که دارای سه حلقه به‌هم‌پیوسته است. این داروها علاوه بر درمان افسردگی، در برخی شرایط دیگر نیز کاربرد دارند و بعضی از آن‌ها در درمان دردهای نوروپاتیک، میگرن، برخی اختلالات اضطرابی و شب‌ادراری کودکان استفاده می‌شوند.

💊 مهم‌ترین داروهای TCA از مهم‌ترین داروهای این گروه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: Amitriptyline | آمی‌تریپتیلین Imipramine | ایمی‌پرامین Nortriptyline | نورتریپتیلین Desipramine | دزیپرامین Clomipramine | کلومیپرامین Doxepin | دوکسپین Trimipramine | تریمیپرامین در میان این داروها، آمی‌تریپتیلین و ایمی‌پرامین از شناخته‌شده‌ترین داروهای این گروه هستند. کلومیپرامین نیز اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا در درمان اختلال وسواس اجباری یا OCD بسیار مؤثر است.

🧠 مکانیسم اثر TCAها این داروها عمدتاً با مهار بازجذب دو انتقال‌دهنده عصبی مهم یعنی: سروتونین (5-HT) و نوراپی‌نفرین (NE) عمل می‌کنند. در نتیجه مقدار این انتقال‌دهنده‌ها در فضای سیناپسی افزایش پیدا می‌کند و انتقال عصبی سروتونرژیک و نورآدرنرژیک تقویت می‌شود. تفاوت مهم TCAها با SSRIها این است که TCAها انتخابی نیستند و علاوه بر ناقل‌های سروتونین و نوراپی‌نفرین، روی گیرنده‌های مختلف دیگری نیز اثر می‌گذارند. این اثرات مسئول بخش قابل توجهی از عوارض جانبی TCAها هستند. این داروها می‌توانند گیرنده‌های زیر را نیز مهار کنند: گیرنده‌های موسکارینی گیرنده‌های هیستامینی H1 گیرنده‌های آلفا آدرنرژیک بنابراین بسیاری از عوارض کلاسیک TCAها از همین اثرات ناشی می‌شوند.

⚠️ عوارض آنتی‌کولینرژیک مهار گیرنده‌های موسکارینی باعث ایجاد عوارض آنتی‌کولینرژیک می‌شود. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: خشکی دهان تاری دید یبوست احتباس ادرار تاکی‌کاردی کاهش تعریق اختلال در تطابق چشم در افراد مسن، عوارض آنتی‌کولینرژیک می‌توانند شدیدتر باشند و حتی باعث گیجی و اختلال شناختی شوند. همچنین در بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته و در بیمارانی که مستعد احتباس ادرار هستند، باید با احتیاط بیشتری استفاده شوند. 😴 اثرات آنتی‌هیستامینی مهار گیرنده‌های H1 می‌تواند باعث: خواب‌آلودگی افزایش اشتها و افزایش وزن شود. به همین دلیل بعضی از TCAها، به‌خصوص آمی‌تریپتیلین، اثر آرام‌بخش قابل توجهی دارند. 🩸 افت فشار خون وضعیتی مهار گیرنده‌های آلفا آدرنرژیک می‌تواند باعث افت فشار خون وضعیتی شود. در نتیجه بیمار ممکن است هنگام بلند شدن از حالت خوابیده یا نشسته دچار: سرگیجه، ضعف، تاری دید یا سنکوپ شود. این مسئله به‌خصوص در افراد مسن اهمیت بیشتری دارد و می‌تواند خطر سقوط را افزایش دهد. ❤️ اثرات قلبی TCAها یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های TCAها با SSRIها، خطر بالاتر عوارض قلبی، به‌خصوص در مسمومیت است. این داروها می‌توانند علاوه بر اثر روی انتقال‌دهنده‌های عصبی، کانال‌های سریع سدیمی قلب را مهار کنند. این اثر می‌تواند باعث اختلال در هدایت الکتریکی قلب شود. در مسمومیت با TCA ممکن است موارد زیر مشاهده شود: گسترش QRS آریتمی‌های بطنی افت فشار خون اختلالات هدایت قلبی و در موارد شدید ایست قلبی. بنابراین مسمومیت با TCA یک وضعیت اورژانسی و بالقوه کشنده است.

 🚨 مسمومیت با TCA مسمومیت با TCA یکی از مهم‌ترین مباحث مربوط به این داروهاست. این داروها شاخص درمانی نسبتاً باریکی دارند؛ یعنی فاصله بین دوز درمانی و دوز سمی آن‌ها نسبت به بسیاری از داروها کمتر است. در مصرف بیش از حد ممکن است سه سیستم اصلی به شدت درگیر شوند: 🧠 سیستم عصبی مرکزی ممکن است بیمار دچار: خواب‌آلودگی، گیجی، کاهش سطح هوشیاری، تشنج و کما شود. ❤️ سیستم قلبی عروقی ممکن است: تاکی‌کاردی، افت فشار خون، اختلال هدایت، گسترش QRS و آریتمی‌های بطنی ایجاد شود. 🧠 علائم آنتی‌کولینرژیک ممکن است بیمار دچار: خشکی دهان، گشاد شدن مردمک‌ها، احتباس ادرار، کاهش صداهای روده و پوست خشک شود. مسمومیت شدید می‌تواند به شوک، آریتمی‌های تهدیدکننده حیات، تشنج، کما و مرگ منجر شود. 🚑 درمان مسمومیت با TCA یکی از مهم‌ترین درمان‌های دارویی در مسمومیت قابل توجه با TCA، سدیم بیکربنات وریدی (IV Sodium Bicarbonate) است، به‌خصوص در حضور گسترش QRS، آریتمی‌های ناشی از مسمومیت یا افت فشار خون.

⭕️سرطان (کنسر) سینه در یک خانم؛ ایشان به دلیل ترس از گسترش از سرطان برای بیوپسی مراجعه نکردند. ترس از تشخیص قابل درک است، اما نادیده گرفتن بیماری باعث ناپدید شدن آن نمی‌شود؛ تأخیر در تشخیص و درمان می‌تواند فرصت‌های درمانی را محدود کند.

ری اکت شما به ما انرژی میده دوستانم 🌹

@Nursing_cases

درود دوستان عزیز💚 عصرتون بخیر✨

@Nursing_cases