Girls, let's live.

محبوب ترین ساعت زندگیم. ساعت عقد مامان بوده و من عاشقش شدم.

امیدوارم عکس عزیز قلبم تمومِ حس های بد زندگیم رو بگیره. هم‌چنین برای چنل رو.

حس میکنم دیگه نباید بنویسم،چون نوشته هام دیگه حس منفی داره و نمیخوام حتی به خودم منتقلشون کنم. اگر زندگیم درست شد بر میگردم.

کاش همونقدر که من از خودم گذاشتم وسط نصفش رو بقیه میذاشتن،کاش طوری بود که من پشیمون نشم از درست رفتارکردن،از انسان بودن،از واقعی بودن.

کاش خنده هام واقعی بود. کاش می‌تونستم یک کاری کنم برای خودم. کاش آرامشی که دنبالشم بیاد دنبالم. خیلی تنها هستم،خیلی از نظر روحی تنهام،حتی خودم رو ندارم.

کسی به روم نیاره آینه کجاست😂

از دینی، اولین امتحان ترم اول یازدهم.

بچها ازم پیچ لباس اینارو خواستید. شب برم خونه تک تک میذارم براتون.

آدم های مهم زندگیم رو کاملا گل چین کردم. عاشق تک تکشونم،اینکه بهت اهمیت میدن،حواسشون هست بهت،غمت ناراحتشون میکنه،موفقیتت آرزوشونه.

👀

و از شما چیزی معمولا پنهان نبوده. من خیلی فرسوده شدم،مثل چوبی که بس آب ریختن رو دیگه از هم پاشیده.

من امسال اولین بار بود برام فالِ حافظ میگرفتن. و بچها میگفتن براشون واقعی بوده اکثرا. و حقیقتا حتی چیز هایی که داخل فال نوشته بود۹۰درصد با من و خواسته های من واقعیت داشت.

بوس،مرسی از درکتون❤️❤️

اهان باشه گل