Carecrow🎋
Closed channel
117
Subscribers
No data24 hours
+17 days
+230 days
Posts Archive
117
هرروز میگذره و روایات تازه ای از جنایات جمهوری اسلامی مشخص میشه که تصورشم وحشتناکه و آدم نمیخواد باورشون کنه.
117
Repost from TheSeyed
صد روز گذشت. از دو شبی که نسلکُشی رو به چشم دیدیم، جرئت و شجاعت رو معنا کردیم و آزادهترین آزادگان این کشور رو از دست دادیم. از جنگِ نابرابرِ دو روزه که بیشتر از جنگهای برابرِ چندساله تلفات دادیم. باارزش ترین انسان هایی که جونشون رو با علم و اطلاع فدای هدفی والاتر کردن. انسانهایی که از زندگی هرکدومشون میشه یک شاهنامه کامل سُرایید؛ میشه ۱۴۰۰ سال برای تکتکشون عزا گرفت.
توی این صد روز، من و خیلیای دیگه هیچوقت به زندگی عادی برنگشتیم. هیچوقت به خودمون اجازه ندادیم که طعمِ آرامش رو بچشیم. از زیرِ بارون راه رفتن، توت فرنگی و گوجه سبزِ نوبرونه خوردن، نفسِ عمیق کشیدن، خوابیدن بعد از یک روزِ سخت و چشم باز کردن کمتر از قبل لذت بردیم.
ترس، وحشت و خشمِ توی وجودمون رو گذاشتیم بهترین گوشه قلبمون؛ ازش به خوبی نگهداری میکنیم که مبادا آسیب ببینه. چون اون همهچیز و تنها چیزیه که داریم. و بهش بیشتر از تمام انسان ها و احساسات دنیا اعتماد و اعتقاد داریم. هیچ چیزی نتونسته این حرص و کینه رو حتی برای مدتِ کوتاهی از ما بگیره. هیچ خبری واقعا خوشحالمون نکرده. بغض های تو سینهمون عمیقتر و بزرگتر شدن.
مهم نیست چی میخواد بشه؛ هیچ اتفاقی توی این دنیا نیست که بیفته و ارزشِ خونِ پاکیزه رو داشته باشه.
توی این صد روز زندگی نکردم، و به این زندگی نکردن بیشتر از ۲۲ سال زندگیای که کردم افتخار میکنم.
117
Repost from TheSeyed
صد روز گذشت. از دو شبی که نسلکُشی رو به چشم دیدیم، جرئت و شجاعت رو معنا کردیم و آزادهترین آزادگان این کشور رو از دست دادیم. از جنگِ نابرابرِ دو روزه که بیشتر از جنگهای برابرِ چندساله تلفات دادیم. باارزش ترین انسان هایی که جونشون رو با علم و اطلاع فدای هدفی والاتر کردن. انسانهایی که از زندگی هرکدومشون میشه یک شاهنامه کامل سُرایید؛ میشه ۱۴۰۰ سال برای تکتکشون عزا گرفت.
توی این صد روز، من و خیلیای دیگه هیچوقت به زندگی عادی برنگشتیم. هیچوقت به خودمون اجازه ندادیم که طعمِ آرامش رو بچشیم. از زیرِ بارون راه رفتن، توت فرنگی و گوجه سبزِ نوبرونه خوردن، نفسِ عمیق کشیدن، خوابیدن بعد از یک روزِ سخت و چشم باز کردن کمتر از قبل لذت بردیم.
ترس، وحشت و خشمِ توی وجودمون رو گذاشتیم بهترین گوشه قلبمون؛ ازش به خوبی نگهداری میکنیم که مبادا آسیب ببینه. چون اون همهچیز و تنها چیزیه که داریم. و بهش بیشتر از تمام انسان ها و احساسات دنیا اعتماد و اعتقاد داریم. هیچ چیزی نتونسته این حرص و کینه رو حتی برای مدتِ کوتاهی از ما بگیره. هیچ خبری واقعا خوشحالمون نکرده. بغض های تو سینهمون عمیقتر و بزرگتر شدن.
مهم نیست چی میخواد بشه؛ هیچ اتفاقی توی این دنیا نیست که بیفته و ارزشِ خونِ پاکیزه رو داشته باشه.
توی این صد روز زندگی نکردم، و به این زندگی نکردن بیشتر از ۲۲ سال زندگیای که کردم افتخار میکنم.
117
I don’t know how do we keep living this life… disconnected from the world for more than 40 days and the executions are still happening in this country.
117
Now that internet blockout in Iran is continuing and Russia has banned Telegram too, this app is basically useless. I miss all the chanters we had with my friends here. This channel is my comfort place and I might have to change platforms to share my art but the other apps make me anxious.
Fuck any government that works against their own people.
