Aldebaran

دیوانگی یک مورد نسبی است،بستگی به این دارد چه کسی ،چه کس دیگر را در چه قفسی اسیر کرده باشد

امشب چقدر جمعه است

اگر زِ گور، به جایی دری نباشد چه؟! وگر تمام شود، محشری نباشد چه؟! گرفتم اینکه دری هست و کوبه‌ای دارد... در آن کویر، کسِ دیگری نباشد چه؟! کفن‌کِشان چو در آیم زِ خاک و حق خواهم، دبیرِ محکمه را دفتری نباشد چه؟! شرابِ خُلَّرِ شیراز داده‌ام از دست... خبر زِ خمره‌ی گیراتری نباشد چه؟! چنین که زحمتِ پرهیز بُرده‌ام اینجا، به هیچ کرده اگر کیفری نباشد چه؟! بَرَنده کیست در این بازیِ سیاه و سپید؟ در آن دقیقه اگر داوری نباشد چه؟! حسین جنتی

من همین من‌ِ ساده باور کن برای یک بار برخاستن هزار هزار بار فرو افتاده ام

مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من می‌کنم افشردن جان است

متوجه شدم که چقدر کم در بدنم زندگی می‌کنم،چه بسیار در ذهنم.