Reverie💗

پروموت میکنم

در بیابان بیکران تنهایی که شاخه های مرگبار درختانش بی رحمانه خود را نشان میدادند ؛ ریشه هایشان در عمق خاک فرو میرفت و برای ذره ای آب تقلا میکردند ؛ خورشیدی آتشین اما تاریک ؛ سیاهی وجودش پایان ناپذیر ؛ کوچه پس کوچه های نگاهش تیره و غمگین ؛ مقصودش چه بود ؟ چه میخواست از من ؟ برایم نامفهوم بود ... تلاشهایم بیهوده بود ؛ حرفایش گنگ بود ؛ هرچقدر میگشتم در سیاهی بی رحم چشمانش گم شده بود ؛ پیدایش نمیکردم؛ میدویدم اما نمیرسیدم ؛ هرلحظه زمان وحشیانه تر میگذشت و از من دور تر میشد ؛ جیغ میکشیدم ؛ فریاد میزدم ؛ اشک میان چشمانم رقص مرگ میگرد ؛ میشنید ؟ نه ؛ برایش مرده بودم ؛ لحظه ای که برق نگاهش خاموش شد ؛زمان در گوشم زمزمه کرد که دیگر دیر شده و راهی برای بازگشت نیست او برای همیشه ناپدید خواهد شد ... Velora~