.

مثل نور شفق های قطبی که بازتابش توی چشمای رنگیت میدرخشه یه قانون نانوشته هست که میگه اگر ارزوت رو بگی براورده نمیشه امیدوارم حداقل واسه من برعکسش اتفاق بیوفته امروز تولدته من همه تورو مرتب توی ذهنم مرور میکنم مثل دانش اموزی که استرس داره نکنه امتحانشو بیوفته؛ پشت هم درساشو دوره میکنه خاطراتتو دوره میکنم حک شدی روی جونم چون واسه من قشنگی همونقدر که جنگل با درختاش قشنگه همونقدرکه دریا با موج‌هاش قشنگه ، همونقدرکه روز با خورشید قشنگه، واسه من قشنگی مثل یه اغوش بعد یه کابوس ترسناکی ، ببخشید روزایی که نیازم داشتی نبودم دور بودم ، نشد بعد خیلی از دعواهامون بیام از دلت دربیارم نمیدونی چه قدر ذوق دارم بیام بدون اینکه بهت بگم توی خیابون از پشت معنی اسمتو صدا کنم یادمه اون روزی که برای اولین بار عکستو دیدم چشمام برق میزد، لبام از خشحالی کش اومد بود اونجا فهمیدم تو همونی هستی که قراره من واسش بندگی کنم همون نیمه ای که همه ازش حرف میزنن تو زیباترین راز منی هیونگ نه اینکه نتونم راجبت به بقیه چیزی نگم، میتونم.. ولی بی‌فایدست چون هیچکسی قدر خودت حرفامو حسم رو راجب خودت نمیفهمه چون هیچکس قدر تو منو بلد نیست میدونی چنبار تاحالا ادمارو اشتباهی با اسم تو صدا زدم؟ فهمیدی چه قدر بند به توام؟ از وقتی تو هستی دیگه نمیتونم مال خودم باشم متونم ولی نمیخوام. چون مال تو بودن رو بیشتر دوست دارم همین. خودمو حبس میکنم و محکوم به این میکنم که فکر کنم ببینم چی دوست داری، تا همون باشم برات تو خیلی برام مهمی امیدوارم از کلمه هام متوجه بشی فارق از اینکه حس تو واقعیه یا نه با تمام اتفاقایی که افتاده ،من میتونم تا ابد دوست داشته باشم تا ابد برام مهم باشی و تا ابد بهت فکر کنم حتی اگر خودت کنارم نباشی چون قبل اینکه تو بیای فکر میکردم دوست داشتن ادماهم مثل دوست داشتن غذای موردعلاقته ، مثل دوست داشتن عروسک های بچگیم که نگهشون داشتم ولی خیلی بیشتر بود دلم میخواد دستم رو سمت دلت ببرم قلبتو از سینه‌ات دربیارم یه پک بوسه بزنم روش و برگردونمش سرجاش هنوزم که هنوزه مثل روز اول دوست دارمو عاشقتم حتی اگر تونباشی همه دلایل منی برای انکار هرچیزی که توی دنیا آزارم میده هنوز خیلی دوست داشتن ها هست که باید بهت بدم برای تو همیشه از احساس لبریزم ناپلئون عزیزم. فراموش نکن دوست داشتنت، خورشید نیست که لحظه‌ ای بیاد و لحظه‌ ای دیگه غروب کنه. ماه نیست، که یه شب وسط آسمون باشه و یه شب دیگه پشت ابرا باشه مثل نفس میمونه همیشه هست و باقی میمونه نمیدونم مسیرمون قراره تا کجا ادامه پیدا کنه اما بدون حتی اگر زمان زیادی از اخر راهمون بگذره من همچنان دوست دارم وقتی داری این متن رو از طرف من میخونی فرض کن امشب کنارتم و هرلحظه میبوسمت من دیگه اون انسان خوبی که بودم نیستم واست ولی تو هنوزم برام معجزه ای خشحالم که هستی پالپاتین به تو... بخاطر بودن تو.... اوژنی.

مثل نور شفق های قطبی که بازتابش توی چشمای رنگیت میدرخشه یه قانون نانوشته هست که میگه اگر ارزوت رو بگی براورده نمیشه امیدوارم حداقل واسه من برعکسش اتفاق بیوفته امروز تولدته من همه تورو مرتب توی ذهنم مرور میکنم مثل دانش اموزی که استرس داره نکنه امتحانشو بیوفته؛ پشت هم درساشو دوره میکنه خاطراتتو دوره میکنم حک شدی روی جونم چون واسه من قشنگی همونقدر که جنگل با درختاش قشنگه همونقدرکه دریا با موج‌هاش قشنگه ، همونقدرکه روز با خورشید قشنگه، واسه من قشنگی مثل یه اغوش بعد یه کابوس ترسناکی ، ببخشید روزایی که نیازم داشتی نبودم دور بودم ، نشد بعد خیلی از دعواهامون بیام از دلت دربیارم نمیدونی چه قدر ذوق دارم بیام بدون اینکه بهت بگم توی خیابون از پشت معنی اسمتو صدا کنم یادمه اون روزی که برای اولین بار عکستو دیدم چشمام برق میزد، لبام از خشحالی کش اومد بود اونجا فهمیدم تو همونی هستی که قراره من واسش بندگی کنم همون نیمه ای که همه ازش حرف میزنن تو زیباترین راز منی هیونگ نه اینکه نتونم راجبت به بقیه چیزی نگم، میتونم.. ولی بی‌فایدست چون هیچکسی قدر خودت حرفامو حسم رو راجب خودت نمیفهمه چون هیچکس قدر تو منو بلد نیست میدونی چنبار تاحالا ادمارو اشتباهی با اسم تو صدا زدم؟ فهمیدی چه قدر بند به توام؟ از وقتی تو هستی دیگه نمیتونم مال خودم باشم متونم ولی نمیخوام. چون مال تو بودن رو بیشتر دوست دارم همین. خودمو حبس میکنم و محکوم به این میکنم که فکر کنم ببینم چی دوست داری، تا همون باشم برات تو خیلی برام مهمی امیدوارم از کلمه هام متوجه بشی مطمعنم حسم بهت غلط نبوده حتی اگر بگن گناهه فارق از اینکه حس تو واقعیه یا نه با تمام اتفاقایی که افتاده ، حرفایی که زدم یا زدی ، بحث هایی که بینمون پیش میاد من میتونم تا ابد دوست داشته باشم تا ابد برام مهم باشی و تا ابد بهت فکر کنم حتی اگر خودت کنارم نباشی چون قبل اینکه تو بیای من نمیدونستم عشق چیه فکر میکردم دوست داشتن ادماهم مثل دوست داشتن غذای موردعلاقته ، یا کتاب موردعلاقته مثل دوست داشتن عروسک های بچگیم که نگهشون داشتم ولی خیلی بیشتر بود دلم میخواد دستم رو سمت دلت ببرم قلبتو از سینه‌ات دربیارم یه پک بوسه بزنم روش و برگردونمش سرجاش هنوزم که هنوزه مثل روز اول دوست دارمو عاشقتم حتی اگر تو نباشی همه دلایل منی برای انکار هرچیزی که توی دنیا آزارم میده ..بیا نجنگیده نبازیم هنوز خیلی دوست داشتن ها هست که باید بهت بدم خیلی حرف‌ها برای تو دارم برای تو همیشه از احساس لبریزم ناپلئون عزیزم. فراموش نکن دوست داشتنت، خورشید نیست که لحظه‌ ای بیاد و لحظه‌ ای دیگه غروب کنه. ماه نیست، که یه شب وسط آسمون باشه و یه شب دیگه پشت ابرا مخفی بشه. ستاره نیست، که شبی پرشور باشه و نورانی و یه شب دیگه کم فروغ. بارون نیست، که گاهی شدت بگیره و گاهی نم نم بباره دوست داشتنت، مثل نفس میمونه همیشه هست و باقی میمونه نمیدونم مسیرمون قراره تا کجا ادامه پیدا کنه اما بدون حتی اگر زمان زیادی از اخر راهمون بگذره من همچنان دوست دارم وقتی داری این متن رو از طرف من میخونی فرض کن امشب کنارتم و هرلحظه میبوسمت عاجزانه میپرستمت و شاید من دیگه اون انسان خوبی که بودم نیستم واست ولی تو هنوزم برام معجزه ای خشحالم که هستی پالپاتین به تو... بخاطر بودن تو....از طرف اوژنی

من همیشه ادمای غم دیده از عشق اطرافمو به سخره میگرفتم و باورم نمیشد ادم میتونه درمقابل عشق زانو بزنه باورم نمیشد به قیمت چوبه‌ی دار، دوستش داشته باشه فکر میکردم عشق نتیجه سواتفاهمه بین دو جنسه متوجه نبودم حتی یک ادم بد و گرگ سفت هم با کمک عشق میتونه خودشو ببخشه اما شد. جهان منو روی چرخ و فلک زمان نشوند ، اولش خشحال بودم فکر کردم این کام شیرینی هستش که داره برای من میچرخه تبدیل شدم به یک کودک احمق که فکر میکرد اون عروسک خرسی نازش تا ابد توی دستاش میمونه ولی از دورانی به بعد تو تبدیل شدی به دشمن احساس من چشم باز کردم و قلبمو بین ویترین اسباب بازی‌هات دیدم خواستم قلبمو پس بگیرم اما قلبم راضی نمیشد تورو ترک کنه فقط بخاطر اینکه من تورو کودکانه دوست داشتم نه با هوس اون کام شیرین تبدیل شد به طعم تلخی که دل هرادم دیگه ای رو جز من میزد درسته ، من حتی طعم تلخش رو هم دوست داشتم زنجیر شده بودم به نگاهت ، به آوای صحبت کردنت ، به اغوش های بی‌خبر تو فکر میکردم تن من فقط قد اغوشه توعه به تمام حرفایی که مطمعن بودم بجز کلمه چیز دیگه توی اون پیدا نیست ولی در اخر نجات پیدا نکردم و همونجا عاجزانه با اخرین نگاهم پرستیدمت و مردم فقط گاهی دوست داشتن انسان هارو احمق و نادون نشون میده گاهی محتاجشون میکنه و همچنین خاکستری

من همیشه ادمای غم دیده از عشق اطرافمو به سخره میگرفتم و باورم نمیشد ادم میتونه درمقابل عشق زانو بزنه باورم نمیشد به قیمت چوبه‌ی دار، دوستش داشته باشه فکر میکردم عشق نتیجه سواتفاهمه بین دو جنسه متوجه نبودم حتی یک ادم بد و گرگ سفت هم با کمک عشق میتونه خودشو ببخشه اما شد. جهان منو روی چرخ و فلک زمان نشوند ، اولش خشحال بودم فکر کردم این کام شیرینی هستش که داره برای من میچرخه تبدیل شدم به یک کودک احمق که فکر میکرد اون عروسک خرسی نازش تا ابد توی دستاش میمونه ولی از دورانی به بعد تو تبدیل شدی به دشمن احساس من چشم باز کردم و قلبمو بین ویترین اسباب بازی‌هات دیدم خواستم قلبمو پس بگیرم اما قلبم راضی نمیشد تورو ترک کنه فقط بخاطر اینکه من تورو کودکانه دوست داشتم نه با هوس اون کام شیرین تبدیل شد به طعم تلخی که دل هرادم دیگه ای رو جز من میزد درسته ، من حتی طعم تلخش رو هم دوست داشتم زنجیر شده بودم به نگاهت ، به آوای صحبت کردنت ، به اغوش های بی‌خبر تو فکر میکردم تن من فقط قد اغوشه توعه به تمام حرفایی که مطمعن بودم بجز کلمه چیز دیگه توی اون پیدا نیست ولی در اخر نجات پیدا نکردم و همونجا عاجزانه با اخرین نگاهم پرستیدمت و مردم فقط گاهی دوست داشتن انسان هارو احمق و نادون نشون میده گاهی محتاجشون میکنه و همچنین خاکستری

من همیشه ادمای غم دیده از عشق اطرافمو به سخره میگرفتم و باورم نمیشد ادم میتونه درمقابل عشق زانو بزنه باورم نمیشد به قیمت چوبه‌ی دار، دوستش داشته باشه فکر میکردم عشق نتیجه سواتفاهمه بین دو جنسه متوجه نبودم حتی یک ادم بد و گرگ سفت هم با کمک عشق میتونه خودشو ببخشه اما شد. جهان منو روی چرخ و فلک زمان نشوند ، اولش خشحال بودم فکر کردم این کام شیرینی هستش که داره برای من میچرخه تبدیل شدم به یک کودک احمق که فکر میکرد اون عروسک خرسی نازش تا ابد توی دستاش میمونه ولی از دورانی به بعد تو تبدیل شدی به دشمن احساس من چشم باز کردم و قلبمو بین ویترین اسباب بازی‌هات دیدم خواستم قلبمو پس بگیرم اما قلبم راضی نمیشد تورو ترک کنه فقط بخاطر اینکه من تورو کودکانه دوست داشتم نه با هوس اون کام شیرین تبدیل شد به طعم تلخی که دل هرادم دیگه ای رو جز من میزد درسته ، من حتی طعم تلخش رو هم دوست داشتم زنجیر شده بودم به نگاهت ، به آوای صحبت کردنت ، به اغوش های بی‌خبر تو فکر میکردم تن من فقط قد اغوشه توعه به تمام حرفایی که مطمعن بودم بجز کلمه چیز دیگه توی اون پیدا نیست ولی در اخر نجات پیدا نکردم و همونجا عاجزانه با اخرین نگاهم پرستیدمت و مردم فقط گاهی دوست داشتن انسان هارو احمق و نادون نشون میده گاهی محتاجشون میکنه و همچنین خاکستری

جوین نبودی فور نکن، چک میشه.