•森ガール•

خاله؟😭 ببخشید اما با فهمیدن اینکه اسپرینگ‌دی آهنگ سوپرایزی بودِ، خیلی حسرت خوردم(:

اشک مارم در اوری خاله با زنده کردن خاطرات بنگتنمون

صبح امروز گریه کردم، تو مسیر رسیدن به سرکار گریه کردم، دیدم آهنگ سوپرایزی بنگتن روز آخر تورشون تو آمریکا اسپرینگ‌دی بود و برای این کلی دیگه گریه کردم. انگاری کل آمریکا رو گشتن و قشنگ‌ترین هدیه‌شون رو برای روز آخر نگه داشته بودن. حیف نبود؟ حیف نبود که من اونجا نباشم؟ مگه چی می‌شد اگه بودم؟

چرا باید تو ایران باشم و همچین آرزوهای سخت و دوری به دلم بیفته؟

خیابون ۵۹ منهتن چطور؟ روزی می‌رسه که بتونم تو همون خیابون زندگی کنم؟

یعنی روزی هم می‌رسه که بتونم ژاپن رو از نزدیک ببینم؟

یه تیکه از وجودم الان داره تو کوچه‌های کیوتو قدم می‌زنه و از هوایی که کم‌کم داره خنک می‌شه لذت می‌بره.🌿🌿🧈

🪟🪴🪻🤩 من نمی‌خواستم این‌طوری بشه، اما الان این‌طوری شده، کاریش هم نمی‌شه کرد. طولانی رو کوتاه می‌کنم: زندگیه دیگه. زندگیه. زندگیه.

اگه شما هم تجربه‌ای تو برخورد با همچین آدمایی داشتید برام بگید🩷

انقددرررر مسائل زیادی هست که حال ندارم دونه دونه بهش اشاره کنم، به‌نظرم بهداشت فقط دوش گرفتن و بوی خوب دادن نیست! انسان باید برای محیطی که داخلش زندگی می‌کنه و اطرافش هم ارزش قائل باشه و مرتب و تمیز نگهش داره اگه برای خودمون انجامش بدیم یاد می‌گیریم جای دیگه‌ای هم که می‌ریم رعایت کنیم.

یا قبل با کفش وارد شدن داخل از میزبان سوال کنیم، حتی اگه قرار باشه تو راه‌رو در بیاریم! خیلی‌ها تو راه‌روهاشون کفش در نمیارن و برای همون بیرون در انجامش می‌دن

بیاید یاد بگیریم وقتی ریزش مو شدیدی داریم‌و می‌ریم خونه شخصی، اون تایمی که اونجاییم حالا موهامون رو بسته نگه داریم یا حالا حواسمون باشه بهش. واقعا نیازی نیست افشون کنیم تا دهن میزبان بعدش سرویس شه که