کُلبه.

😂😂😂

هله دان دان دان هله یه دانه یه دانه

بازم باقلوا می‌خوام

چایی و باقلوا میخورم چون گریه کردن باعث میشه آرایشم بریزه

نمی‌دانم چرا ناگه نمودی مویت را کوته سر زلف پریشان را ز دامانت کردی جدا

امروز بعد چند هفته در خانه ماندم، لیوان چای هنوز شکمم رو گرم میکرد، کتابم روی مبل منتظر بود صحفه بعدی رو بخونم اما در عوض ویس هاش با صدای بلند تو خونه پخش میشد و من نمی‌دانستم «واقعا چیشد؟» چون اینبار پروانه‌ها در خانه پرواز کردند!

همین لحظه های خیلی معمولی- بمون نرو بستنی کیم

ببخشید او و دوستانش عزیزم! من کوه نبودم که دل نبندم، اما همیشه یادم میمونه کجاست خونه...

این روز‌ها به قدری رویایی گذشته که میترسم چشم هامو ببندم و وقتی باز کردم همش خواب بوده باشه!

میام تا نزدیک لبات شعر یادوم رفت... ای به قربونت صدات...