a douleur exquise

واقعا از ته دل نیاز دارم یکی بیاد جای من تکالیفم رو حل کنه ، مدرسه بره ، با بقیه ارتباط برقرار کنه ، ورزش کنه ، کتاب بخونه ، فیلم و سریال تماشا کنه ، به کارهام برسه ، یا چمیدونم کلا یکی باشه بیاد جای من زندگی کنه چون دیگه این زندگی رو نمیتونم و خسته شدم اه.

pov : الان توی این شرایط به تنها کسی که نیاز داری اونه اما اون پیش تو نیست

وقتی یه آدم جدید داره میاد تو زندگیت آدم قبلی یادش میاد که باید برگرده ، چه روند مزخرفی.

pov : اونا هرطوری که دلشون میخواد باهات رفتار میکنن و هر حرفی که دلشون بخواد بدون اینکه براشون مهم باشه ناراحت میشی یا نه بهت میزنن اما اگر تو کوچیک ترین چیزی هم بهشون بگی سریعا ناراحت میشن

از ته دل نیاز دارم برم محو بشم هیچوقتم پیدام نشه و هیچکس هم من رو یادش نیاد.

یک جایی میرسد که آدم دست به خودکشی میزند ، نه اینکه یک تیغ بردارد و رگش را بزند ، نه ، قید احساساتش را میزند.

چارلز بوکوفسکی

به خدا قسم که تو یک عذاب الهی هستی که وارد زندگیم شده تا زجرم بده.

من آدم غیر قابل اعتمادی ام ؟ لعنتی من راز هایی از بقیه دارم که قراره با خودم به گور ببرمشون.

والا دیگه انقدر از این طرف اون طرف شوک بهم وارد میشه میترسم خیلی جدی سکته کنم بمیرم.

خیلی جدی دچار استفراغ مغزی شدم.

انقدر حالم بده که کم مونده افکارم خونریزی کنن و کلمات رو بالا بیارم.

کتاب میخونم چون قتل کار خوبی نیست.

با منی که اگر یه کاری رو شروع کنم و نتونم خوب انجامش بدم دیگه حتی براش تلاش هم نمیکنم و ولش میکنم از لجباز بودن حرف نزن.

در دنیایی که همدلی چیزی بیش از تجمل به نظر نمیرسد ، تنها چیزی که ثابت است تنهایی عمیق و طولانی مدت است ، دردی چنان عمیق که کلمات هرگز قادر به تسخیر جوهر آن نیستند.

متنفرم از اینکه تبدیل شدم به آدمی که ازش متنفر بودم.