02:08

نت یه طوریه ک کلا با دنیای مجازی بیگانه شدم برای چند دقیقه

این بنده خدا دیگ واقعا گم شده ... یه مدت تو سرم بود بصورت داوطلبانه توی بیمارستان های روان کار کنم. در مواجهه با یه آدمی ک بستری نبود، اونقد بهم ریختم ک کلا فکرشو از سرم بیرون کردم. ما خیلی خیلی همه چیزو جدی گرفتیم. افرادی ک ب این نقطه می‌رسن ک گم میشن یا افراد دیگ ای ک بیماری های روانی دارن؛ اونقد ساده‌ان ک وقتی دنیای بشدت ساده‌شون رو می‌بینی حالت از اینی ک هستی و جامعه ای ک توش زندگی می‌کنی بهم می‌خوره این عکسو همون یکسال پیش ک گذاشتی چنلت، دیده بودمش و خوشم اومده بود ازش. با این چالش امشب دیگ قسمت شد بذارمش

قبرستون ک خودش خدای فکر و معناست هر عکسی از قبرستون کلی مفهوم می‌ریزه توی مخت

به من این حسو میده که: وقتی کارشون باهات تموم شه اینجوری رهات می‌کنن اون انعکاس ماشینا توی شیشه هم باعث شده ک ما دوطرف خیابونو داشته باشیم. مثلا اینک واقعا این مانکن (یا مثلا یک انسان) رها شده و همه چیز در عادی ترین حالت ممکن در جریانه و هیچ توجهی به اون فرد رها شده نمیشه و اگه بخوام بیشتر فکر کنم، تویی ک اینو شکار کردی انگار روحِ ناظر بر اون شخصی. روح خودته ک داره «تو»ی رها شده رو می‌بینه و نگاه رقت انگیزی بهت داره

این زاویه‌ی دید از بالا به پایین (God’s Eye View) حس نگاهِ ناظر، خدا، یا جامعه رو به سوژه منتقل می‌کنه اونم توی حالتی که مادربزرگت توی ساده ترین حالت ممکنشه. با پای برهنه و یه خونه قدیمی و به ظاهر فقیرانه

آخ من خوشم نمیاد درباره کارای بقیه نظر بدم کاش اون حرفو نمیزدم

آقا این چه پیوند عجیبی داره شبیه وقتاییه که به یکی خیلی پابند میشی که هیچ جوره بهت نمیخوره

Bound by the weight of time, yet yearning for a freedom that will never come.

ده دقیقه دیگه میریم آقا

پابلیک بزنین

این عکس + این پیام رو بفرستید چنلتون و یه عکسی که خودتون فکر میکنین معنا و مفهوم خاصی منتقل می‌کنه رو مشخص کنین تا بفرستم اینجا و نظرمو بگم

(اولین باره میخوام چنین کاری بکنم)

مثل همیشه کسایی که اینجا نیستن و از چنل‌های دیگه می‌بینن هم میتونن بفرستن

در نهایت؛ بیشترین ری‌اکشن پین 📌