Lyra

بقیه شفق قطبی میبینن، من حرومزاده‌های دو قطبی

نمی ارزه بمونی تهش تو با یه قلب شکسته...

چقدر دیگه باید ادامه بدم و وانمود کنم که دردی رو حس نمیکنم؟

انقدر زیاد بودم که واسه خودمم زیادی شدم. خیال همرو راحت کردم که هستم، حالت بده؟ هستم. بغض داری؟ من هستم. غر داری؟ من هستم. الان میفهمم روز به روز نقشم کمرنگ و کمرنگ‌تر میشه کم‌کم داره منو یادشون میره.‌.. نظرم خیلی دیگه مهم نیست، بودنم خیلی مهم نیست ته این داستانو میدونم ، دقیقا همونجاست که میفهمم اون بحث مهم حذف شده خود من بودم و کسی حواسش نبوده که من خیلی وقته نیستم.

ارغوان، این چه رازیست؟ که هربار بهار، با عزای دل ما می‌آید از بهاران خبرم نیست آنچه میبینم، دیوار است.

عزیزم، تو برام گل میاری و از غم نجاتم می‌دی.

دنیای بیرون از "پتو" خیلی بی‌رحمه.

زخم‌ها خوب می‌شوند اما این خوب شدن، با مثل روز اول شدن بسیار تفاوت دارد.

کی بیاد بعد از تو..

امروز از هم گسستم اگه بال و پر شکستم..

و ما بین ناگفته ها کلافه‌ایم.

بی تو تاریک نشستم، تو چراغِ که شدی.

چند ساله گمم تو روزایی که گذشت.

آه، آری این منم، اما چه سود «او» که در من بود؛ دیگر، نیست، نیست می‌خروشم زیر لب دیوانه‌وار «او» که در من بود، آخر کیست، کیست؟

زمین با بهار زنده می‌شود، من با تو...

روزهای نکبتی رو دارم میگذرونم.

چقد اذیت شدم واسه چیزی که تقصیر من نبود.

نبودن، تو را می‌کشد؟ مرا حضوری که شبیه نبودن است می‌کشد. محمود درویش

کم مونده تیمارستان بستری شم، بعد میگه «مگه من چیکارت کردم؟»

روز های جالبی نیست، اما صبر میکنم.