|خودِ دیگرم|

اجازه بدین به صدایِ رعدوبرق‌ بگم‌ نجات دهنده⚡️

6.6

و چه خوشبختی هایی که بسیار از من دورند . . .

آدما خودشون واسه آتیش زدنت هیزم جمع میکنن بعد که سوختی از جایی تعریف میکنن که دود ازت بلند شد . . .

عمیق بودن ، انسان رو دریا میکنه. ماهیِ آب های سطحی نباش.

رویای‌ قله دارم تو سرم و یه کوله پشتی سنگین تر از خودم رو دوشم که وزنش منو بیشتر به سمت دره هدایت میکنه تا قله . . . ولی این باعث نمیشه از اون چشم انداز لعنتی بگذرم.

9:9

از اعماق وجود خداروشکر✨

❤☝

دلم نمیاد چشامو ببندم و بخوابم‌ صدای نمازِ آقاجون همیشه مُسکِنه‌ گوش میدم بهش آروم میشم باهاش کتابی که بیشتر از این که خونده بشه روی سینم نفس کشیده رو برمیدارم و خیره میشم به سقف‌. به این فکر میکنم چقدر خوب میشد اگه هیچی ولش کن . . . شبتون بخیر

ای خدایِ بی نهایت . . .

0000

معنی آخرین آیه : و خداوند درباره بندگانش رئوف و مهربان است.

نفسم رو آروم تر کردم و سعیم بر این بود که تکون نخورم. فقط برای این که یه موجودِ کوچیک تصمیم گرفته بود چند ثانیه ای بهم اعتماد کنه . . . 🦋

اخیرا میزارم صورتم همون قدر خسته باشه که هست حفظ ظاهر نمیکنم صدام همون قدر آروم و چشم هام بدون توضیح سنگین انرژی صرف ویترینِ زندگی نمیکنم در جدالِ با کمالگرایی‌ . . .

فکر میکنم آدم هایی که هنر رو برای ادامه زندگی انتخاب کردن خیلی جسورن‌ مخصوصا هنرِ رقصیدن (رقص گرچه نان نمیشود اما شرابِ زندگیست‌)

غروب رو همیشه دوست داشتم تو اون لحظه از روز آسمون بلده نور رو یک باره از آدم نگیره. |شکرِ طبیعت|

غروب رو همیشه دوست داشتم تو اون لحظه از روز آسمون بلده نور رو یک باره از آدم نگیره شکرِ طبیعت