𝑮𝒉𝒐𝒐𝒓𝒔 𝑰𝑰

🤍🖤

تو عشق من نیستی، تیکه‌ای از وجودمی.

تقدیم به همه داداشی های دنیا…

ولی خیلی حس خیلی قشنگیه چشمات فقط یه نفر رو ببینه فقط اون رو توی اولویت قرار بدی فقط به اون اهمیت بدی بیشترین تایمتو بزاری بزاش خیلی حس فوق العاده ی هست(:

همه چیز این زندگی دروغه، حتی تاریخ وفات که روی سنگ قبر مینویسن، کی میدونه هر آدمی دقیقاً و واقعاً کِی مُرده؟

«تو شایسته‌ی آنی که نه فقط در "شرایط خاص"، بلکه "همیشه" دوست داشته شوی و این عشق از تمام قلب عاشق برخیزد نه تکه‌های باقیمانده‌ی آن...»

⁠⁣دوست داشتن یک‌ نفر، مثل نقل مکان کردن به یه خونه‌ست. اولش عاشق همه‌ی چیزهایی میشی که برات تازگی دارن. بعد به مرور زمان دیوارها فرسوده میشن. چوب‌ها از بعضی قسمت‌ها پوسیده میشن، و می‌فهمی که دیگه عشقت به اون خونه، به خاطر کمالش نیست، بلکه به خاطر عیب و نقص‌هاشه. تمام سوراخ سنبه‌هاش رو یاد می‌گیری. یاد می‌گیری چطور کاری کنی که وقتی هوا سرده، کلید توی قفل گیر نکنه، یا در کمد رو چطور باز کنی که جیرجیر نکنه. اینا رازهای کوچیکی هستن که خونه رو مال آدم می‌کنن. خونه‌ای که دیگه بهش عادت کردی. خونه‌ای که برات یه سرپناه امن هست و دوستش داری

تو آمدی .. و عشق نجات دهنده‌ ای شد برای تحملِ زخم‌ های بی شمارِ زندگی ..

من تا جایی که تونستم جنگیدم، که اگه نشد، تو دلم نمونه :)

زبان عشق من پیام‌های پیگیریه؛ «امتحانت رو خوب دادی؟»، «مامانت سرماخوردگیش خوب شد؟»، «رفتی اون بستنی‌فروشیه که دوست داشتی رو امتحان کنی؟»، «راحت رسیدی خونه؟»، «اون کلاسه که می‌خواستی ثبت نام کنی چی شد؟»

با هر كس كه مى‌نشستم ‏از اميد حرف مى‌زدم ‏حتّی وقتی كه ذره‌اى اميد ‏درونم نمانده بود

‏زندگی مثل جزوه نوشتن می‌مونه ! شریک زندگی مثل خودکار آدمه ! درسته خودکار اکلیلی نقره‌ای خیییلی قشنگه اما به درد جزوه نوشتن نمیخوره. آدمای عاقل اونایی هستن که یه خودکار آبی رَوون با مارک خوب انتخاب میکنن. مارک آدم شخصیت، صداقت، اصالت و تعهدشه.

از یه جایی به بعد آدم از خانواده‌ش "اجازه" نمیگیره، بهشون "اطلاع" میده‌. اگه تا آخر عمرت بخوای از کسی اجازه بگیری نمیتونی سرزنششون کنی چرا از این قدرتی که خودت بهشون دادی سو استفاده میکنن و خودتو تو موقعیت قربانی قرار بدی.

من با عشق تو جون میگیرم انگار با نفس تو،تنفس میکنم و زندگی و میفهمم:>

اگه ازم بپرسی همین الان چی میخوام؟ میگم: دلم میخواد بشینم روبه‌روت زل بزنم به چشمات به مژه هات و کل روز کنارت بمونم تا فقط نگاهت کنم.

و… «هم‌زمان در دو مکان زندگی می‌کنم اینجا که منم، و آنجا که تویی.»