𝑮𝒉𝒐𝒐𝒓𝒔 𝑰𝑰

دیدی وقتی برای یه بچه یه چیزی میخری چه ذوقی میکنه وقتی میبره به بقیه بچه‌ها نشونش میده و میگه اینو مامانم یا بابام برام خریده؟وقتی شما بزرگ میشین و مامان باباها پیر میشن، وقتی براشون یه چیزی میخرین، دقیقا با همونقدر ذوق به همه نشونش میدن و میگن این رو دخترم یا پسرم برام خریده. این دلخوشیارو ازشون دریغ نکنید

میگفت آدم امن چجوریه؟ گفتم اینجوریه که تو ضعیف ترین ورژنت رو بهش نشون میدی و اون تنها دغدغه ش این میشه که بهت آسیبی نرسونه.

همیشه فکرم مشغول این بود که چرا آدم های جدید برایمان حکم نوبرانه را دارند! حس میکنیم اگر رابطه ی خاص برقرار نکنیم عقب میمانیم ... در برابر آدم های جدید مهربانیم، مودبیم، متمدنیم، شوخی میکنیم. اما خانواده مان ما را یک آدم بد خلقِ نچسب میدانند! همیشه برای تازه ها خودِ بهترمانیم در حالی که کهنه تر ها هوایمان را بیشتر دارند ... با کهنه ها، تازه بمانیم...!

یک تصمیم یا انتخاب اشتباه میتونه مدت زیادی زندگی رو تبدیل به جهنم کنه براتون

خواهش میکنم قهر کردن را فراموش کنید مخصوصا با آدم های مهم زندگیتان...!! اصلا من نمیدانم چه کار مزخرفیست این قهر کردن! اصلا چرا باید دو نفر که یکدیگر را دوست دارند و باهم خاطره های زیادی دارند و از تمام زندگی هم خبر دارند... با یکدیگر قهر کنند؟!! به نظر من که اصلا در شخصیت آدم نیست!! آدم فکر دارد ، منطق دارد توانایی حرف زدن دارد!! چرا قهر؟! چرا دلخوری؟! اگر زبان یکدیگر را بلد باشید هیچوقت قهر نمیکنید! و آدمها دقیقا هیچوقت به دنبال یادگیری چیز هایی که به دردشان بخورد نمیروند!

00:00♥️ «کاش خانه‌ات بودم!.» تا از خستگی‌هایت به من برگردی.♥️

‏اینم هندل می‌کنی و می‌گذرونی و بعدش هم می‌بینی اونقدرا هم که تو ذهنت بزرگش کردی بزرگ نبود چون واقعاً زندگی همینه.

گاهی فکر می‌کنم، اصلاً نباید سراغ آدم‌ها رفت... کتاب، فیلم، موسیقی، و یا حتی تماشای غروب در تنهایی میتونه امن‌تر از حضور کسی باشه.

در روزنامه میخواندم پنج نفر در جنگلی گم شده اند... قصه ی انگشت های من و‌ موهای شماست...

من برای تو فرق دارم. ‏با هر کی بد باشم با تو خوبم. ‏با هر کی حرف نزنم با تو می‌زنم. ‏با هر کی بیرون نرم با تو می‌رم. ‏با هر کی چیزای جدید و تجربه نکنم با تو می‌کنم. ‏من برای تو یه آدم دیگم چون تو برای من با تموم آدمای دنیا فرق داری.

دلم میخوادت عجیب.

اگه میدونستی چقدر از تهِ دلم دوست دارم و واسم مهمی، بیشتر از اینا بهم اهمیت میدادی

شبیه مه شده بودی؛ نه میشد در آغوشت گرفت و نه آنسوی تورا دید تنها میشد در تو گم شد!

هیچکس نمی‌تونه جایِ تورو تو قلبم بگیره ماه کوچولوم. 🌙

و تو هیچوقت قرار نیست  بفهمی که من چقدر دوست داشتم

تقدیم به همه داداشی های خوب کشور…