زنان مشروطه خواه و پیشرو در انقلاب سفید شاه و مردم

«این سازمان همچنین در زمینه نفوذ، شبکه‌سازی و فعالیت تشکیلاتی تجربه‌ای طولانی دارد. از همین روست که سیستم حاکم آنان را «منافقین» می‌نامد. مجاهدین در دوره‌های مختلف کوشیده‌اند در ساختار سیاسی کشور نفوذ کنند و، بنا بر ادعاهای مطرح‌شده، در برخی جریان‌های رقیب سیاسی خود نیز مهره‌هایی را جای‌گذاری کرده‌اند؛ از گروه‌های چپ گرفته تا پادشاهی‌خواهان.برخلاف تصور عمومی، مجاهدین را نباید صرفاً جمعی از پیرمردان و پیرزنان سالخورده و ازکارافتاده تصور کرد. این سازمان، با اتکا به تشکیلات منسجم و پشتوانه مالی خود، همچنان توان اثرگذاری بر بخشی از فضای سیاسی و رسانه‌ای ایران را دارد. از جمله، درباره میزان نفوذ مجاهدین بر گروه‌های تجزیه‌طلب کردی، از جمله حدکا و کومله، نیز ادعاهای متعددی مطرح شده است و ائتلاف دوباره این گروه‌ها در سال ۱۴۰۱ را برخی به نقش‌آفرینی و صحنه‌گردانی مجاهدین نسبت داده‌اند. القصه، مجاهدین خلق را نمی‌توان صرفاً به موزه تاریخ سپرد. این سازمان، با همه فراز و فرودها و شکست‌هایش، همچنان تشکیلاتی زنده است؛ اما مهم‌تر از خودِ سازمان، گفتار و دیسکورس سیاسی‌ای است که رواج داد؛ گفتاری که نه‌تنها بر فضای سیاسی آن روزگار اثر گذاشت، بلکه امروز نیز، حتی از سوی گروه‌هایی که در ظاهر در تضاد با آن قرار دارند، بازتولید می‌شود. از همین رو، شناخت گذشته و حال مجاهدین خلق، نه صرفاً برای بازخوانی یک فصل از تاریخ معاصر، بلکه برای فهم بخشی از سیاست امروز ایران ضرورت دارد.»