بوتیمار.

همچنان زنده‌ای؛ امشب هم یکی دیگر از هزاران شبی بود که نمرده‌ای. از همان شب‌ها که سکوت می‌کنی و به آواها گوش می‌دهی. همچنان زنده‌ای. می‌دانی که به این سادگی نیست، اما امید داری. امید به مرگی بدون درد در اوج درد. پایانی که همیشه انتظارش را می‌کشی و هیچگاه بدستش نمی‌آوری. طولی نمی‌کشد که می‌فهمی در تاریکی تنها هستی. از پنجره به دوردست‌ها نگاه می‌کنی؛ به چراغ‌های نیمه روشن شهر، چیزی نمی‌گویی و چیزی را هم حس نمی‌کنی؛ مجبور به نگاهی و می‌بینی که هنوز زنده‌ای. حسرت خوابی را می‌کشی که به سراغت نمی‌آید، در بی‌شکلی و بی‌حرفی بسر می‌بری، در سرت تشنج‌هایی داری حیرت انگیز، و همچنان نمرده‌ای.

پرتاب

خفه شو وای هربار تعریف میکنی ما بحثمون میشه لاشی

چش حسود بترکه الهی

با صبر و شکیبایی

تازه دیدم چجوری هشت سال همو تحمل کردین تو تو این دوسال 500 بار بلاکم کردی

نه این حقیقت ندارد

😂😂😂😂😂😂😂😂این الان سکته میکنه

وای

دیس چیه عکس خوبتونو پست کردم که

😂😂😂😂

من ۸ ساله دارم دیس می‌شم دیگه چیزی حس نمی‌کنم. علیرضاس دیگه