3MinEnglish
Open in Telegram
️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده! پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀
Show more📈 Analytical overview of Telegram channel 3MinEnglish
Channel 3MinEnglish (@e3podcast) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 11 732 subscribers, ranking 17 768 in the Education category and 27 774 in the Iran region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 11 732 subscribers.
According to the latest data from 09 September, 2025, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -128 over the last 30 days and by 0 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 0%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects N/A% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 0 views. Within the first day, a publication typically gains 0 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 0.
📝 Description and content policy
The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده!
پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀”
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 10 September, 2025), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Education category.
11 732
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-12830 days
Posts Archive
11 732
چند سال پیش تعداد زیادی باشگاه مردانه در لندن وجود داشت. مردها به آنجا میرفتند و در آرامش روزنامههایشان را میخواندند، یا نوشیدنی مینوشیدند یا با دوستانشان غذا میخوردند.
همه این باشگاههای مردانه تعداد زیادی خدمتکار خوب داشتند. در هر باشگاه یکی از خدمتکاران به عنوان دربان فعالیت میکرد. آقای گریس، دربان یکی از این باشگاهها بود. او پنجاه و پنج سال داشت و موها و سبیل بزرگی به رنگ طوسی داشت. ساعت شش عصر، تلفن در دفترش زنگ خورد و زنی با او صحبت کرد. او گفت: "آیا شما دربان باشگاه جورج هستید؟"
"بله، هستم." آقای گریس پاسخ داد.
زن گفت: "لطفاً یک پیغام به همسرم برسانید."
آقای گریس پاسخ داد: "همسرتان این عصر در باشگاه نیست."
زن با عصبانیت گفت: "اما من هنوز نام او را به شما نگفتم!"
آقای گریس پاسخ داد: "نیازی به آن نیست. هیچ شوهری هیچوقت در باشگاه نیست."
11 732
#Unit25
There were a lot of men's clubs in London a few years ago. Men went there and read their newspapers quietly or drank or had meals with their friends.
All of these men's clubs had a lot of very good servants. At every club one of the servants was a doorman. Mr Grace was the doorman of one of these clubs. He was fifty-five years old and he had grey hair and a big grey moustache. The telephone rang in his office at six o'clock in the evening and a woman spoke to him.
She said, 'Are you the doorman of the George Club?'
'Yes, lam,' Mr Grace answered.
'Please give my husband a message.' the woman said.
'Your husband isn't at the club this evening.' Mr Grace answered.
'But I haven't told you his name!' the woman said angrily.
'That isn't necessary,' Mr Grace answered. 'No husband is ever at the club.'
11 732
آقا و خانم جونز خیلی به ندرت عصرها بیرون میروند، اما شنبه گذشته، خانم جونز به همسرش گفت: "امشب یک فیلم خوب در سینما هست. آیا میتوانیم برویم و آن را ببینیم؟"
آقای جونز از این پیشنهاد خوشحال شد، بنابراین آنها رفتند و هر دو از فیلم لذت بردند.
آنها ساعت ۱۱ از سینما بیرون آمدند، سوار ماشینشان شدند و به سمت خانه حرکت کردند. هوا کاملاً تاریک بود. سپس خانم جونز گفت: "نگاه کن، بیل. یک زن با سرعت زیاد در حال دویدن است و مردی پشت سرش میدود. آیا میتوانی آنها را ببینی؟"
آقای جونز گفت: "بله، میتوانم." او ماشین را آهسته به سمت زن برد و به او گفت: "آیا میتوانیم کمکتان کنیم؟"
زن گفت: "نه، ممنون." اما از دویدن دست برنداشت. "من و شوهرم همیشه بعد از سینما به خانه میدویم و نفر آخر باید ظرفها را بشوید!"
11 732
#Unit24
Mr and Mrs Jones very seldom go out in the evening, but last Saturday, Mrs Jones said to her husband, 'There's a good film at the cinema tonight. Can we go and see it?’
Mr Jones was quite happy about it, so they went, and both of them enjoyed the film.
They came out of the cinema at 11 o'clock, got into their car and began driving home. It was quite dark. Then Mrs Jones said, 'Look, Bill. A woman's running along the road very fast, and a man's running after her. Can you see them?’
Mr Jones said. 'Yes, I can.' He drove the car slowly near the woman and said to her. 'Can we help you?’
'No, thank you,’ the woman said, but she did not stop running. 'My husband and I always run home after the cinema, and the last one washes the dishes at home!'
11 732
فرد ویلیامز در یک کارخانه با تعداد زیادی از مردان دیگر کار میکرد.
آنها خیلی صحبت میکردند و میخندیدند و در وقت ناهار کنار هم مینشستند و روزنامهها را میخواندند و به عکسهای داخل آنها میخندیدند.
سپس فرد ازدواج کرد. همسرش، بتی، بسیار خوب بود، اما او روزنامههای بهتری نسبت به فرد دوست داشت. هر روز پسری روزنامه فرد و روزنامه بتی را به خانه میآورد، و فرد روزنامهاش را به کارخانه میبرد و روزنامه بتی را در سالن میگذاشت. یکی دو بار به روزنامه او نگاهی انداخت، اما از آن خوشش نیامد، و گاهی عصرها به بتی میگفت: "چرا آن روزنامه را میخوانی؟ من از آن متنفرم."
اما دوشنبه گذشته فرد به همسرش گفت: "دیروز چیز بسیار خوبی در آن روزنامه بود."
بتی خوشحال شد. "اوه!" او گفت، "این خوبه، فرد. آن چی بود؟"
فرد خندید و گفت: "ناهار دوستم بیل. او آن را در آن روزنامه سر کار آورده بود."
11 732
Fred Williams worked in a factory with a lot of other men.
They talked and laughed a lot, and at lunchtime, they sat together and read newspapers and laughed about the pictures in them.
Then Fred married. His wife, Betty, was very nice, but she liked better newspapers than Fred. Every day a boy brought Fred's newspaper and Betty's newspaper to the house, and Fred took his to the factory and left Betty's in the hall. Once or twice he looked at hers, but he did not like it, and sometimes in the evening he said to Betty, 'Why do you read that paper? I hate it.'
But last Monday Fred said to his wife, ‘There was something very nice in that newspaper yesterday.’
Betty was happy. 'Oh!' she said, 'that's good, Fred. What was that?’
Fred laughed and said. 'My friend Bill's lunch. He brought it to work in the newspaper.’
11 732
جورج مردی جوان است که همسری ندارد، اما یک سگ بسیار بزرگ دارد و ماشینی بسیار کوچک. جورج عاشق بازی تنیس است. دوشنبه گذشته یک ساعتی در باشگاه، تنیس بازی کرد سپس به سرعت رفت سوار ماشینش شد. سگش هم دنبالش آمد اما به جای ماشین جورج، سوار ماشین کناری شد. جورج با عصبانیت داد زد: «بیا اینجا سگ احمق!» اما سگ در همان ماشین ماند.
جورج سوییچ را در قفل ماشین قرار داد، اما کلید نچرخید. سپس به ماشین دوباره نگاه کرد. ماشین خودش نبود!
جورج سمت ماشین غریبه ای بود اما سگ در ماشین جورج. سگ در ماشین درست نشسته بود. جورج با عصبانیت گفت: «ببینش آنجا نشسته و به من میخندد.» اما بعد جورج لبخند زد و با سگ وارد ماشین خودش شد.
11 732
#unit22
George is a young man. He does not have a wife, but he has a very big dog-and he has a very small car too. He likes playing tennis. Last Monday he played tennis for an hour at his club, and then he ran out and jumped into a car. His dog came after him, but it did not jump into the same car; it jumped into the next one. 'Come here, silly dog! George shouted at it but the dog stayed in the other car.
George put his key into the lock of the car, but the key did not turn. Then he looked at the car again. It was not his! He was in the wrong car! And the dog was in the right one! 'He's sitting and laughing at me!' George said angrily. But then he smiled and got into his car with the dog.
11 732
هانس به دوستش کورت گفت: «قصد دارم با ماشینم به لندن بروم.»
کورت گفت: «رانندگی به لندن خیلی دشوار است. بعید است هتلت را پیدا کنی.»
اما هانس اهمیی نداد. او به کاله رفت و ماشینش را روی کشتی گذاشت، آن را از دُوِر خارج کرد و تا لندن رانندگی کرد.
هانس نزدیک شهر توقف کرد تا نگاهی به نقشه بیندازد. سپس وارد لندن شد، اما هتل خود را پیدا نکرد. حدود یک ساعت آن اطراف را گشت اما در نهایت به جایی نرسید و از ماشین خود پیاده شد.
هانس تاکسیای را دید و آن را متوقف کرد. به رانندهاش گفت: «لطفا مرا به هتل برازل ببرید.»
سپس سوار ماشین خودش شد. راننده تاکسی خندید و به هتل برازل راند. هانس هم پشت سرش حرکت کرد. آنها دو دقیقه بعد به هتل رسیدند.
11 732
#unit21
Hans said to his friend Kurt. 'I'm going to take my car and
drive to London."
Kurt said, 'Driving to London is very difficult. You aren't going to find your hotel.'
But Hans was not afraid. He drove to Calais, put his car on the ship, took it off at Dover, and drove to London.
He stopped near the city and looked at his map. 'Then he drove into London but he did not find his hotel. He drove round and round for an hour, and then he stopped and got out of his car. A taxi came, and Hans stopped it. 'Take me to the Brussels Hotel,' he said. But he did not get into the taxi: he got back into his car. 'The taxi man laughed, but then he drove to the Brussels Hotel, and Hans followed him in his car. 'They reached the hotel in two minutes.
