3MinEnglish
Open in Telegram
️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده! پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀
Show more📈 Analytical overview of Telegram channel 3MinEnglish
Channel 3MinEnglish (@e3podcast) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 11 732 subscribers, ranking 17 768 in the Education category and 27 774 in the Iran region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 11 732 subscribers.
According to the latest data from 09 September, 2025, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -128 over the last 30 days and by 0 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 0%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects N/A% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 0 views. Within the first day, a publication typically gains 0 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 0.
📝 Description and content policy
The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده!
پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀”
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 10 September, 2025), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Education category.
11 732
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-12830 days
Posts Archive
11 732
زمستان بود و خانم هرمن میخواست خرید زیادی انجام دهد، بنابراین صبر کرد تا شنبه برسد که شوهرش آزاد باشد، و او را به خرید برد تا برای همه چیز پول بدهد و بستههای خرید را حمل کند.
آنها به فروشگاههای زیادی رفتند و خانم هرمن چیزهای زیادی خرید. او اغلب میایستاد و میگفت: "نگاه کن، جو! این زیبا نیست؟"
و او جواب میداد: "باشه عزیزم، چقدر است؟" و پولش را در میآورد تا مبلغش را پرداخت کند.
هوا تاریک شده بود وقتی از آخرین فروشگاه بیرون آمدند، و آقای هرمن خسته بود و به چیزهای دیگر فکر میکرد، از جمله یک نوشیدنی گرم کنار شومینه در خانه. ناگهان زنش به آسمان نگاه کرد و گفت: "به آن ماه زیبا نگاه کن، جو!"
آقای هرمن بدون اینکه بایستد، جواب داد: "باشه عزیزم، چنده؟"
11 732
#unit13_A2
It was winter, and Mrs Hermann wanted to do a lot of shopping, so she waited until it was Saturday, when her husband was free, and she took him to the shops with her to pay for everything and to carry her parcels. They went to a lot of shops, and Mrs Hermann bought a lot of things. She often stopped and said, 'Look, Joe! Isn't that beautiful!'
He then answered, 'All right, dear. How much is it?’ and took his money out to pay for it.
It was dark when they came out of the last shop, and Mr Hermann was tired and thinking about other things, like a nice drink by the side of a warm fire at home. Suddenly his wife looked up at the sky and said, 'Look at that beautiful moon, Joe!'
Without stopping, Mr Hermann answered, 'All right, dear. How much is it?'
11 732
ترجمه داستان:
میک در حومه شهر زندگی میکرد و باغ نسبتاً بزرگی داشت. او سبزیجات میکاشت و چند مرغ چاق و چله هم داشت. او تخممرغها و گوشت را میفروخت و پول خوبی به دست میآورد.
همسایهاش هم باغ بزرگی داشت و او هم سبزیجات و مرغهای چاق و چلهای در باغش داشت. بین باغهایشان یک حصار سیمی وجود داشت، اما خیلی قدیمی بود و مرغها اغلب در آن سوراخهایی پیدا میکردند و از آن عبور میکردند.
حالا میک یک حصار جدید بین باغ خودش و همسایهاش میخواست، پس آقای بیگز آمد تا آن را بسازد. میک به او گفت: "لطفاً حصار را از چوب محکم بساز. و من یک سوراخ هم میخواهم. اونقدر بزرگ درستش کن که مرغهای من بتوانند وارد باغ همسایهی من شوند و سبزیجاتش رو بخورن، اما اونقدر کوچک باشد که مرغهای اون نتوانند وارد باغ من بشوند و سبزیجات من را بخورند."
11 732
#unit12_A2
Mick lived in the country, and he had quite a big garden. He grew vegetables, and he had some nice, fat chickens too. He sold the eggs and the meat, and got quite a lot of money for them.
His neighbour had a big garden too, and he also had vegetables and nice, fat chickens in it. There was a wire fence between the gardens, but it was very old, and the chickens often found holes in it and went through.
Now Mick wanted a new fence between his garden and his neighbour's, so Mr Biggs came to build it. Mick said to him, 'Please make the fence out of strong wood. And I want a hole in it. Make it big enough for my chickens to get into my neighbour's garden and eat his vegetables, but too small for his to get into mine and eat mine.’
11 732
چند سال پیش، هواپیمارباییهای زیادی رخ میداد، به همین دلیل حالا همیشه مسافران و چمدانهایشان را در فرودگاه قبل از سوار شدن به هواپیما بازرسی میکنند، چون نمیخواهند آنها اسلحه، بمب یا چیزهای خطرناک دیگری را با خود به هواپیما ببرند.
آقا و خانم اسمیت خواننده بودند و زیاد سفر میکردند. هر وقت با هواپیما سفر میکردند، آنها و وسایلشان را بازرسی میکردند.
یک روز، آقای اسمیت به فرودگاه آمد و ابتدا او را بازرسی کردند. او آماده بود که سوار هواپیما شود. سپس خانم اسمیت رسید. او دیر کرده بود و عجله داشت، اما مأموران به دقت او و چمدانش را بازرسی کردند.
سپس آقای اسمیت شنید که خانم اسمیت خندید و با خوشحالی به مأموران گفت: "اوه، خیلی خوبه! من چند روزه دنبال این قیچی میگردم و حالا شما پیداش کردید! خیلی ممنون!"
11 732
#Unit11_A2
A few years ago, there were a lot of hijackings on aeroplanes, so now people always search passengers and their luggage at airports before they let them get into an aeroplane, because they do not want them to take guns or bombs or other dangerous things on to the plane with them.
Mr and Mrs Smith were singers, and they travelled a lot. Whenever they went by plane, people searched them and their luggage, of course.
One day, Mr Smith came to the airport, and the men searched him and his luggage first. He was ready to get on the plane. Then Mrs Smith arrived. She was late and in a hurry, but the people searched her and her bag carefully. Then Mr Smith heard her laugh and say to the men happily. ‘Oh, that's very good! I've looked for those scissors for several days, and now you've found them for me! Thank you very much!'
11 732
خانم رابینسون معلم یک مدرسه بزرگ در یک شهر در آمریکا بود. او پسران و دختران را در کلاس خود داشت و همیشه از آموزش دادن به آنها لذت میبرد، چون آنها چابک بودند و درباره هر چیزی با دقت فکر میکردند.
یک روز، او به بچهها گفت: "مردم در بسیاری از کشورهای آسیایی در مراسم خاکسپاری لباس سفید میپوشند، اما مردم در آمریکا و اروپا وقتی خوشحال هستند لباس سفید میپوشند. ماری، در این کشور وقتی یک زن ازدواج میکند، چه رنگی میپوشد؟"
ماری گفت: "سفید، خانم معلم، چون او خوشحال است."
خانم رابینسون گفت: "خیلی خوب، ماری. کاملاً درست است. او سفید میپوشد چون خوشحال است."
اما سپس یکی از پسران کلاس دستش را بلند کرد.
خانم رابینسون گفت: "بله، دیک! میخواهی چیزی بپرسی؟"
دیک گفت: "بله، لطفاً، خانم معلم! چرا مردان در این کشور وقتی ازدواج میکنند لباس سیاه میپوشند، خانم؟"
11 732
#unit10_A2
Mrs Robinson was a teacher in a big school in a city in America. She had boys and girls in her class, and she always enjoyed teaching them, because they were quick, and because they thought about everything carefully. One day she said to the children, 'People in a lot of countries in Asia wear white clothes at funerals, but people in America and in Europe wear white clothes when they're happy. What colour does a woman wear in this country when she marries, Mary?'
Mary said, 'White, Miss, because she's happy.'
'That's good, Mary.' Mrs Robinson said. 'You're quite right. She wears white because she's happy.'
But then one of the boys in the class put his hand up.
'Yes, Dick!' Mrs Robinson said. 'Do you want to ask something?'
'Yes, please, Miss?' Dick said. 'Why do men wear black in this country when they marry, Miss?'
11 732
لن سی ساله بود و موهای خیلی بلندی داشت. او در یک شهر بزرگ زندگی میکرد، اما یک سال در آنجا نتوانست کاری پیدا کند، پس به یک شهر کوچک رفت و شروع به جستجوی کار در آنجا کرد. او به جاهای زیادی رفت، اما هیچکس او را نمیخواست.
سپس او با یک دوست قدیمیاش ملاقات کرد و این مرد به او گفت: "مردم این شهر موهای بلند دوست ندارند. چرا به سلمانی نمیروی؟ او میتواند مقدار زیادی از موهایت را کوتاه کند و بعد میتوانی کاری پیدا کنی."
لن به یک آرایشگر رفت و گفت: "لطفاً بیشتر موهایم را کوتاه کن." آرایشگر شروع به کار کرد. او مدت زیادی کوتاه کرد و سپس به لن گفت: "آیا چند سال پیش در ارتش بودی؟"
لن جواب داد: "بله، بودم. چرا این سوال را پرسیدی؟"
آرایشگر گفت: "چون کلاهت را پیدا کردم!"
11 732
#unit9_A2
Len was thirty years old, and he had very long hair. He lived in a big city, but one year he did not find any work there, so he went to a small town and began looking for work there. He went to a lot of places, but nobody wanted him.
Then he met an old friend, and this man said to him, 'People in this town don't like long hair. Why don't you go to a barber? He can cut a lot of it off, and then you can get some work.'
Len went to a barber and said, 'Please cut most of my hair off.' The barber began. He cut and cut for a long time and then he said to Len, 'Were you in the army a few years ago?"
"Yes, I was,' Len answered. "Why did you ask that?'
"Because I've found your cap,' the barber said.
11 732
در یک اردوگاه نظامی، سربازان مرد و سربازان زن حضور داشتند و هر یکشنبه صبح، همه آنها به کلیسا میرفتند، اما خیلی از سربازان این کار را دوست نداشتند. یک گروه کر از سربازان مرد وجود داشت و کاپیتان جونز در تلاش بود تا سربازان زنی را بیابد تا در آن آواز بخوانند، اما هیچکدامشان که در اردوگاه بودند پیشنهاد انجام این کار را ندادند.
سپس یک روز کاپیتان جونز یک سرباز جدید دختر دید. او دختری قدبلند و بسیار زیبا بود. کاپیتان جونز پیش او رفت و گفت: "آیا میایی در گروه کر کلیسای ما بخوانی لطفاً؟"
دختر خیلی تعجب کرد و گفت: "اما قربان، من اصلاً نمیتوانم بخوانم!"
کاپیتان جونز پاسخ داد: "اوه، اشکالی ندارد. این اصلاً مهم نیست. لازم نیست بخوانی؛ فقط میخواهم کسی باشد که وقتی سربازان مرد در کلیسا هستند، نگاهشان را به جلو نگه دارد."
