3MinEnglish
Open in Telegram
️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده! پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀
Show more📈 Analytical overview of Telegram channel 3MinEnglish
Channel 3MinEnglish (@e3podcast) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 11 732 subscribers, ranking 17 768 in the Education category and 27 774 in the Iran region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 11 732 subscribers.
According to the latest data from 09 September, 2025, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -128 over the last 30 days and by 0 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 0%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects N/A% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 0 views. Within the first day, a publication typically gains 0 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 0.
📝 Description and content policy
The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“️ هر روز با ما چند دقیقه انگلیسی گوش بده!
پادکستهای کوتاه، ساده و کاربردی برای تقویت زبانت در سطح متوسط و پیشرفته🎙️ 🚀”
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 10 September, 2025), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Education category.
11 732
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-12830 days
Posts Archive
11 732
وقتی پت بیست و یک ساله شد، در یک دفتر کوچک در شهر شروع به کار کرد. در ابتدا اصلاً به هیچجا سفر نمیکرد، اما بعد کمی مهمتر شد و شروع کرد برای انجام کار به شهرهای دیگر رفتن. البته وقتی از خانهاش دور بود، در هتلهای کوچک میماند، اما در ابتدا خیلی درباره زندگی در هتلها نمیدانست. یک شب که در هتلی کوچک در شفیلد بود، بعد از برگشت از دفتر به متصدی هتل گفت: "عصر بخیر. امروز نامهای برای من آمده؟" متصدی هتل مشغول بود، اما وقتی کارش تمام شد، به سراغ یک دستهی بزرگی از نامهها رفت و پرسید: "به چه نامی؟" پت جواب داد: "خب، نام روی نامهها خواهد بود.”
11 732
When Pat was twenty-one years old, he began to work in a small office in a city. At first he never travelled anywhere, but then he became a little more important, and he began to go to other cities for a few days to do some work there. Of course, he stayed in small hotels, when he was away from his home, but he did not know very much about living in hotels at first.
One evening when he was staying in a small hotel in Sheffield, he came back from the office and said to the clerk at the desk in the hotel, 'Good evening. Did any letters come for me today, please?’
The clerk was busy, but when he finished his work, he went to a big pile of letters and said, 'What name, please?’
‘Well,’ answered Pat, ‘the name will be on the letters.’
11 732
آقای جانسون پیرمرد ثروتمندی بود. او در یک خانه زیبا در حومه شهر با خدمتکاران زیادی زندگی میکرد، اما همسرش فوت کرده بود و فرزندی نداشت. بعد ناگهان فوت کرد و مردم گفتند: "خدمتکارها او را کشتند، چون پولش را میخواستند." اما خدمتکارها گفتند: "نه، خودش خودش را کشت." پلیس آمد و از خدمتکارها سوالات زیادی پرسید. بعد از چند هفته، یک محاکمه بزرگ برگزار شد. دو وکیل معروف و چند شاهد مهم حضور داشتند. یک روز یکی از وکلا به شاهد گفت: "به من بگو، آقای جانسون وقتی تنها بود، اغلب با خودش حرف میزد؟" شاهد سریع جواب داد: "نمیدانم.
“نمیدانی؟” وکیل با عصبانیت تکرار کرد. "ولی تو بهترین دوستش بودی، مگه نه؟ چرا نمیدانی؟" شاهد جواب داد: "چون هیچ وقت وقتی تنها بود، باهاش نبودم."
11 732
Mr Johnson was a rich old man. He lived in a beautiful house in the country with lots of servants, but his wife was dead, and he did not have any children.
Then he died suddenly, and people said, ‘His servants killed him, because they wanted his money.’
But the servants said, 'No, he killed himself.'
The police came and asked the servants a lot of questions, and after a few weeks, there was a big trial. There were two famous lawyers and several important witnesses.
‘Tell me,’ one of the lawyers said to a witness one day, ‘did Mr Johnson often talk to himself when he was alone?’
‘I don't know,’ the witness answered at once.
‘You don't know?’ the lawyer repeated angrily. ‘You don't know? But you were his best friend, weren't you? Why don't you know?'
‘Because I was never with him when he was alone,’ the witness answered.
11 732
جو و فرد در حال کمک به ساختن یک خانه در یک روستا بودند. هوا خیلی گرم بود، همه جا پر از گرد و غبار بود، و تا ساعت دوازده و نیم خیلی تشنه شده بودند. بنابراین کار را متوقف کردند تا ناهارشان را بخورند. نزدیکترین کافه کوچک را پیدا کردند، وارد شدند و با ساندویچهایشان نشستند.
مرد پشت پیشخوان گفت: "ظهر بخیر، آقایان. چی برایتان بیاورم؟"
جو به فرد نگاه کرد و گفت: "فکر کنم یک لیوان آبجو خوب باشد. آره، یک لیوان آبجو برای هر کداممان. برای تو هم خوب هست، فرد؟"
فرد گفت: “بله، خوب هست.” بعد رو به مرد پشت پیشخوان کرد و گفت: "و میخواهم در لیوان تمیز باشد! یادت نرود.”
مرد پشت بار لیوانها را پر کرد و برای جو و فرد آورد. بعد گفت: "کدامتان لیوان تمیز خواسته بود؟"
11 732
Unit24
Joe and Fred were helping to build a house in a village. The weather was very warm, there was a lot of dust everywhere, and by half past twelve, they were very thirsty, so they stopped work to have their lunch. They found the nearest small bar, went in and sat down with their sandwiches.
‘Good afternoon, gentlemen. What can I get you?' the man behind the bar asked.
Joe looked at Fred and said, ‘Beer, I think. Yes, a pint of beer each. Is that all right for you, Fred?’
‘Yes, that's all right,’ Fred said. Then he turned to the man behind the bar and said, 'And I want it in a clean glass! Don't forget that.' The man behind the bar filled the glasses and brought them to Joe and Fred. Then he said, 'Which of you asked for the clean glass?’
11 732
دیک در آکسفورد زندگی میکرد و یک دوستدختر جدید داشت. اسم او دیزی بود و دیک خیلی از او خوشش میآمد.
یک یکشنبه با هم به پیکنیک رفتند، و وقتی به سمت یک مکان زیبا نزدیک رودخانه میرفتند، یک گاو و گوسالهاش را دیدند.
"دیزی، ببین،" دیک گفت، “آن گاو دارد گوسالهاش رو میبوسد. قشنگ نیست؟"
دیزی ایستاد، نگاه کرد. بعد لبخند زد و گفت: "آره، دیک. خیلی قشنگه."
"آیا این باعث نمی شود که تو هم یک بوسه بخواهی، دیزی؟" سپس دیک گفت، در حالی که او را نگاه میکرد.
دیزی چند لحظه فکر کرد و بعد گفت: "نه واقعاً، دیک. آیا این باعث می شود که تو یکی بخواهی؟"
"آره، دلم میخواهد." دیک در حالی که دست او را گرفته بود جواب داد.
"خیلی خب، برو و یک بوس بگیر،" دیزی جواب داد، “و من همین جا منتظر میمانم. به نظر یک گاو خوب و آرامی است.”
11 732
Unit23
Dick lived in Oxford, and he had a new girl-friend. Her name was Daisy, and Dick liked her very much. One Sunday they went for a picnic in the country, and when they were walking to a nice place near a river, they saw a cow and its calf.
‘Look, Daisy,’ Dick said, ‘that cow's giving its calf a kiss. Isn't that nice?’
Daisy stopped and looked. Then she smiled and said, "Yes. it is, Dick. It's very pretty.’
‘Doesn't it make you want to have a kiss too, Daisy?’ Dick said then, looking at her.
Daisy thought for a few seconds and then she said. "No, it doesn't really, Dick. Does it make you want to have one?'
‘Yes, it does, Daisy,’ Dick answered, holding her hand.
'All right, then go and get a kiss,' Daisy answered, ‘and I'll wait here. It looks like a nice, quiet cow.’
11 732
بروس اهل استرالیا بود و برای یک روزنامهای در سیدنی کار میکرد. سپس با خودش فکر کرد: "میخواهم اروپا رو ببینم. پس میروم انگلستان و چند سال برای یک روزنامه آنجا کار میکنم." او به لندن پرواز کرد و خیلی زود شغلی پیدا کرد، چون در کارش خوب بود. او در خانهای کوچک اما راحت نزدیک لندن زندگی میکرد و یک باغچه کوچک داشت. او از کار کردن در باغچهاش در روزهای شنبه و یکشنبه لذت میبرد. او همسایههای خوبی در دو طرف خانهاش داشت که آنها هم اغلب شنبهها و یکشنبهها در باغچههایشان کار میکردند و با هم حرف میزدند و شوخی میکردند. یک روز که او در حال کندن یک چاله برای کاشتن یک بوته بود، یکی از همسایهها به حصار بین دو باغچه نزدیک شد، به کار بروس نگاه کرد و با خنده گفت: "داری استخر میسازی؟" بروس جواب داد: "نه، دارم برمیگردم خونه!"
11 732
unit22
Bruce was an Australian and worked for a newspaper in Sydney.
Then he thought, ‘I want to see Europe, so I’ll go to England and work for a newspaper there for a few years.'
He flew to London and soon got work, because he was good at his job.
He lived in a small but comfortable house near London, and he had a small garden. He enjoyed working in it on Saturdays and Sundays. He had nice neighbours on both sides, and they often worked in their gardens on Saturdays and Sundays too, and then they talked and joked together.
One day he was digging a hole in his garden to plant a bush when one of these neighbours came to the fence between the two gardens and looked at Bruce's work. He laughed and said, ‘Are you making a swimming-pool?’
‘Oh, no,’ answered Bruce. ‘I’m going home.’
11 732
#unit21_A2
When Alan was young, he played a lot of football, and he was very good at it, but then he went and worked in a town, and there was no team for him there, so he stopped playing.
Then he began to get rather fat, so he thought, ‘I've stopped playing football, and now I'm getting fat. What am I going to do?’ He thought about it for a few days, and then he said to himself, 'I know: I'll play tennis.’
He had a few lessons, and then played for a few months.
He met a nice girl at the tennis club one day, and they played a game of tennis against another young man and woman. Alan played very badly, and was very angry with himself. ‘I’ve never played as badly as this before,’ he said to the girl.
‘Oh,’ she said, ‘you have played before, have you?’
11 732
آلن وقتی جوان بود، زیاد فوتبال بازی میکرد و در آن بسیار خوب بود، اما بعد به یک شهر رفت و کار کرد که در آنجا تیمی برای بازی کردن نداشت، بنابراین او دیگر بازی نکرد.
سپس شروع کرد به چاق شدن، بنابراین با خودش فکر کرد: "فوتبال بازی نمیکنم و حالا دارم چاق میشوم. باید چیکار کنم؟"
چند روزی به این موضوع فکر کرد و بعد به خودش گفت: "میدانم: تنیس بازی میکنم."
چند جلسه کلاس رفت و بعد برای چند ماه بازی کرد.
یک روز در باشگاه تنیس با یک دختر خوب آشنا شد و با هم یک مسابقه تنیس مقابل یک مرد و زن جوان دیگر بازی کردند.
آلن خیلی بد بازی کرد و از خودش خیلی عصبانی شد. "من قبلاً هرگز به این بدی بازی نکرده بودم." او به دختر گفت.
"اوه،"دختر گفت، “تو قبلاً بازی کرده بودی؟"
11 732
#unit21_A2
When Alan was young, he played a lot of football, and he was very good at it, but then he went and worked in a town, and there was no team for him there, so he stopped playing.
Then he began to get rather fat, so he thought, ‘I've stopped playing football, and now I'm getting fat. What am I going to do?’ He thought about it for a few days, and then he said to himself, 'I know: I'll play tennis.’
He had a few lessons, and then played for a few months.
He met a nice girl at the tennis club one day, and they played a game of tennis against another young man and woman. Alan played very badly, and was very angry with himself. ‘I’ve never played as badly as this before,’ he said to the girl.
‘Oh,’ she said, ‘you have played before, have you?’
11 732
وقتی جیمی پسر بچهای بود، همیشه به ساعتها و ساعتهای دیواری علاقه زیادی داشت. وقتی هجده ساله شد، به ارتش رفت و بعد از یک سال، او به خودش تعمیر کردن ساعت را آموزش داد. بسیاری از دوستانش ساعتهای خراب را پیش او میآوردند، و او آنها را برایشان درست میکرد.
تا اینکه فرماندهاش از این موضوع خبردار شد. یک روز او هم یک ساعت نزد جیمی آورد و گفت: "ساعتم خراب شده. میتوانی درستش کنی؟"
جیمی گفت: "بله، قربان. میتوانم."
بعد از چند روز، جیمی ساعت را به فرمانده برگرداند.
فرمانده پرسید: "چقدر بدهکارم؟"
"یک پوند، قربان." جیمی جواب داد. سپس یک جعبه کوچک از جیبش بیرون آورد و به فرمانده داد و گفت: "این هم سه تا چرخدنده از ساعت شما. وقتی داشتم قطعات رو سر جایشان میگذاشتم، جایی برایشان پیدا نکردم.”
