آرشیو دوره های مهندسی

رسما شدیم کوباااااا یه قطعه پکیج نیست تو بازار، دو هفتس تو سرماییم موتور ابمونم قطعش نیست نه اب داریم نه وسیله گرمایش لعنت به مسببش بیشماااااار

🔴 صداوسیما: علت شنیده‌شدن صداهای انفجار در قشم، جاسک و بندرعباس هنوز مشخص نیست؛ اما احتمال می‌ره این صداها به اقدامات نیروهای مسلح ایران در تنگه هرمز مرتبط باشه.

بدترین افراد، آنانی هستند همچون آدولف آیشمن(مأمور اصلی پاکسازی یهودیان در جنگ جهانی دوم با عنوان برنامه "راه حل نهایی" یا هولوکاست که منجر به کشتار صدها هزار انسان بی‌گناه گردید) که هرگز زحمت آشنایی با آن "خویشتن درونی" را به خود نداده‌اند. آیشمن از نظر روانی به علت فقدان "تخیل" نمی‌توانست مجسم کند که قربانیانش چه رنجی می‌کشند. «قوه تخیل» نیرویی است که انسان را قادر می‌سازد در نزد خودش، در عالم ذهن ، ابعاد انسانی و اخلاقی، تبهکاری را چون واقعیتی ملموس مجسم کند. آیشمنِ عاجز از تفکر نمی توانست در درون با خودش ، وارد بحث و گفتگو شود. واقعیت اسفبار اینست که بخش بزرگ بدی‌ها را کسانی مرتکب می‌شوند که هرگز تصمیم به بدبودن یا خوب بودن نمی‌گیرند، آنها که توانایی اندیشیدن ندارند. "هانا آرنت"

سخنگوی گولاخ کاخ سفید @Garajetadayoni | گاراژ

عکس دیگری از سخنگوی پیشنهادی ترامپ؛ نامبرده رئیس یو اف سی است

ترامپ: «خوشحالم اعلام کنم که به دانا وایتِ بزرگ، مبارز و جنگجوی خشن، پیشنهاد شده سمت سخنگوی مطبوعاتی ایالات متحده رو قبول کنه ازش خواستم چند نفر رو هم به‌عنوان دستیار با خودش بیاره؛ حتی با اینکه بعضی‌هاشون اهل کشور ما نیستن: اسلام ماخاچف، حبیب نورماگمدوف، جاستین گیجی، دنیل کورمیه، آماندا نونز و کیلا هریس. برای دفاع از خودمون در برابر چپ‌های دیوونه به این افراد نیاز داریم. دانا سخنگوی مطبوعاتی‌ای می‌شه که مثلش رو تا حالا ندیدیم. دانا، لطفاً این سمت رو قبول کن!»

پس از انتخابات آمریکا، سرنوشت جنگ چه خواهد شد؟ توجه مردم ایران به انتخابات پارلمانی در اسرائیل و آمریکا در دو هفتۀ اخیر به دلیل تأثیر احتمالی نتایج انتخابات بر مسائل ایران بوده ــ وگرنه صد سال سیاه ایرانیان نه تمایلی و نه انگیزه‌ای دارند بدونند آیزنکوت کیه، حزبش چند کرسی کسب کرده، کدوم ائتلاف اسرائیل شانس رسیدن به ۶۱ کرسی رو داره، یا اینکه فلان نامزد دموکرات و جمهوری‌خواه چه نتیجه‌ای در فلان ایالت آمریکا به دست آورده. دقیقاً به همین دلیل هم بود که انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، درست دو سال پیش همین موقع‌ها، برای مردم ایران اهمیت داشت. و البته تشخیص مردم هم اصلاً اشتباه نبود. مردم انقدر درگیر سیاست شده‌ند که می‌فهمند تغییرات یا حوادث بزرگی که ممکنه زندگی‌شون رو شدیداً تحت تأثیر قرار بده و سرنوشتشون رو عوض کنه، از کجاها نشئت می‌گیره ــ مخلص کلام اینکه قطب‌نما و شمّ سیاسی مردم اشتباه نمی‌کنه. اما پرسش اصلی این روزهای همون مردمی که انتخابات در آمریکا و اسرائیل رو دنبال می‌کردند اینه‌که شکست جمهوری‌خواهان ــ و ترامپ ــ در انتخابات چه تأثیری بر جنگ ایران خواهد داشت. دموکرات‌ها، به عنوان برندۀ انتخابات که حالا هر دو مجلس رو هم در اختیار دارند، از اول مخالف حملۀ نظامی آمریکا به ایران بودند و برای متوقف کردن جنگ ترامپ هر کاری از دستشون برمی‌اومد انجام دادند ــ قطعنامۀ توقف جنگ رو در مجالس آمریکا بارها و بارها به رأی گذاشتند؛ با اینکه می‌دونستند حتی در صورت تصویب با وتوی ترامپ مواجه خواهد شد. اما از این پس دستشون بسیار بازتره، گرچه رئیس‌جمهور آمریکا حتی در بدترین وضعیت، همچنان نیرومندترین مرجع قدرت در آمریکاست (در این باره نگاه کنید به این پست: رفتارشناسی رای‌دهندگان آمریکایی). اما بریم سراغ جواب پرسش: شکست جمهوری‌خواهان و ترامپ در انتخابات و تسلط کامل دموکرات‌هایی که یکصدا مخالف جنگند، چه تأثیری بر جنگ با ایران داره؟ قبل از هر چیزی باید یادآوری کرد یک عامل کلان مهم اینه‌که سرنوشت دولت در اسرائیل چه خواهد شد. رفتار آمریکا هر چه باشه، اسرائیل یک مؤلفۀ تأثیرگذارِ مستقله که از تداوم جنگ به‌تنهایی هم ابایی نداره، چنان‌که اولین جنگ رو به‌تنهایی آغاز کرد (البته نه به این معنا که هیچ کمکی از آمریکا دریافت نمی‌کرد). پس حواسمون باشه در اینجا مؤلفۀ تعیین‌کنندۀ اسرائیل رو فاکتور می‌گیریم، چون سرنوشت خود اسرائیل فعلاً در هاله‌ای از ابهامه و جناح آیزنکوت هم هرگز حرفای صلح‌طلبانه نزدند و در مورد جنگ در اسرائیل اتفاق نظر بسیار گسترده‌ای وجود داشته. ممکنه در دولت احتمالیِ آیزنکوت (که اصلاً هم تشکیلش مسجل نیست) رفتار تهاجمی اسرائیل کمتر بشه، اما اصلاً نباید فکر کرد اسرائیلِ آیزنکوت جنگ‌پرهیز خواهد شد. اصلاً یکی از دلایلِ موفقیت آیزنکوت سابقۀ امنیتی و نظامی‌ش بوده ــ یعنی رأی‌دهندگان روی توانایی‌های نظامی او حساب کردند. پس از این پرانتز مهم، برگردیم به آمریکا: راستش رو بخواید، به نظر من اصلاً پرسشی که مطرح کردیم زیاد پرسش درستی نیست و باید این پرسش رو یه‌جور دیگه مطرح کنیم: بیایید به جای اینکه بپرسیم: «حالا که دموکرات‌های ضدجنگ و ضدترامپ پیروز شدند و دست ترامپ بسته‌تر شده، سرنوشت جنگ چه خواهد شد؟»، بپرسیم: «اگر ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات پیروز می‌شدند، سرنوشت جنگ چه می‌شد؟» در واقع تا وقتی جواب این سوال رو حدس نزنیم، نمی‌تونیم جواب مناسبی برای سوال اول پیدا کنیم. پس به همین پرسش می‌رسیم: فرض کنید حزب ترامپ نه‌تنها در انتخابات شکست نمی‌خورد، بلکه اصلاً اکثریتی بهتر از قبل به دست می‌آورد! خب... در این صورت سرنوشت جنگ چی می‌شد؟ واقعیت اینه‌که اگر تا امروز دربارۀ ایده‌های ترامپ شک داشتیم یا دچار ابهام بودیم، امروز دیگه کاملاً برای ما روشنه که ایدۀ جنگیِ ترامپ چیه: ترامپ دنبال تضعیف حاکمیت جمهوری اسلامیه تا از دل بحرانی که در پی این تضعیف ایجاد می‌شه، معامله‌کننده‌ای پیدا بشه تا با ترامپ معامله‌ای رو انجام بده که دوست داره. شیوۀ جنگیِ ترامپ هم همینه: بمباران از دور، با کمترین تلفات نظامی ممکن، بدون هیچ‌گونه حملۀ زمینی و سرشکن کردن تلفات و خسارات جنگ بر دوش متحدان عرب آمریکا. این کل استراتژی نظامی ترامپه و فقط برای تکمیل فشار محاصرۀ اقتصادی رو هم بهش اضافه کرده. آیا ترامپ با این راهبرد می‌تونست یا می‌تونه به پیروزی برسه: از نظر من، قطعاً نه. نه یعنی اون معامله‌ای که ترامپ دوست داشت از این راه به دست بیاره، محقق نخواهد شد. اشارات ترامپ به نارضایتی اجتماعی و ایجاد اعتراضات هم در واقع از این جهته که امیدواره از این رهگذر فشار بر جمهوری اسلامی بیشتر بشه و در نهایت اون معامله‌ای که ترامپ دوست داره شکل بگیره ــ نه اینکه واقعاً خواستار چنین چیزی باشه. ترامپ با کسی که قدرت اجتماعی گسترده داره، معامله یا همکاری نمی‌کنه، بلکه کسی رو می‌خواد که در شرایط متزلزل سیاسی باشه. این کل ایدۀ ترامپه. حالا برگردیم به جواب سوالمون: اگر حزب جمهوری‌خواه در انتخابات به پیروزی چشمگیری هم دست پیدا می‌کرد، ترامپ این راهبرد جنگی رو عوض نمی‌کرد ــ در نتیجه به زعم من، باز هم به نتیجه‌ای که می‌خواست نمی‌رسید. ترامپ کسی نبود که وارد جنگی بزرگ‌تر از چیزی که دیدیم بشه. اگر هم دستش کاملاً باز بود، باز به همین ضربات مقطعی و بعد شرایطِ نه‌جنگ‌‌ـ‌نه‌صلح و فشار اقتصادی بسنده می‌کرد تا بتونه یا معاملۀ مطلوبش یا حداقل معاملۀ بهتری رو انجام بده. حالا از اینجا می‌تونیم برگردیم به این پرسش: حالا که جمهوری‌خواهان شکست خوردند و دموکرات‌های ضدجنگ دست‌برتر رو در کنگره دارند، ترامپ چه خواهد کرد؟ در اینجا هم باید یک مسئلۀ مهم رو یادآوری کنم. الان مشکل اصلی ترامپ برای تداوم جنگ دموکرات‌ها نیستند، بلکه خود جمهوری‌خواهان دچار دودستگی شدند. حتی معاون ترامپ داره سعی می‌کنه شکست در انتخابات رو ــ که دلایل متعددی داشت، از جمله جنگ ــ بیشتر به گردن جنگ بندازه تا آیندۀ سیاسی خودش تحت تأثیرِ عدم‌محبوبیت جنگ قرار نگیره. اگر ترامپ ونس رو از دولت کنار بگذاره، ونس به تنظیماتِ ضدترامپی سابقش برمی‌گرده و اگر در دولت بمونه، ساز مخالف می‌زنه. جمهوری‌خواهان زیادی هم هستند که باز نسبت به این جنگ و عواقبش در انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی نگرانند. مشکل بزرگ‌تر ترامپ الان تردید خود جمهوری‌خواهاست، تا فشار دموکرات‌ها. با این اوصاف، به نظرم ترامپ همون راهبردِ «ضربۀ نظامی مقطعی + سرشکن کردن آسیب‌ها بر متحدان + فشار اقتصادی» رو تا حدی که بتونه ادامه خواهد داد، با این تفاوت که تمرکز بیشتر رو فشار اقتصادی خواهد بود. هیچ بعید نیست ترامپ مسئلۀ جنگ ایران رو اول کمی زخمی‌تر از قبل کنه و بعد مسئله رو رها کنه تا ببینه آیا تا روز آخر دولتش ایدۀ معامله‌ش سر می‌گیره یا نه. بنابراین، جواب من به این پرسش اینه‌که ترامپ حتی در صورت پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای راهبرد برنده‌ای نداشت. همون راهبرد رو با کمی تغییرِ نقطه‌ثقل و تمرکز بیشتر روی فشار اقتصادی ادامه خواهد داد ــ و البته با توجه به شخصیت کینه‌توزی که داره، بعید نیست بخواد بابت شکست در انتخابات انتقام‌کشی مختصری هم بکنه؛ اما باز در همون چارچوب راهبرد قبلی. @Garajetadayoni | گاراژ

من نیز صدای انقلاب شما را شنیدم — نسخهٔ کامل این سخنرانی در پونزدهم آبان ۵۷ پخش شد و از تمام جملاتش فقط یک جمله شنیده شد. این نسخهٔ کاملشه #ویدئوی_تاریخی #شاهد_تاریخی @Garajetadayoni | گاراژ

رویترز، انحصاری — گسترش محاصره دریایی، ارتش آمریکا در پی محدود کردن تجارت زمینی ایران آمریکا در حال راه‌اندازی یک گروه ویژه به نام «گروه ویژه دروازه آهنین» است تا تلاش‌های واشنگتن برای محدود کردن انتقال سامانه‌های پیشرفته تسلیحاتی و سایر مواد تحریمی تهران از طریق مرزهای زمینی و دریای خزر را تقویت کند.

🔻 غیبت دانشگاه‌های ایران در جمع ۱۰۰ دانشگاه برتر آسیا در رتبه‌بندی جدید کیو‌اس در تازه‌ترین رتبه‌بندی دانشگاه‌های آسیایی مؤسسه کیو‌اس، دانشگاه تهران و ۴۳ دانشگاه ایرانی دیگر با افت جایگاه مواجه شده‌اند و هیچ دانشگاه ایرانی در میان ۱۰۰ دانشگاه برتر آسیا قرار نگرفته است. @eskannews_com | اسکان نیوز

👁 بهای فساد ترامپ جونیور و دوستانش! واقعیت این است که تمامی دلیل‌های این ابرشکست تاریخی ترامپ-ونس پشت جنگ با جمهوری اسلامی و قیمت انرژی پنهان شده است اما چنین شکست خفت‌باری در تگزاس، کانزاس، کارولینای جنوبی و شاید می‌سی‌سی‌پی مولتی فاکتوریال است. در حقیقت همان‌ کسانی که حزب جمهوری‌خواه را گروگان گرفته‌اند و دولت آمریکا را تبدیل به ابزار تجارت و دلالی با اربابان‌شان در قطر و ترکیه کرده‌اند، قحبگانی چون پسر ترامپ، ونس، داماد ترامپ و ویتکاف، تلاش می‌کنند همه چیز را گردن جنگ بی‌اندازند. حال آن‌که نه خود جنگ که تحقیر آمریکا به دست سیاست‌های ابلهانه‌ی زوج ترامپ-ونس این سایدافکت‌ها را به دنبال آورد و بر نتیجه‌ی انتخابات اثر داشت. سهم آن را در ابرشکست انتخاباتی ۲۰۲۶ هر اندازه بگیریم، هنوز دلیل‌های مهم دیگری نیز وجود دارد. یکی از مهم‌ترین دلیل‌های آن به ویژه در ایالت‌های همیشه قرمزی که ناگهان آبی شدند، فساد عجیب و عریب و بی‌اندازه دولت ترامپ است. بدنه‌ی کلاسیک حزب جمهوری‌خواه می‌بیند، دولتی را به کاخ سفید فرستاده که به هر شکل ممکن و از قَبَل هر سیاست و تصمیم‌گیری، در حال پر‌کردن جیب خود است. از بازارهای سهام نوسان می‌گیرد، در بازار رمزارز، توکن‌های پول‌شویی منتشر می‌کند، چند میلیارد دلار قرارداد تجاری و ساخت و ساز در قطر و ترکیه دارد که دولت امریکا را تبدیل کرده به نوکر اخوان‌المسلمین، و دلالی انرژی روسیه را انجام می‌دهد! در روز انتخابات، نظرسنجی آسوشیتدپرس نشان می‌داد که ۹۰ درصد رای‌دهندگان "فساد دولت" رو یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های خود می‌دانند. درست است که به یمن وکیل‌های چند میلیون دلاری و قوانین پیچیده و بازی‌های کاغذی تودرتو، این دزدان گیر نمی‌افتند اما مردم چشم دارند و می‌بینند که رییس‌جمهور شب پیش از سوگند ریاست‌جمهوری توکن بی‌ارزشی در بازار رمزارز منتشر می‌کند تا به وسیله‌ی آن چند برابر ثروت خانوادگی‌اش را از پشتیبانان مالی‌ مشکوک به دست آورد، یا سیاست‌های کاخ سفید به انگشت اشاره‌ی قطر زیرورو می‌شود چون رییس‌جمهور سوار یک رشوه‌ی نیم میلیارد دلاری قطر این سو و آن سو می‌رود و پای چند میلیارد دلار قرارداد پسرش و کارگزار مستقیم دلالی‌‌های ترامپ در قطر و ترکیه وسط است. آن پول‌هایی هم که از نوسان‌گیری/راهزنی در بازار سهام و نفت به دست می‌آورند، که دیگر به روشنایی خورشید نیمروز است. هر کسی می‌گوید همه چیز به خاطر جنگ است، دارد می‌کوشد تا آدرس اشتباهی بدهد تا سرنخ حساب‌های بانکی‌اش را گم‌ کند! باختن در کانزاس و تگزاس نمی‌تواند تنها به چند دلار‌ گران‌تر شدن هر گالن بنزین مربوط باشد. بدنه‌ی حزب جمهوری‌خواه می‌بیند که سیاست ترامپ-ونس آن‌ها را فقیرتر کرده تا پسر ترامپ، ونس، ویتکاف و داماد ترامپ تبدیل بشوند به میلیاردرهای یک شبه! بدنه‌ی‌ حزب جمهوری‌خواه در ایالت‌های قرمز درست در زمانی که دموکرات‌ها یکی از پرشورترین کارزاهای انتخاباتی خود را به راه انداخته بودند، اشتیاق خود را از دست داد چون می‌دید که به جای آن جمهوری‌خواهی پاک‌دست کلاسیک و میهن‌پرست قدیمی، دولتی به اسم آن‌ها بر سر کار است که تنها هدفش، پر کردن جیب خودشان است حتا به بهای تحقیر آمریکا و زدن جیب مردم! ✔️ @SasanAghaei 📌 تکلمه: برخی دوست‌داران ایرانی ترامپ، برای من قطب‌نمای سیاسی هستند، چون شیفتگی ابلهانه‌شان به ترامپ سبب کور شدن آن‌ها نسبت به همه‌ چیز شده است. این به خوبی نشان می‌دهد که این‌ها برای سیاست خطرناکند چون فاقد درک درستی هستند!

🔻ترامپ: بامداد شنبه یک مرکز پدافند هوایی ایران را هدف قرار دادیم دونالد ترامپ اعلام کرد نیروهای آمریکایی بامداد شنبه حمله‌ای محدود علیه یک تأسیسات پدافند هوایی ایران انجام داده و آن را منهدم کرده‌اند. او این عملیات را «حمله‌ای جزئی» توصیف کرد و گفت نیروهای آمریکایی تأسیسات مذکور را تنها در چند دقیقه از بین برده‌اند. شب گذشته، رسانه‌های داخلی از شنیده شدن صدای دو انفجار در محدوده سوزا در جزیره قشم خبر دادند. @eskannews_com | اسکان نیوز

🔴 گزارش‌ها از پرواز جنگنده‌های ناشناس در آسمان نجف در عراق حکایت دارن.

🔴 تسنیم: دقایقی پیش صدای مهیب عبور یک فروند جنگنده دشمن از آسمان قشم و مناطق اطراف شنیده شده.

عبدل و عوامفریبی چپ اگر بقیۀ مردم آمریکا مثل نیویورکی‌های رأی‌دهنده به ممدانی فکر کنند، کسانی مثل عبدل السید آیندۀ خوبی دارند. یه نکته رو تأکید کنم: اصلاً ممدانی قابل‌ مقایسه با السید نیست. ممدانی در مقایسه با السید طفل معصومه. توانایی جلب توجه و عوامفریبی السید در نهایتِ چیزیه که یک انسان می‌تونه داشته باشه. اگر السید در انتخابات پیش رو در میشیگان سناتور بشه، به یکی از چهره‌های بسیار تأثیرگذار سیاست آمریکا بدل خواهد شد. نمونه‌ای از مغالطه‌های جذاب السید همین جمله‌ایه که در تصویر می‌بینید. السید در ساختن چنین ترکیب‌هایی مهارت داره. حرف‌های بسیار عوام‌پسندی می‌تونه بزنه. اما حالا بیایید همین یک جمله رو بررسی کنیم. السید نمی‌گه علایق سوسیالیستی داره، بلکه می‌گه اتفاقاً من کاپیتالیسم رو قبول دارم، بازار آزاد خوبه، اما باید بازار مهار بشه. شما وقتی این حرف رو می‌زنید، گفتید سوسیالیستید، بدون اینکه گفته باشید سوسیالیستید، پس چپ رو جذب می‌کنید، بدون اینکه راست رو ترسونده باشید. این جمله برای اقشار خاصی که از میلیاردرها متنفرند، خیلی جذابه. اما به لحاظ اقتصادی جملۀ کاملاً پوچیه. مگه وجود میلیاردرها مانعِ وجود میلیونرهاست؟ پیش‌فرض این جمله اینه: میلیاردرها اجازه نمی‌دن میلیونرها به وجود بیان. ثروت میلیاردرها نتیجۀ اینه‌که ثروت میلیونرها رو تصاحب کردند، ثروتی که می‌تونسته بین هزار نفر تقسیم بشه و اونها رو تبدیل به میلیونر کنه، همه‌ش رفته در جیب یک نفر و باعث شده میلیاردر بشه. اما این حرف همون‌قدر غلطه که بگیم:

وجود یک میلیونر مانعِ وجود افرادیه که ثروتِ یک‌دهم میلیون دارند. اگر یک میلیونر وجود داره، به این دلیله که ثروت ده نفر دیگه که می‌تونستند صد هزار دلار ثروت داشته باشند تصاحب کرده.

به عبارت ساده‌تر، این همون برداشته که می‌گه اگر کسی ثروت داره، نتیجۀ اینه‌که حق دیگران رو خورده ــ شما با این تصور دقیقاً وسطِ ابتدایی‌ترین و نپخته‌ترین اندیشۀ سوسیالیستی هستید. اینکه کسی بگه «من سوسیالیست نیستم، اما ترجیح می‌دم به جای یک میلیاردر هزار میلیونر وجود داشته باشه»، عین اینه که یکی بگه: «من مسیحی نیستم، اما فکر می‌کنم خوبه که آدم هفته‌ای یک بار به کلیسا بره و برای آرامش روحش انجیل بخونه.» همون‌طور که یک کارفرما ــ با هر ثروتی: چند صد هزار دلار یا چند میلیون دلار ــ مانعِ تأمین معیشتِ کارمندان و کارگرانش نیست، بلکه برعکس، باعث تأمین معیشت اونهاست، وجود میلیاردر هم مانع وجود میلیونرها نیست، باعث وجود اونهاست؛ البته نه «یگانه» عامل، بلکه یکی از عوامل. نهایتاً با اطمینان می‌توان گفت این مانعِ آن نیست. ساده‌ترین و دم‌دست‌ترین مثالی که می‌شه زد اینه‌که ایلان ماسک با واگذاری سهام شرکت اسپیس‌ایکس به کارمندان و کارگران و بعد ورود شرکت به بورس باعث شد ۴.۴۰۰ میلیونر جدید به وجود بیاید! دقت کنید: ۴.۴۰۰ میلیونر! آیا وجود ماسک مانعِ به وجود آمدن میلیونرهاست، یا باعثِ آن؟ اما پرسش مهم‌تر اینه: اگر وجود میلیاردرها مانعِ وجود میلیونرها نیست، تلاش برای حذفِ میلیاردرها چه نتایجی داره؟ اگر وجود میلیونرها برای جامعه خوب و مفیده، چی می‌شه که میلیاردرها ناگهان برای جامعه بد و مضر می‌شن؟ اگر ثروتی در نظم بازار از طریق خدمت به مصرف‌کنندگان پدید اومده، چرا یکی باید ادعا کند این شرکت و کارآفرینِ مفید، نباید از یک حدی مفیدتر باشه، یعنی نباید از یه حدی بزرگ‌تر باشه؟ اگر یک میلیونر بدونه که قانون اجازه نمی‌ده از یک حدی ثروتمندتر بشه، آیا دیگه انگیزه‌ای برای ریسک و نوآوری داره؟ قطعاً نداره! در نتیجه اون نوآوری‌هایی که قرار بوده با ریسک کردن حاصل بشه، دیگه به وجود نمیاد. و در نهایت آخرین مسئله: حالا حرف حساب السید چیه؟ هیچی، ساده‌ست: می‌خواد بگه باید از ثروتمندان انقدر مالیات گرفت تا از یک حد ثروتمندتر نشن. با پولی که از این مالیات به دست میاد، خدمات اجتماعی ارائه می‌دیم؛ دولت رفاه می‌سازیم. این آغازِ دور باطل دولتِ رفاهه: اول مالیات زیادی می‌شه جمع کرد، بعد رفته‌رفته مالیات سنگین قدرت تولید ثروت رو کُند می‌کنه، از اون طرف هزینه‌های دولت رفاه هی بالاتر می‎ره، و توان مالیات‌پردازی جامعه کاهش پیدا می‌کنه. پس از مدتی جامعه دیگه توان پرداخت هزینه‌های خودش رو نداره و دولت مجبوره هی مالیات‌ها رو بالاتر ببره... یک جا رشد اقتصادی به فنا می‌ره و بیکاری گسترش پیدا می‌کنه، دخل و خرج دولت هم دیگه به هم نمی‌خوره. #بازار_آزاد @Garajetadayoni | گاراژ

ترامپ: داریم با ایران مذاکره میکنیم و همه چیز داره خوب پیش میره!

🔻پشت دیوارهای درگیری چه می گذرد ✍🏻 یدالله کریمی پور: درگیری ایران و آمریکا را به پرونده هسته‌ای یا رفتار منطقه‌ای تهران محدود نمی شود. ایران جای تلاقی چند محور استراتژیک است: ۱.  محدود کردن دسترسی استراتژیک پکن به انرژی خلیج فارس و تضعیف ابتکار کمربند و جاده ۲.  کاستن از عمق نفوذ مسکو در خزر، قفقاز و آسیای مرکزی و تضعیف ظرفیت همکاری استراتژیک تهران و مسکو. ۳. شکل‌دادن به نظمی که در آن اسرائیل و متحدان عرب آمریکا جایگاه امنیتی و استراتژیک متفاوتی داشته باشند. ۴. اثرگذاری بر مسیرهای ترانزیتی خاوری-باختری و شمالی-جنوبی، به‌ویژه در قفقاز، خزر و پیوند هند با اروپا. ۵. تثبیت برتری آمریکا در اقیانوس هند، خلیج فارس و آبراه‌های انرژی و جلوگیری از گسترش نفوذ دریایی چین و روسیه. ۶. جلوگیری از همگرایی چین، روسیه و ایران در بلوکی مستقل که بتواند با نظم تحت رهبری آمریکا رقابت کند. ۷. ممانعت از اینکه ایران به قدرتی مستقل با نگاه به شرق، قفقاز، آسیای مرکزی و اقیانوس هند تبدیل شود. البته پکن و مسکو از کاهش نفوذ آمریکا استقبال می‌کنند، ولی هیچکدام خواهان جنگی نیستند که اقتصاد جهانی، صادرات انرژی و ثبات پیرامونشان را مختل کند. چین به‌ویژه از تعهد نظامی مستقیم به جمهوری اسلامی پرهیز کرده و پرهیز خواهد کرد. به اغلب احتمال، مشکل تنها مهار ایران نیست؛ تعیین جایگاه ایران در نظم آینده اوراسیاست. پرسش اصلی این است که ایران با جغرافیای کلیدی‌اش حلقه‌ای از نظم تحت رهبری آمریکا خواهد شد، یا همچنان قطبی مستقل و شرق‌گرا در توازن قدرت میان شرق و غرب باقی می‌ماند. @eskannews_com | اسکان نیوز