حاج محمد اسماعیل دولابی

وقتی خدا عبدی را از روی مصلحت یا حکمت یا هر جهت دیگر محزون می کند، از آن سرورهای قبل چیزی به همراه ندارد. چاره ای نیست، علاج آن فقط صبر است تا خداوند فرج را برساند . وقتی قلب بسته می شود نمی تواند روزنه ای به سابق باز کند. اصلا فکر او کار نمی کند تا برای علاج ، مدرک و برهانی بیاورد. می بیند از آن حالات خوب چیزی به همراه ندارد. یک مرتبه خداوند سرور را می آورد و دیگر چیزی از غم باقی نمی ماند. مثل کسی که دو من تریاک تلخ خورده باشد. به مجرد اینکه حبه ی قندی به دهان می گذارد شیرین می شود. با اینکه تناسبی بین دو من تریاک و یک حبه قند وجود ندارد. عکس آن هم همینطور است. انسان این طور لطیف و نازک و حساس آفریده شده است . مرحوم حاج آقا اسماعیل دولابی طوبای محبت ۱ ص ۴۸

🌹🌹🌹 عزیزِ من! اوّل دنبال خودت بگرد ، بعد دنبال امامت . عقب هر کس که بگردی آخر به خودت سر در می آوری . چقدر انسان بزرگ است که هرجا را میگردد به خودش سر در می آورد . یعنی میگوید از خانه شروع کن خودت را تمیز کن . من به کسی برخوردم ، به من میگفت فلانی ! همسایه ی ما هر وقت مرغش گم میشود می آید در حیاط ما را میزند میپرسد مرغ ما اینجا نیامده است؟ میگوییم نه . داخل که میروم میبینم مرغ آنجاست. یعنی هر کس که چیزی را گم میکند اگر در حیاط تو را زد تو احتیاطاً خانه ات را نگاه کن آن چیز در خانه ات هست . هر چه هر جا گم کردی احتیاطاً داخل خانه خودت را ، درون دلت را بگرد . نمیبینی هر وقت در حضور ، نماز میخوانی خیلی از چیزهایی را که گم کرده ای پیدا میکنی؟ نمیبینی وقتی که هفت صلوات میفرستی گمشده ات پیدا میشود؟ یکی از رفقایم در بازار بود جمعه میرود حضرت عبدالعظیم نماز بخواند و در نماز پیدا میکند ورقه ای که برای شهریار جنس فرستاده بود خط پنجمش اشتباه است . فردایش آمد منزل من . میگفت منِ ‌بدبخت هفت روز در بازار همه اش با مردم داد وستد میکنم رفتم نماز بخوانم و خستگی ام در برود آنجا چنین چیزی را پیدا کردم آمدم بازار دیدم که بله اشتباه بوده ، درست است. در نماز گمشده اش را پیدا کرده بود به او گفتم چرا گریه میکنی؟ نماز این خاصیت را دارد . برو ، گمشده های دیگرت هم پیدا میشود ‌ با نمازت وَر برو. اوّل آشغال ها پیدا میشود بعد چیزهای قیمتی . میگفت هر وقت چیزی گم میشود همسایه در خانه ی ما را میزند. به اشاره میخواست بگوید کربلایی اسماعیل هر چه گم میکنی داخل خانه یک نگاه بیانداز رفیق های بزرگ به اشاره با آدم حرف میزنند . بیانات مرحوم حاج آقا اسماعیل دولابــی طوبای محبت ۳ ص ۳۰ @haj_doolabi

پیغمبر ما (صلی الله علیه و آله ) اسرار را فاش کرد . علی ( ع ) فرمود أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ؛ آدم وقبل از او همه محمّد بودند. أَوْسَطُنا مُحَمَّدٌ؛ یعنی میانه ها هم که آفریده شده اند همه محمّدند . و أخِرُنا مُحَمَّدٌ. بعد فرمود كُلُّنا مُحَمَّدٌ ؛ یعنى ماسوای خدا همه اش محمد (ص) است. یعنی هر ذی روحی از بنی آدم که منسوب به ماست ، محمد ( صلی الله علیه و آله ) است . چون ایمان به محمد دارند همه محمّدند.خودت را پیدا کن ! ببین که از خانم زهرا (علیها السلام )جدا نیستی . از پیغمبر خدا جدا نیستی . ان شاء الله شب نصف شب، خودت را پیدا کن. خودت را هنوز خوب نشناخته ای ، درست بشناس باز نگاه کن؛ عجله نکن مطلب از این بالاتر است. جمال محمد و آل محمّد وقتی ظاهر می شود، چیزی روی زمین باقی نمی گذارد .خواهر و برادرت همه ظهور آنها هستند. نمایش آنها خیلی وسیع است . وقتی حضرت علی می آید، روی زمین تمام علی ( علیه السلام ) است. هر که را نگاه می کنی علی است. اگر بتواند به خودش نگاه کند می بیند علی است؛ غیر از علی چیزی نیست. آن وقت علی را می شناسی، این سلطنت علی است؛ سلطنت این طورش خوب است. حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم که می آیند همین طور است. همه عزیز خدا و حبیب خدا می شوند .شمائلشان، راه رفتنشان ،بیانشان همه عوض می شود. بشر معنای ظهور را نمی داند. او دارد رشد می کند. در آن وقت بشر آنقدر آماده شده که وقتی حضرت تشریف بیاورند جای خودش را خالی می کند و ایشان را جای خود می گذارد . اکنون که می خواهی انتظار ظهور داشته باشی، قشنگ انتظار داشته باش. وقتی حضرت می آید تمام روی زمین جمال ظهور آقاست. بعد از ظهور ، رجعت است و چهارده معصوم می آیند. بعضی اوقات هر چهارده نفر با هم می آیند. روی زمین را که نگاه می کنی علی است یا محمد است یا حسن است یا حسین است. فعلاً شب نصفِ شب با نور تماشا کن تا وقتی آمدند هول نکنی. مادرت که آمد انگار که حضرت زهرا (سلام الله علیها ) است. آنها پایین نمی آیند بلکه شما رشد می کنید و به آن حیات می رسید. بعد از اینکه از دنیای سفلی رفتند، دیگر به آنجا باز نمی گردند؛ ما باید سراغ آنها برویم. از دنیای سفلی به سوی آنها بر میگردیم و آنها را می بینیم ، ولی چون توجهمان به دنیای سفلی بیفتد از آنها جدا می شویم . یعنی وقتی مشغول دنیای سفلی شدیم از آقاهایمان دور شده ایم. إِنَّ إِلَيْنا إيابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ؛ يعنى حساب شیعیان با ماست. حساب و کتاب شما با ائمه است. آنها هم خیلی زود حسابرسی می کنند. اصلاً در همان مسیری که به سوی آنها می رویم به حساب ها رسیدگی می شود. وقتی به آنها رسیدیم اصلاً حساب نیست. شما هم اگر با کسی حساب دارید ، دلتان می خواهد در راه که می آید با وجدان خودش حسابرسی کند تا وقتی جلو آمد از او مطالبه نکنید . خداوند وجدان شما را این طوری آفریده است . بنابراین چون شما دوست ائمه هستید و آثار آنها در شماست، هر چه نزدیک تر بشوید حسابها کم می شود .بخشوده و آزاد می شوید. گفت بنده ی من !آمده ای حساب پس بدهی؟ چه داری؟ گفت هیچ گفت خوب کاری کردی آمدی! خوب شد دست خالی آمدی؛ دستِ پر ، عیب بود! آیا نشنیده ای که امیرالمؤمنین به کفن سلمان چه نوشت؟ نوشت وَ فَدْتُ عَلَى الْكَرِيمِ بِغَيْرِ زادٍ مِنَ الْحَسَنَاتِ وَ الْقَلْبِ السَّلِيمِ با دست خالی هم در ظاهر و هم در باطن بر کریم وارد شدم . بعد فرمود: وَ حَمْلُ الزَّادِ أَقْبَحُ كُلَّ شَيْءٍ إِذَا كَانَ الْوُفُودُ عَلَى الْكَرِيمِ برای کسی که میخواهد بر کریم وارد شود حمل زاد قبیح است. این اهانت به شخص بزرگ است. دست خالی عیب نیست؛ دست پر عیب است! تبختر و تعیّن و امثال اینها نباید باشد. با دست خالی وارد شدن مال جوانمردان عالم است! امیدوارم قلبت را برای اهل بیت بگذاری. بقیه ی اعضا و جوارح آزاد است . با آنها محشور می شوی. الان هم محشور هستی، امیدوارم حشر را همین الان ببینی . هر وقت آن محبّت را که در قلبت هست ، قشنگ ببینی ، حشرت با علی است؛ حشرت با پیامبر است؛ حشرت با خداست . خدا به برکت شما که طالب هستید به من هم نشان بدهد؛ من ذکر کنم و شما هم تماشا کنید! بیانات مرحوم حاج آقا اسماعیل دولابی طوبای محبت ۱ ص ۱۹۴ @haj_doolabi

گاهی چند نفر دور همدیگر بنشینید و یکی بگوید خدا با ما چه کرده از لطف و مرحمت! و دیگری بگوید نمی دانم در آینده از خوبی با ما چه می کند! شاید ملائکه چنین چیزی خیلی کم دیده اند که عدّه ای هستند که گله و شکایت ندارند و از حق تعالی راضی اند.🌱 مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی کتاب ریشه های طوبا @haj_doolabi .

اگر خدای ناکرده در زندگی یک کاسه ترشی باشد عیب ندارد . آن را ترشی سفره حساب کن. با حُسن ظنّ خود کار کن و بهره ببر. حُسن ظنّ چیز خیلی بزرگی است . اصلاً خداوند در قرآن سوءظن را نهی کرده است. خال صورت، صورت را زیبا می کند. اگر در زندگی خال سیاهی دیدی برای نشان دادن آن سفیدی هاست. زندگی یکنواخت نظر را کوچک می کند. همان طور که شیرینی های زندگی را می خورید ترشی های آن را هم بخورید . شیرینی با ترشی خیلی خوب می شود. خدا تربیت می کند. در زندگی گاهی کم است و گاهی زیاد . راه معتدل ، همیشه بهار است. بهار خوب است؛ خیلی لطیف و قشنگ و آرام است. ان شاء الله مزاج های ما هم معتدل باشد. دمی راحت روی زمین بنشینیم . بیانات مرحوم حاج آقا اسماعیل دولابی طوبای محبت ۱ ص ۱۳۵ @haj_doolabi

🌹🌹🌹 مرحوم کربلایی اسماعیل دولابی : شب ها خیلی قشنگ و زیبا با خدا سنگ تمام ترازو بگذارید و رابطه را با او اصلاح کنید . ان شاء الله خبر خوشحالی بیاورید که خدا با شما چه کرد . میگویند شخصی الکی میرفت بین مردم و میگفت نمی دانید خدا با من چه کرده است خیلی به من خوبی کرده است. کارهایی که در حق من کرده است با هیچ کس نکرده است . خدای مهربان هم دید این بنده چاپلوسی میکند به ملائکه گفت چیزی به او بدهید؛ بنده های مرا امیدوار کرده و چقدر مشتری مرا زیاد کرده است . هرکس محبّت داشته باشد پیش خدا تملق گویی می کند . هر چه تملق بگوید کم گفته است . هر چه بگوییم کم است، ولی روح ما چون همه را نیافته است ممکن است تملّق باشد . وقتی خداوند لباس هیبت به کسی میپوشاند از ناجین میشود؛ میگوید که خدایا ما بدبختیم ، بیچاره ایم ، به داد ما برس ! بعد که لباس محبّت میپوشاند تملق می گوید . در دعا خودتان را پیدا کنید. هر چه تملّق بگوییم و چاخان کنیم ، او بالاتر است . شما هر جا رفتید خدا ان شاء الله نشانت بدهد که صدق محض است. هر بیچاره و محزونی را هم که دیدید بگویید خوب خدایی است ، تا هم خودت قشنگ باور کنی و هم او را از غم نجات دهی . بگو خوب خدایی است ! یکی را امروز چیزی به او نمی دهد ولی چند روز دیگر در خلق عزیزش می کند . اگر هم نکرد فردا مثل خورشید در صحرای قیامت راهش می اندازد . میگوید بنده ی من اگر در دنیا به تو چیزی ندادم الان به تو عزّت دادم . خلاصه خداوند تلافی می کند ، هیچ وقت کسی را محروم نمی کند . منتها باید جوری باشد که بین ما و او قشنگ در باز شود . یک رگ محبت در سِرّ انسان هست که صدق با خداست ؛ اسمش حبل الله است . آن حبل ، مال امیرالمؤمنین (ع) است. شما را هم همان حبل اینجا آورده است . چیزی که در قلب شماست محبّت امیرالمؤمنین (ع) و فرزندان اوست . این محبت انسان را به سلامت میبرد و به علی (ع) ملحق می کند ، چون مال علی (ع) است . طوبای محبت ۱ ص ۱۴۱ ✅️ @haj_doolabi