سوزنبان

تیتر یادداشت‌ش این می‌شه: دولت اورژانسی، دیپ‌استیت و ایده دولت در وضعیت ژانوسی

در جریان جلسات رای اعتماد به کابینه، از لا به لای مباحث، چیزی که از همه بیشتر پنهانه و کاملا در مرئآ و منظر به نظر میاد #دیپ‌استیت‌ه.

بعضی وقتا کتاب حدیث باز کنید بذارید جلوتون بخونید. مثل رمان و داستان؛ همونطوری. جوابه.

هتک حرمت حضرت رسول(ص) با تاخیر انداختن در زیارت ابا عبدالله(ع) در کتاب شریف کامل‌الزیارات، بابی در باره حداقل و حداکثر مدت زیارت امام حسین(ع) وجود دارد با عنوان باب نود و هشتم که عنوانش این هست:

كمترين مدّتى كه در آن حضرت امام حسين (ع) را مى‌بايد زيارت كرد و حدّاكثرى كه زيارت آن جناب را غنى و فقير مى‌توانند تاخير بياندازند.

در روایت‌های مختلف این کمترین مدت تاخیر در زیارت حضرت مشخص شده که برای غنی حداقل سالی 2 مرتبه و برای فقیر حداقل یکبار در سال است. حتی در حدیث تکان‌دهنده‌ای از امام صادق(ع) نقل شده که تاخیرکننده در زیارت اباعبدالله علیه السلام مورد عاقل خاتم الانبیا(ص) قرار خواهد گرفت. راوی می‌گوید محضر مبارك حضرت صادق(ع) عرض كردم: كسى كه به زيارت حضرت سيد الشهداء برود و سپس برگردد چند وقت بعد دو مرتبه به زيارت عود كند؟ و در چند روزى ديگر به زيارت رود و مردم تا چه مدّت مى‌توانند زيارت حضرت را ترك كنند؟ حضرت فرمودند:

بیش از يك ماه نمى‌توانند آن را ترك كنند و امّا كسانى كه منزلشان دور است در هر سه سال يك مرتبه بايد به زيارتش بروند و اگر سه سال تجاوز نمود و به زيارت آن حضرت نروند عاق رسول خدا(ص) واقع شده و حرمت آن جناب را قطع و هتك نموده مگر علت و سببى داشته باشد.

ضمنا #میدان_فرهنگی رو هم اضافه کنید. وقتی تو نماز عید فطر میگن بساط روزه‌خواری رو جمع کنید یعنی همین. یا اینکه در دیدار مسیولین نظام همین اول سال تاکید می‌کنن که دولت و قوه قضاییه موظف به انجام وظایفشون در حوزه حجاب هستند باز یعنی همین.

جواب بیانیه مشترک آمریکا با انگلیس، فرانسه، آلمان و ایتالیا!

وعده صادق ۲ منطق پاسخ به عملیات‌های اخیر از ترور محمد ضیف تا حاج محسن و اسماعیل هنیه متکی بر این گزاره تحلیلی خواهد بود:

«شرایط کنونی منطقه به گونه‌ای است که هم برای دشمن صهیونیستی شرایط مرگ و زندگی است و هم برای جبهه حق».

حدس می‌زنید جمله از کیه؟

چیزی جز ‎#خون توان جابه‌جایی ‎#مرز را ندارد؛ مرزی جابه‌جا نشده جز با ریخته شدن خون. در وضع عجیبی، ‎#جغرافیا در غرب آسیا در حال محذوف شدن‌ه. محذوف شدن جغرافیا، امکان انتقال ‎#تاریخ[ی] رو در دسترس قرار می‌ده. خون، جوهر قلم ترسیم مرزهای جدید بعد از ‎#جنگ_جهانی_اول در غرب آسیاست.

#خون‌آورد پیش‌تر ‌‎محور مقاومت #اصطلاحی_نظامی بود که به شبکه‌‌ای از نیروهای نیابتی ایران اطلاق می‌شد. شهادت حاج قاسم و ابومهدی در جغرافیای بغداد، و خون‌هایی که بعد از ‎#طوفان_الاقصی در خیابان‌های بیروت، دمشق و تهران ریخته شد، محور مقاومت را به #مفهومی_هویتی با مرکزیت ‎قدس ارتقا داد.

بازخوردهایی که گرفتم مشخصا نشون میده که این متن بالا درست فهم نشده. طبیعی هم هست و هنوز تکمیل نشده. این چند دقیقه رو توضیحی هست که برای یکی از دوستانی که خیلی جدی چند شب هست داره نقد می‌کنه فرستادم که احتمالا شفاف‌تر می‌کنه ایده رو. حالا تا وقت بشه مکتوبش کنم.

یک ارزیابی غیرشتاب‌زده از انتخابات 1403 (بخش اول)

"هگل می‌گوید ما در فلسفه «کانسپت دولت» داریم؛ یعنی نه هر چیزی که دولت است، دولت است؛ بلکه چیزی معقول و عقلانی در دولت وجود دارد که آن در دولت‌ها خودش را نشان می‌دهد و فهم آن چیز را او دولت می‌نامد."

جواد طباطبایی این یادداشت بر آن است تا انتخابات ریاست جمهوری 1403 را در پس طرحی که از سه کانسپت دولت ارائه می‌کند، تحلیل کند. در واقع به نظر نگارنده انتخابات 1403 جدی‌ترین آوردگاه منازعه این سه ایده در سپهر سیاسی ایران در آغاز ورود به قرن جدید شمسی بود. اهمیت فهم تاریخ دولت در جمهوری اسلامی تاریخ دولت در ایران برای فهم ماهیت دولت اهمیت به سزایی دارد. در این خصوص بررسی دولت‌های جمهوری اسلامی از اولین دولت تا دولت چهاردهم صرف یک تحقیق تاریخی نیست بلکه در پی درانداختن طرحی فلسفی از دل استخراج ایده دولت در دولت تاریخی شده ایرانی در عصر جمهوری اسلامی است. در این میان به نظر می‌رسد پس از بحثی تاریخی که تکلیف این یادداشت نیست و باید در جای خود انجام شود، با یک نظرگاه متاخر 3 ایده متفاوت از دولت قابل طرح است. هر کدام از این کانسپت‌ها طرحی از ادغام کثرت در وحدت، طرحی از نقش ایران در نظم کلی جهانی و ... دیگر دارند که در جای خود قابل تدقیق بیشتر است. ۱.کانسپت مثالین دولت جمهوری اسلامی نظام جمهوری اسلامی پس از فرآیند انقلاب اسلامی 57 حائز یک ایده مثالین دولت است. این ایده مثالین که با عنوان «کانسپت دولت جمهوری اسلامی» قابل اشاره است از میان آرا و اندیشه‌های رهبر و بنیان‌گذار انقلاب اسلامی در جمهوری اول (1357 تا 1368) (استفاده از این دسته‌بندی صرفاً به طور مسامحی است) و رهبر انقلاب در دوران جمهوری دوم (1368 - الان) و از ورای مباحث سیاسی و الهیاتی بنیاد‌گذاران نظری آن از شهید بهشتی تا شهید مطهری، آیت‌الله مصباح یزدی و ... قابل استنباط است. آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان مهمترین نظریه‌پرداز این ایده در مباحث خود در خصوص مراحل تمدن‌سازی از آن با عنوان «دولت اسلامی» یاد می‌کنند که در دوران دوم خرداد در گفتار ایشان تئوریزه شد و در سال‌های منتهی به برآمدن دولت نهم و مشخصاً در سال 1384 به اوج خود رسید و اساساً دولت محمود احمدی‌نژاد جز در پرتو ظرفیتی که گفتار «دولت اسلامی» فراهم کرد امکان ظهور نداشت. ۲.کانسپت دولت مدرن کانسپت دولت مدرن در ایران پیش از انقلاب سابقه‌ای به اندازه تاریخ میان دو انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی 57 دارد. با وجود اینکه طرح کلی ناظر به ایده اصلی دولت مدرن است اما در برخی مقاطع تاریخی و مواقف فکری با ارجاعاتی به انباشت اندیشه‌ای ناظر به تجربه مشروطه به دنبال توجیه تئوریک خود بوده است. کانسپت‌ دولت مدرن در دولت محمد خاتمی بر مسند قدرت در جمهوری اسلامی نشست. ایده‌ای که پیش‌تر در دل مرکز بررسی‌های ریاست جمهوری دولت هاشمی رفسنجانی به لحاظ سیاسی پخته و به لحاظ تئوریک توسط مباحث الهیاتی عبدالکریم سروش امکان طرح پیدا کرده بود. ۳.کانسپت دولت دیپ‌استیت کانسپت دولت‌دیپ‌استیت ناشی از برخی تجربیات تاریخی در دو دهه پایانی قرن 14 هجری شمسی و برخی نگرانی‌های معطوف به آینده است. شاید به لحاظ تاریخی بتوان برآمدن آن را همزمان با آغاز دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و تلاطمات داخل و خارج در ساز‌‌و‌برگ دولت دانست. انتخابات خرداد 88 و وقایع پس از آن در کنار مواردی که در خصوص انتخاب معاون اول دولت دوم احمدی‌نژاد پیش آمد آغاز شکل‌گیری نطفه دولت دیپ‌استیت بود. برآمدن دولت حسن روحانی و انعقاد برجام دو اتفاق دیگری بود که ضرورت داشتن ایده‌ای از دولت در قالب کانسپت دولت دیپ‌استیت را توجیه‌پذیر کرد. در کنار این وقایع تاریخی و رویدادهای سیاسی، و با توجه به ورود کشور به قرن جدید، بالا‌گرفتن نگرانی‌ها نسبت به بحث جانشینی هم به تشدید این موضوع انجامید. در نهایت کانسپتی از دولت، متفاوت با دو ایده پیشین یعنی کانسپت دولت اسلامی (جمهوری اسلامی) و کانسپت دولت مدرن (ایده دولت دوم خرداد) شکل گرفت.

و اما باز از هر طرف که می‌روم جز به محمود احمدی‌نژاد نمی‌رسم. احمدی‌نژاد به خوبی صف و صحنه‌ را مشاهده می‌کند. احتمالا می‌داند که وقتی داوری اردکانی که یک فیلسوف است نه یک شاعر یا ادیب، از «بودن و نبودن» سخن می‌گوید، عمق این منازعه را تا کجا تصور کرده است. همین تصور داوری از عمق منازعه، دلیل اصلی رای ده میلیونی سعید جلیلی و گزارشی کوتاه اما دقیق از چگونگی شکل گرفت آن و معنا و مفهومی است که داشت. از طرف دیگر احمدی‌نژاد از این مسئله به خوبی آگاه است و می‌داند که رئیسِ دولت ِ مطلوب ِ دولت ِ عمیق (که البته ترجمه خوبی برای دیپ‌استیت‌ نیست) چه کسی بود و آغاز و انجام و پساانجام‌اش چطور گذشت. او اکنون در ورطه آزمونی دوباره با مدعیات خودش قرار دارد. چند سال قبل در یک چرخش تمام عیار در گفت‌و‌گویی با مجلهٔ اندیشه پویا گفته بود که یک «لیبرال دموکرات» است. مردی که سابقاً او را یک عدالت‌خواه تمام عیار می‌شناختیم. احمدی‌نژاد چندان از تیتری که اندیشه پویا برای گفت‌و‌گوی با او روی جلد زده بود رضایت نداشت. در این لحظات باقی مانده تا آغاز انتخابات، او مثل یک سردبیر امکان ادیت آن تیتر را پیدا کرده است. می‌تواند قلم به دست بگیرد و روی آن تیتر خط بکشد و می‌تواند با با سکوت، همان مُهر را تا روی پیشانی‌اش بزند و تا آخر عمر با همین جای مهر سر کند. انتخاب با اوست.

در این مدت چندین بار چندین نفر (بعضی‌ها چندبار) آمدند و گفتند تو فن و طرفدار جلیلی هستی. من گفتم اینطور نیست اما اگر باشد هم ابایی ندارم. روزنامه‌نگار اندیشه‌ام اما ته همه مباحث الهیاتی، فلسفی جامعه‌شناختی و اقتصادی به سیاست ختم می‌شود. کسی که منعزل از سیاست مشغول به اینهاست از همان چیزها هم برکنار است. سیاست هم نهایتا در یک سیاستمدار تجلی پیدا می‌کند. اجتماع داوری ارکانی، سروش، غنی‌نژاد، اباذری، فرشاد مومنی، راغفر، همایون کاتوزیان، مجتهد شبستری و محمد علی موحد روی سطل زباله‌ای از جهل، یعنی مسعود پزشکیان که در همه چیز، هیچ نمی‌داند در واقع انکشاف حقیقتی است که زیر شنل علوم انسانی مصطلح پنهان می‌ماند و بلکه اصلا علوم انسانی مصطلح آمده تا به مثابه پارچه‌ای مخملی از آن ستر‌ عورت کند.

اینطور به نظر می‌رسید که با حذف قالیباف از انتخابات، سلسله‌ی اشتباهات کمپین او هم به پایان خواهد رسید. اما اینطور نشد. کمپین او امروز یک فرصت دیگر برای خطا کردن پیدا کرد و آن را هم به بهترین وجه ممکن انجام داد.

تیترش رو عوض کردم دوباره بخونید. اگه لازم بود، تکمیلش می‌کنم ان‌شاءالله

📌یزله رفتن هموطن ایرانی در سوئد در برابر فحاشی ضد انقلاب و خبرنگار سعودی اینترنشنال "عاشقتم سید علی"

چرا سعید جلیلی پیروز دور دوم انتخابات است؟ 🔻با وجود اینکه اکثر نظرسنجی‌های رسمی می‌گویند احتمالاً مسعود پزشکیان و سعید جلیلی به دور دوم خواهند رفت اما برخی با این استدلال که در دوگانۀ پزشکیان-جلیلی، نامزد جبهه انقلاب شکست خواهد خورد، از ضرورت رای دادن به دیگری دفاع می‌کنند. کدام سبد استعداد جهش رای دارد؟ 🔻برخی برای تحلیل نتایج دور دوم به نظرخواهی‌هایی که دربارۀ انتقال سبدهای رای در دوگانه‌های احتمالی انجام شده استناد می‌کنند اما به نظر می‌رسد انتخابات دور دوم را باید منفراً ارزیابی و تحلیل کرد چرا که مرحلۀ دوم یک دوئل دو نفره خواهد بود که هر امکانی در آن متصور است. کدام سبد استعداد جهش رای دارد؟ 🔻مهمترین مولفۀ تعیین‌کننده در دور دوم این است که کدام کمپین می‌تواند در سبد رای خود «جهش» ایجاد کند. نامزدی که بتواند آن و لحظۀ تعیین‌کنندۀ دور دوم را به دست بگیرد، می‌تواند این جهش را ایجاد کند. اما چرا از این منظر به نظر می‌رسد کمپین جلیلی در شرایط دور دوم بیش از سایرین استعداد جهش دارد؟ هم‌افزایی نیروهای انقلابی 🔻با دو مرحله‌ای شدن انتخابات، شبکه تشکیلاتی، رسانه‌ای جبهه انقلاب که بخش قابل توجهی از آن در دور اول پشتیبان سایر نامزدها بود، حول سعید جلیلی به عنوان نامزد جبهه انقلاب متمرکز خواهد شد. این شبکه توان بسیار خوبی را به کمپین انتخاباتی جلیلی اضافه خواهد کرد که می‌تواند باعث ایجاد جهش در سبد رای او شود. هستۀ سخت سعید 🔻کمپین انتخاباتی سعید جلیلی به لحاظ جمعیتی، جوان‌ترین و پاکار‌ترین نیروهای کف میدانی را دارد. طلاب، دانشجویان و جوانان و نوجوانانی که پای کار جلیلی هستند برای نامزد مطلوب خود از جان و دل مایه می‌گذارند. از این رو کمپین جلیلی بانشاط‌ترین و پرانرژی‌ترین نیروها را در اختیار دارد. در صورت دو مرحله‌ای شدن انتخابات این نیروها تلاش‌های خودشان را یک هفته دیگر ادامه خواهند داد و از پایین‌ترین سطوح جامعه موتور محرک کمپین او را با قدرت به پیش خواهند برد. برگ برنده‌ای که سایر نامزدها از آن محرومند. تکرار موقعیت پورمحمدی 🔻سعید جلیلی نشان داده که نامزدی اخلاق‌مدار است و به دنبال نمایش نیست. اما پاسخ‌های او به پورمحمدی در مناظره چهارم نشان داد که به هیچ وجه در Debate یا مباحثۀ رو در رو آدم دست و پا بسته‌ای نیست و با تسلطی که به مباحث دارد اتفاقاً می‌تواند با رعایت اخلاق و از در یک منظر کارشناسانه طرف مقابل را حتی در بحثی مثل FATF که قابلیت قطبی‌سازی و شانتاژ دارد با شکست مواجه کند. شمایلی از یک کارشناس مسلط 🔻تصویری که جلیلی در مناظرات و برنامه‌های انتخاباتی از خود به جا گذاشته شمایل یک کارشناس مسلط به مباحث است. در مقابل، پزشکیان در جمیع موارد اقرار می‌کند که چندان به بحث‌های کارشناسی مسلط نیست و معتقد است آنها را باید به کارشناسان سپرد. جملۀ «می‌فهمم که نمی‌فهمم» از او در همین رابطه بسیار وایرال شد. در برابر این تصویر ضعیف و غیرکارشناسی از پزشکیان، جلیلی می‌تواند به راحتی دست بالاتر را پیدا کند. @Souzanban

رئیس جمهور برای جذب جمهور باید کمی فاز آوانگارد داشته باشد. تاریخ جمهوری اسلامی در پیروزی خاتمی، احمدی‌نژاد و روحانی کاملا این را تایید می‌کند. امسال در آوانگارد بودن پزشکیان و جلیلی از بقیه جلوترند. پزشکیان که تکلیفش مشخص است. اما با جلیلی شبیه بچه سر راهی انقلاب رفتار می‌شود. همین می‌تواند برای طیفی که این ظرافت را درک می‌کنند بسیار برانگیزاننده باشد. از این جهت به نظر می‌رسد انتخابات جمعه بیش از همه به رقابت‌های سال ۸۴ شبیه‌تر است. البته برای همین طیف، این‌همان کردن ۰۳ با ۹۲ ارزش افزوده دارد نه ۸۴. داستان ۸۴ داستان زدن زیر میز بود. این طیف از آغاز و انجام آن دوره و تکرار آن احساس نااطمینانی (insecure) می‌کند و نمیخواهد ریسک تکرارش را بپذیرد حتی اگر این تکرار، تکراری نو به نو و کیرکگوری باشد.