你𝐍𝗂𝖼𝗈𝗍𝗂𝗇𝖾

      ☾⃘ ໋̥݁ 𝟮:𝟬𝟮 , 𝗛𝗶𝗱𝗲 𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗲 𝗺𝗼𝗼𝗻𝗹𝗶𝗴𝗵𝘁 ◞ ― 𝖠𝗍 𝗍𝗁𝖾 𝖾𝗇𝖽 𝗈𝖿 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝖽𝖺𝗐𝗇, 𝗐𝗁𝖾𝗇 𝗇𝗈 𝗌𝗅𝖾𝖾𝗉 𝗁𝖺𝗌 𝖼𝗈𝗆𝖾 𝗍𝗈 𝗆𝗒 𝖾𝗒𝖾𝗌, 𝖨'𝗆 𝗐𝗈𝗇𝖽𝖾𝗋𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗇 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗇𝗂𝗀𝗁𝗍𝗆𝖺𝗋𝖾 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝗆𝗒 𝖾𝗒𝖾𝗌 𝗈𝗉𝖾𝗇 . 𝖨'𝗆 𝗍𝗁𝖾 𝗈𝗇𝖾 𝗐𝗁𝗈 𝗌𝖺𝗂𝖽 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗋𝖾'𝗌 𝗇𝗈 𝗌𝗎𝖼𝗁 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝖺𝗌 𝖺 𝗆𝗂𝗋𝖺𝖼𝗅𝖾 .

یادمه وقتی اون نخای لعنتی روی لبات جا خوش می‌کردن یعنی درد داشتی یا یه مشکلی بود که من از اون بی‌خبر بودم ! همیشه به اون سیگارایی که یکی یکی رو لبات می‌نشستن و دود می‌شدن حسودیم می‌شد چرا چون می‌دیدم وقتی درد داشتی و من باید مرهم اون قلب مریضت می‌بودم، نبودم. من باید ارامش رو توی رگات تزریق می‌کردم، که نکردم . باز هم به همه خاطراتِ تلخ و شیرینمون فکر کردم وقتی با بارون منتظر قدم‌های تو بودم . به این فکر می‌کردم که چند روز، چند هفته، چند ماه یا چند سال دیگه باید بگذره که دوباره تورو به آغوش بکشم ؟ چقدر با آسمون توو کوچه پس کوچه‌های شهر اشک بریزم تا دوباره تو بیای و با بوسه‌هات نیکوتین سیگارامو بهم برگردونی ؟ فکر می‌کنم دیگه انتظار کشیدن فایده نداره باید آخرین سیگارِ بعد از تو رو ، روی لب بذارم و با یاد عشق بوسیدنِ تو، دود رو به اشک‌های آسمونِ شب بسپارم و با خاکستر شدنه آخرین سیگار، من هم از اینجا برم .

But now I’m homeless .

I was at home .

I was warm .

I was safe .

I felt her arms wrap around me and hold me tight .

+ این بار دومه اولِریا صدام می‌زنی، یه نوع ابراز احساسات جدیده؟ - اولِریا یه پروانه با‌ بال‌های شیشه‌ایه، دقیقا شکل تو. + من یه حیوون درنده‌م هیونگ، کجام به پروانه‌ها می‌خوره؟ ضربه‌ای به روی قلب پسر زد و با لبخند آرومی زمزمه کرد: - اینجا، اینجات پروانه‌ست، یه پروانه‌ی شیشه‌ای که باید مدام بوسیدش!

چه‌شکلی انقدر از از دست دادنت می‌ترسیدم وقتی حتی نداشتمت ؟

                اگه‌ میدونستم‌ آخرین بار، آخرین‌ باریه‌ که‌ میبوسمت‌.‌. هرگز‌ متوقف‌ نمیشدم !