-سَمفــونـیمُـردِگـان
Open in Telegram
189
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-12130 days
Posts Archive
^𝟫/𝟣𝟪^
–زمانیکهناراحتبودم؛
تورودیدم،وجودتودیدم،
صداتوشنیدموبهسمتتقدمبرداشتم؛
ازتاریکیِخودمخلاصشدموبانوریکهتوبه
زندگیمنهدیهدادهبودیآشناشدم،،
نیازتداشتم،دقیقازمانیکهمثلهمیشهکنارم
بودی؛اشکهامروبهچشمیخندان،ولبخندیروبرایمن
ایجادکردی!؛
-𝖠𝖽𝗅𝖾𝗋;
ماسرانجامشبی،مستومدهوشوکمی
ژولیده،بابدنهایبهخونغلتیدهبرمزار
نجسونحسشمامیرقصیم.
واسشچیزهایینوشتمکهازخاطرخودمهم
رفتن؛همونطوریکهمیخواست،برای
خودشموندن.
بهمنمیگفتیدوستدارم؛امابهاونفکرمیکردی.
بهمنکادومیدادی؛اماقلبتمالاونبود.
ازمنمیپرسیدی؛اونتاییدتمیکرد.
غمتمالمنبود؛خندههاتمالاون.
کنارمنبودی؛نگاهترویاون.
نیمهایازخودتوکناراونگمکردهبودی..
امابهخیالخودتکنارمنارامشداشتی.
وبعدازآن،شبدیگههرگزصبحنشد.
روزهاروشننبودنوشبهاتاربودن،همهچی
درهیچیبهسرمیبردومندرمیانگرگومیش
زندانیشدهبودم.
