-سَمفــونـیمُـردِگـان
Open in Telegram
189
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-12130 days
Posts Archive
امروزبارونمیومدوهمهدنبالیکیبودنکه
باهاشقدمبزنن،
آهنگموردعلاقشونوپلیکنن،
قهوهبنوشنیاحتیگریهکنن؛
مناماآرزومیکردمیهحشرهباشمکهتو
گودالایآبغرقبشم...
ستارهیقصب،نمادانگیزهیجوانههایکوچک.
آسمانتطلوعکرد؟خورشیدازراهرسید؟
باتوحرفمیزنمازدنیاییدور،سیارکیدور
افتاده،تنهاخورشیدِمن،فقطمنم.
چندروزیستنوریدرمنباقینمانده.
مننیزمنتظرنورم.
نتیجهیتلاشهایترامیبینی؟
چهحسی دارد؟آسودگینفسِبعدتیکزدن
هدف.منتجربهاشنکردهام..
احساستنهاییازعمقوجود،زمانیکهریشه
کردهتویسلولبهسلولقلبت،حتیتوییه
جمع۱۰۰هزارنفریکههمهجونبدنواسهت
همازبیننمیره.
اسمش "استراحت" است.اما خود من فقط در صورتی میتوانم این اسم را تایید و تصدیق کنم که،خواسته باشم خودم را فریب بدهم. نه،این استراحت نیست،انتظار است.انتظار چه؟هیچ! انتظار هیچ.من خسته و پریشان و دربهدرم؛من کسل و بیمار و رنجورم؛من نومید و سرخورده و در هم شکستهام و انتظار هیچ چیز را نمیکشم،انتظار هیچ چیز را نمیکشم.جهنمِ همه چیز و اگر پای تو در میان نبود،
جهنمِ زندگی!
