-سَمفــونـیمُـردِگـان
Open in Telegram
189
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-12130 days
Posts Archive
Repost from _
شاهفرارنکرد
شاهرفتتابهحماقتمردمیاحترامبگذاردکهگمانمیکردندبارفتناوآخوندهاایرانرا
بهشتمیکنند.
Repost from ﮼انجمننهنگهاینَوازنده؛
سلام من مهسام، من نیکام، من سارینام، من دختر و پسر شیرازیام که خودکشی کرد، من مسافر هواپیمای اوکراینیام، من ساکن ساختمون متروپُلم، من دانش آموز کشته شده در اثر مسمویتهای زنجیرهایم، من از بیگناهان اعدام شدهام، من از کشته شدگان آبانم، من از خدمه سانچیام، من از مقتولهای جمهوری اسلامیام، من مرگ در اثر کمبود واکسنم، من مرگ در اثر بیپولیام، من مرگ در اثر کمبود داروام، من مرگ در اثر خرافات دینیام، من امید داخل قلب زندانیهای اِوین به روز آزادیام، من چشمهای ساچمه خوردهام، من روزنه امید در عین ناامیدیام، من خبرنگاریام که بهخاطر گفتن حقیقت بازداشت شد، من از دانشجوهای کشته شده شریفم، من موهای افشان نشده در بادم، من نویدم، من پویام، من خدا نورم، من هزاران هزار مردم غم دیدهام، من از دین و آئین شما بیزارم.
+داریبرنامهیقبلشروعمدرسهروچجوریمیگذرونی؟
مسافرتیجاییرفتی؟
داریخوشمیگذرونیدیگهنه؟
-منایرانیم...میدونیکه:)
Repost from 𝘔𝘪 𝘤𝘰𝘳𝘢𝘻𝘰𝘯..
میهن؟ مزه خون میده
دلپذیر؟ مزه خون میده
افق کوروش؟ بوی خون میده
طبیعت؟ مزه خون میده
دیلی مارکت؟ بوی خون میده
رفاه؟ بوی خون میده
اپ های داخلی؟ سود رسوندن به کسیکه این خون هارو ریخته
پس اینا رو تحریم؟ میکنیم!!
#مهسا_امینی
Repost from Die for me
این موقع رو یادتون میاد؟:)))
زمانی که مامورها از ما فرار میکردن نه ما از اونها.
قول میدید این بارهم خسته نشید، همت کنید، سرتونو خم نکنید و ادامه بدید برای آزادی؟🕊
ما مثل خورشید روزی میدرخشیم.
خشم دارم، غم دارم، تنفر دارم
امان از چشم هات نیکا
قسم به چشم هات نیکا
برای نوشتن راجبت کلمات فقیرن
من همیشه مینویسم برای آروم شدن، خالی شدن
ولی چرا هرچی از تو مینویسم پر میشم به جای خالی؟
همیشه مینویسم برای کسایی که برام مهمن
برای چیزایی که برام مهمن
ولی من هیچ وقت فکر نمیکردم برای کسی بنویسم که نمیشناسم، هیچ وقت باهاش حرف نزدم، هیچ وقت ندیدمش
یه بار پارسال برای کسی نوشتم که اونم چشم هاش و برای همیشه زیر خروارها خاک بسته بود
یادمه دستام میلرزید، دلم میلرزید و با خودم میگفتم کاش هیچ وقت برای کسی ننویسم که دیگه توی این دنیا نیست چون میدونستم که بدتر از صدتا گلوله سرب داغه
امشب دوباره دستم لرزید. دلم لرزید.
با دیدن این عکس ها، با دیدن این چشم ها..
این زندگی لعنتی پر از خشم، همیشه مارو غافلگیر میکنه
دارم برای دختری مینویسم که با توجه به حرفای اطرافیانش از ماه و آسمون عکس میگرفته، نقاشی میکشیده، تیلور سوییفت گوش میکرده، فیلم مورد علاقش شجاع دل بوده، خاطراتش و ثبت میکرده، یه خواهر داشته که خیلی باهاش صمیمی بوده، قطعا تو حموم برای خودش میخونده، خط چشم میکشیده از اون مدل داراش، توی جمع دوستاش شادی میکرده، و توی تنهاییاش از خودش عکس میگرفته و گاهی پستشون میکرده، یه نفرو دوست داشته، دغدغه بچگی هاش تا نوجوونیش شجاعت بوده
حتی به این فکر کردم که اولین آهنگی که من با گیتار یاد گرفتم سلطان قلب ها بود
آهنگی که خواننده اش برای من عارف نیست، نیکاست
که تا عمر دارم هروقت جمله ی "یه دل میگه برم" رو بشنوم تو به یادم میای ای یار زیبا..
بدون شک چه خودم بزنمش یا جایی بشنومش میای جلوی چشمم و از نو خونریزی میکنم
فکر کنم همه ی ما توی این یک سال سر یکی از کشته شده ها بیشتر از همه متاثر و متحیر شدیم
برای من اون شخص نیکا بود
از همون روز اول که عکسش و دیدم برام فرق داشت
یه روزی یکی از دوستام ازم پرسید: چرا انقدر سر نیکا بیشتر از همه خودتو اذیت میکنی؟
سوالش ذهنمو درگیر کرد ولی بعد از یه مکث طولانی بهش گفتم: "انقدر آدم کشتن که آدم میتونه یه تیکه از خودشو تو بقیه ببینه." یکی تو حدیث خودشو میبینه، یکی تو سارینا خودشو میبینه، من یه تیکه از خودمو دیدم تو نیکا.
نیکا می تونست من باشم. نیکا میتونست بهترین دوستم باشه این مسئله باعث میشه خار های رز وحشی تو گلوم رشد کنن..
همیشه فکر میکردم الگوی زندگیم قرار یه فرد ماورایی باشه
ولی الگوی زندگی من تویی
یه دختر ۱۶ ساله که خط چشم های مدل دار میکشید و شجاع بود و آزادی میخواست و در راه آزادی کشته شد و من از خودم متنفرم که چرا نبودم، چرا نیستیم.
تا زمانی که نفس بکشم راجع به تو به همه میگم.
به سهم خودم تا زنده ام تکثیرت میکنم، در کلاس هام، در بین تمام بچه هایی که اطرافم باشن درمورد تو میگم. درمورد شجاع دل واقعی، درمورد اون لحظه که کوله ات و انداختی و رفتی تو خیابون حقت و فریاد زدی.
نیکای ما؛
-برای شجاع دل واقعی
