-سَمفــونـیمُـردِگـان
Open in Telegram
189
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-12130 days
Posts Archive
فکرمیکنیاندوهیعنیگریههایعمیقوطولانی؟
اندوهکهازحدبگذرد،میشود«سکوت.»
مینویسی:دلتنگم،غمگینم،سردرگمم،
کلافهام،گیجم،گمشدم،خستهام؛
بعدپاکشونمیکنیومینویسی:«خوبم.»
مثلشببرخاکافتادهامولیبهستارههایم
نمیرسم.فقطآسمانمراتاریککردهام.اما
نمیدانمدرروشنیچطورمیتوانستارههارا دید،تاچهرسدبهاینکهبهآنهادستیافت.
Repost from هزارتو.
+بنظرت ترک کردن سخت تره یا ترک شدن؟
_هردو، اما ترک شدن درجهی دیگهای از درد رو به پوست و استخوانت تزریق میکنه.
+چرا؟
_کسی که ترک میکنه، به خواست خودش رفته، یا از روی میل به رفتن و آزادی و یا از سر بیهودگی موندن و تحمل کردن..
+و اونی که ترک میشه؟
_اونی که ترک میشه تا ابد به جای زخمش نگاه میکنه و برای ثانیهای آسوده تپیدنِ قلبش و فرار از یادآوری خاطرات، تقلا میکنه. چون زمانی که توی عمیقترین چالهی مصیبت گیرافتاده بوده، امیدش تنها وصله به وجودِ بندهای ناچیز بوده که قلبش از اون یک خدا ساخته. کاری رو باهاش انجام دادن که ذرهای میل به اتفاق افتادنش نداشته. اونی که ترک میشه خیلی زجر میکشه، چون تا آخرین قطرهی نفسش به دنبالِ تیکههای ناقص وجودش که علتِ ترک شدنش بودن میگرده!
واگرتوبری؛منممیخوامباهاتبرم!
هرجاییکهباشه...واگرتوبمیری؛اونموقع
منممیخوامباهاتبمیرم.
